Sermo

quantum ad ſeip̄m Lucēs ꝑ comparationem ad ꝓximum Ipſe enim fuit helyas.de quo Eccle. xlviij. dicitur. Ꝙ ſurrexithelyas ſicut ignis et verbū eius ſicut facula ardebat. ſed ve mūdo miſero qꝛ nōeſt hodie qui hac luce inflametur. ſed ſumus niue frigidiores que nunqͣꝫ calefieripoteſt Nam et quoddā oſſiculum in dextro latere rubete eſt qd̓ eſt tante frigiditatis ꝙ in lebetē ſi miſeris feruere non ſiuit⁊ ſi feruet ſtatim feruere deſinit. Sic multi non ſolū in ſe nō ſunt calidi. ſed ad̓o frigidi vt om̄es cum quibꝰ ꝯuerſantur infrigident.¶ Item alius ſermo de ſancto Iohāne baptiſta Sermo. xxj.¶ APhannes ē nomen eiꝰ Lu. j. Tante excellētiefuit beatiſſimus Iohannes vtplena lingua dici nequeat; Quis em̄ ſictotus ſanctus ſic om̄i temꝑe vite ſue ꝯuerſatus. ſic a deo ꝯmendatus vt precurſorhic maximus. Non em̄ abſqꝫ rationabilicauſa Iohannes totiens appellatus fuitergo bene ad laudē eius aſſumitur vt dicatur Iohānes eſt nomeneiꝰ. qͣſi vir magne gratie vel magnoꝝ meritorum. quāuis igitur eiꝰ altiſſima merita plene nonpoſſumꝰ exprimere lingua. breuitatis tn̄gratia ex qͣttuor poſſumꝰ oſtēdere altiſſima. ſcꝫ Ex ꝑte abundantis gratie quamaccepit Ex parte humilis ꝯſcientie ꝑ quāvilia de ſe ſenſit. Ex parte aſpere penitētie quā ſemꝑ portauit Ex parte zeli iuſticie ꝓ qua mori non timuit. ¶ BDico primo ꝙ beatus Iohānes magnorū fuiſſe meritorū oſtendit̉ ex parte abūdantiſſime gratie quā accepit. Iohānesem̄ interpretatur in quo eſt gratia dei. etvt daretur intelligi ꝙ eiꝰ gratia fuit maxima. nam a tribus ſpūſancto dictāte plenus eſt appellatus. vt ex ore trium teſtiūtam veraciū eius meritū ꝓbaretur fuiſſeꝑmaximū. Nam primꝰ impoſitor nomīs

vt de deo obmittam fuit angelus quizacharie apparens ait Elizabeto vxor tuapariet tibi filium. et vocabis nomen eiusIohānes Luce. j. Lege hyſtoriā Item ⁊hoc ibidē. cum natus eſſet puer. venerūtcircūcidere eum. Et vocabāt eū nominepatris eius zachariā Quibꝰ obuiās mater eius ſciens quid dixiſſet angelus.Dixit ad illos. Nequaqꝫ. ſed vocabiturIohānes. Iterum dum innuerent patrieius quem vellent vocari eū poſtulanstabellā ſcripſit. dicēs Iohānes eſt nomēeius. et ſeqͥtur. ꝙ mirati vniuerſi. Vndemirati. qꝛ ſic ab angelo nunciāti. ſic amatre ꝯcipiente Sic a patre generāte pueriohannes ꝯcorditer eſt noīatus. dū ergotociens aſſerunt eum eſſe Iohannē. oſtēdunt in eo plenitudinem gratie. ſed noshodie fratres mei in culpa concipimur.in peccatis naſcimur. in peccatis nutrimur. et ī peccatis vt ſepius nominamur.Unde poſſumus merito gemere. SicutInnocentius dicit. Eo ꝙ ſit noſtra conceptio culpa. natiuitas pena. et vita mori. quotidie morimur. quotidie vitam finimus. quocidie ad mortem tendimus.nec ad punctum ſtare poſſumus. vndeob noſtras tātas miſerias mos fuit olimin terra. vt innatiuitatibus hominū flerent eo ꝙ ad penas venirent et in eorummorte gauderent. eo ꝙ mundi mala effugerent. Nota eius merita ab eodem angelo quo dominus nunciatus. a Mariaadhuc in vtero ſalutatus. et natus ab ipſa in brachijs leuatus. et in natiuitate eiꝰtotus mundus gauiſus. ¶ CSecundo apparet fuiſſe magnorum meritorum ex parte humilis cōſcientie. perquam vilia de ſe ſenſit. Si em̄ iuxta ſententiam ſaluotoris que mentiri non potuit. omnis qui ſe humiliauerit exaltabitur. ergo qui ſe magis humiliat magisexaltabitur. Et qui maxime. maxime. ſꝫBeatus Iohannes ſumme humilis fuit vilia maxime de ſe ſentit. vilia de ſe