Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

concedebatur. vt ſancta ſanctoꝝ ingrederetur. vbi genua figens in tantū populo orabat. vt eius genua induerēt duritiem cameloꝝ. Nos ergo ad hāc diuināreuerentiā et orationem deuotam inuitamur in pͣs. d̓r. Uenite adoremus etcidamus ante deū. ploremus coram dn̄oqui fecit nos quia ip̄e eſt dn̄s deus noſtetnos aūt popolus eius et oues paſcue eiꝰ.hodie ſi vocem ⁊c̄. Si em̄ ip̄e eſt dn̄s quicreauit. Si ip̄e eſt qui redemit. Si ip̄e eſtdn̄s qui gubernat et regit. ſi aūt nos populus eius. ſi oues paſcue eius. ergo venite corpore adoremus mente. ꝓcidamꝰante deum mente et corpore. ploremꝰ coram eo ex peccatoꝝ recordatione ex bonoꝝ omiſſione. ex p̄ceptoꝝ tranſgreſſiōeet ex omniū ſenſuū interioꝝ corruptionemagna verecūdia populis xp̄ianis.pagani viſitarent ydola ſua ſic honorarent. ſic dona offerrent in templis ſuodeoꝝ immo demonū peſſimoꝝ. ipſi eccleſias fugiunt. ad ipſas ire ꝯtemnunt. decimas et dona non offerūt. Sed potius ſipoſſunt ab eis aliqui auferūt diuturnūpoſſiderunt. milites em̄ noſtri temꝑis verecūdant̉ ad eccīas ire. et ſi caſu illuc vadant verecūdant̉ dn̄m adorare. O ſūmaflultitia quando tam leta facie genuflectitis terreno dn̄o a quo nihil vel parumpoſſidetis. et illū verecūdamini adorarea quo habetis omne qd̓eſtis quod ſcitiset omne qd̓ ex rebus oībus poſſidetis. ſꝫego ip̄o chriſto ſecure ſpondeo vobis ſicut vos nunc erubeſcitis et adorare ꝯtemnitis. ſic ipſe in morte veſtra cumante ip̄m veneritis dicet vob̓ neſcio vosqui in me erubuerit et ſermones meosram hoībus et ego erubeſcā eum corampatre meo B Scd̓o venire debemus ad diuini iugi ſupportatione xp̄oobediendo. hoc iugū leue aſſumpſeruntſancti apl̓i. Quando vocantē dn̄m ſuntſecuti. audiuerant em̄ ip̄m dicentē. tolliteiugum meū ſuper vos. Iugū em̄ meū ſua

ue eſt onus meū leue. Ad hoc igit̉ iugūab omnibus aſſumendū inuitat dominusMath. xj. cum dicit. Uenite ad me om̄squi laboratis et onerati eſtis et ego reficiam vos. vos inquit laboratis laboribꝰmundi. et onerati eſtis onere peccati etego reficiam vos dulcedine ſpūali. refugiunt modo peccatores miſeri laborare.cum tn̄ om̄is eoꝝ vita ſit amariſſima pena ſolicitudo continua. Quis videatquantū laborant luxurioſi. quantū ſuꝑbi.quantū auari. quantū inuidi. niſi ſit penitus cecus. ſentit freneticus duriſſimāfebrem quā tolerat. īmo ſepe alte cantatignorans mors ſibi inſtat. Non ſentitepilenticus cadit in igne. et tamē grauiſſima eſt illi infirmitas. que in carne ſicanimā alienat vt ignis ardorem ſenciat. Grauiſſime ergo infirmi ſunt peccatores. qui in ſummo labore viuant. ſicabſtracti ſunt vt eum ſentiat. ſed veniet dies illa. veniet illa vltima pena quevelint nolint aperiet oculos modo clauſos. et excitabit modo ſenſus mortuos. ſiue paraliticos. membꝝ em̄ paraliticūſentit ſpūs ad eum tranſire non poſſit.ſed infernalis illa pena viam reſerauerit. velis nolis tunc ſenſus ad membꝝredibit et tunc te male vixiſſe plorabis.Und̓ ſunt dicturi damnati illud Sap̄. v.Laſſati ſumus in via iniqͥtatis et ꝑditionis. et ambulauimꝰ vias difficiles. viamaūt dn̄i ignorauimꝰ .i. ſcire noluimꝰ. velſi ſciuimus de ea curamus. ergo anteillam tremendā horam aſſumamus cumapl̓is fratres iugum dn̄i ſuaue et onus leue. quod non grauat ſed alleuiat. non deprimit ſed reficit. non ad infernū mergitſed ad celeſtē patriā ſenſum vehit et qnto plus de eo tollit tanto leuiꝰ currit.CTercio venire debemus ad malorum omniū tolerantiā xp̄m ſequēdo. xp̄ocm̄ in carne paſſo. ſic dicit apl̓us Petrꝰ nos eadem cogitatione armemur. Un̄hi ſancti apoſtoli paciēteromīa pericula