Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

frigida peccando fuerat. poſtmodū ꝯuerſa valde ardebat. Unde ſtabat ad monumentū foris plorans. et tanta vis amoriseam accendebat a monumēto dominidiſcipulis recedentibꝰ non recedebat. ſedamoris igne ſuccenſa eius quē ablatū credebat. ardebat deſiderio? Sed qͥs hodie īcelo ſic amat regnātem in om̄ibus. ſicutilla amabat in ſepulcro iacentem. frigidaſupra niuem ſunt corda noſtra. Frigidaverba. et vniuerſa frigida ſunt opera.ſi ſint adamātina. d̓r em̄ adamas nulloigne calefieri poteſt. nonne ergo duriorfrigidior adamante. qui diuino poteſtcalefieri igne. et tanta xp̄i ad nos caritate demolliri. O duri et inſenſati filij adāet frigidi. quos emollit nec intēditingens flama amoris. E Quartum amoris ſignū eſt. feruor emulatiōis.vt homo laboret illū imitari quē diligit.ſignū eſt homo diligat deū ſi odiatmalum deo ꝯtrarium. et diligat om̄e bonum ſit placitum pͣsͣ. Qui diligitis dominū odite malum Naturale em̄ eſt vtēdelectatur in aliquo. neceſſario ꝯtriſtet̉ īeius ꝯtrario. Unde guſtus qui in dulci delectatur in amaro turbat̉. et qui amat ſanitatem fugit et deteſtat̉ infirmitatē. Ergo qui diligit dn̄m refugit malum. fortisem̄ eſt vt mors dilectio ſicut d̓r Can̄. vlt.qꝛ ſicut mors ſeꝑat aīam a corꝑe ſuo. ſicqui vere diligit recedit ab om̄i eo qd̓ poſſit diſplicere dilecto. maria Magdalenaergo que multū dn̄m amauit. cum fuiſſetfilia regis ſicut hiſtoria marthe dicit.maria Magdalena caſtrū habuit ex ꝑtematris regnū omne ꝯtempſit om̄es carnis delicias dereliquit. et quidquid ſcirepotuit eſſe ꝯtrarium chriſto. poterat dicere illud Mat. viij. Dn̄e ſequar te quocūqꝫ ieris. Sed que hodie anīa fide xp̄i deſponſata. xp̄i ſanguine redempta xp̄i mifericordia gubernata. ſic ſeq̇tur ſponſumſuum vt Magdalena. De ſancto Iacobo Ser. xxv. A

Ilectus deo ethominibus moyſes cuius memoria in benedictione eſt Eccleſiaſtici. xlv. Recte per moyſen beatꝰIacobus intelligit̉ quia vterqꝫ ex aquisſumptus qꝛ vterqꝫ in filiū adoptatꝰ. Sꝫmoyſes a filia pharaonis Iacobus a diuina ſapientia. qꝛ vterqꝫ egiptum id eſtmundū dereliquit. et qꝛ vterqꝫ dux dominici populi factꝰ fuit. plana ſunt iſta ſi q̄slegat que de moyſe et iacobo dicta ſunt īſcriptura Exodi Et ad hebreos. xj. moſe et iacobo in euangelijs. BEſt ergo notādū. preter illa quattuorſignaque ſupra dixi in ſermone de magdalena. hec quattuor alia ſunt poſita.ſunt dilectionem ꝓbātia. Eſt em̄ bonoꝝomniū primū ſignū cōmunicatio. Scd̓meſt ſeruicij exhibitio. Terciū eſt voluntatis ꝯformatio. Quartū eſt aduerſoꝝamico toleratio. valde fortia ſunt hecſigna amoris. Si oīa amico cōmunicasſi totū eius ſeruicijs te impendas. ſi teoīa illius voluntati ꝯformes. et ſi pro illopati quecūqꝫ mala non timeas. Dicodilectionis eſt primū ſignum. ſi ſibi amicioīa bona ꝯmunicāt. et ſi vnus amicꝰ alteri om̄ia ſua donat. Amor em̄ eſt bonū inappreciabile. et id̓o qui amore omniatemꝑalia donat ſiue tribuit bona inumerata accipit. qꝛ rem vilem pro precioſiſſima tradit Can̄. vlt. Si dederit oēmſubſtantiā ſue domus dilectione. quaſinihil deſpiciet eam. id eſt modicū eſt deſpicere om̄ia pro ea; Quis ita ſtultꝰ mercator qui non daret auricalcum auro.et plumbū argento; Quis daretordeum pro frumēto. Itē quid mirum ſi ſedat homo dilecto ſuo qui tradidit om̄equod eſt omne qd̓ poteſt et omne qd̓ habet. ergo qui dat cor ſuum daret ei facileomnē mundū etiam ſi mundi multiplicarentur in infinitū. Multū ergo chriſtꝰ beatum Iacobū dilexit. et multum ab eo