Bermo
¶ De ſancto Ambroſio inuenitur ante Sermone quarto de ſanctis.¶ De ſancto Marco. Ser. xvj.Hi omniū ſanctorum minimo data eſt gratiahic in gentibus euangeliſare inueſtigabiles diuitias xp̄i. Ephe. iij. Nāẜm phm immo qd̓ maius eſt certū experimentū. Natura nihil patitur eſſe vacuūUnde ſine locato nunqͣꝫ finit aliquē eſſelocum. ꝓpter quā cauſam ſi vrceus velvas aliquod in verſum in aquā ponaturquantūcunqꝫ ad inferius deprimat̉ ſurſūſemper ebulit. nec aliquid aque intus intrare ꝑmittitur eo ꝙ aere plenū eſſe probetur. ¶ A Eſt igit̉ notandū ꝙ beatus Marcus ꝓpter xp̄m in qͣttuor ſe fecit minimū. contra quattuor ꝗbus ſe magnificant homīes. Nam q̇dam extolluntſe in potentia. qͥdam in rerū opulentia. q̄dam in ſcientia. q̄dam vero in vita. iſtaquattuor ſūt ſigna ſuperbie. multū poſſemultū habere. multūſcire. multū credereſe valere. Beatus ergo Marcus ſe fecit minimū contra predicta quadriformiter Nam fecit ſe minimū per ꝯfeſſionemꝓprie culpe. Per ſimplicitatē ꝓprie vite. Per ꝯtemptū mūdane pecunie. perabnegationē ꝓprie perſone Dico primoꝙ beatus marcus ſe reputauit minimū ꝑꝯfeſſionem ꝓprie culpe in ſua ꝯuerſione.Sic em̄ Prouer. xviij. d̓r. Iuſtus in prīcipio accuſator eſt ſui et hoc eſt valde rationabile qꝛ nunqͣꝫ eger medicinā a medico implorat. niſi ei prius infirmitatē detegat et oſtendat. nunqͣꝫ poteſt ante vulnus curari poſtqͣꝫ fuerit foras eductū. ergo ẜm iſta neceſſe ē ante om̄ia ſpūaliteregrotāti vt oſtendat vulnꝰ medico ſpūali vt ſic poſſit ab eo curari. et iuſtus ꝑ cōſequēs fieri. ob quā cauſā dicere poteratbeatus marcus. j. Coꝝ. xv. Ego ſum minimus apl̓oꝝ qui nō ſum dignus vocariapl̓us. qm̄ perſe. ſum eccle. dei Ecce con
feſſio peccati. omnis em̄ homo eccle. deilꝑſequitur. quando peccatis inficitur ⁊ ſicfideles eo turbantur. et ita talis hūiliatioeſt ꝯtra illam ſuꝑbiam qua gloriant̉ ypochrite de ſanctitate vite Ipochrite ne videantur mali nolūt ꝯfiteri. ſe dad modūcigni ſub penna alba. id eſt vite apparentia occultāt carnē nigram. id ē aīam peccatis infectam. ſed veniet dies illa. diesomni amaritudine plena. qn̄ publicabūt̉coram toto mundo omnia. ¶ BScd̓o beatus Marcus ſe fecit minimū ꝑſimplicitatē vite. audierat em̄ dn̄m dicētem. Eſtote prudentes ſicut ſerpētes ⁊c̄.Unde et dicebat apl̓us Nos ſimplices ꝓpter chriſtū cum ſimplicibus ſermotionatio eius. Unde poterat beatꝰ marcus dicere cum apl̓o. j. Coꝝ. ij. Nihil fateor meſcire inter vos niſi xp̄m et hūc crucifixū.Unde exemplo huiꝰ. Si quis ſe eſtimataliquid ſcire. nondū cognouit quēadmodum oporteat eū ſcire. Nam qͥ ſuꝑbit deſcientia que a ſolo deo eſt. ſimilis eſt illicornicule que gloriat̉ de pennis aliarumquiū. Sed dum quelibet auis pennas ſuas ab eo abſtraxiſſet remanſit penitꝰ nuda. et om̄is eius gloria in ignominiā coruerſa eſt. Sic eſt in die iudicij cū diuinisvel diuitijs nudātur miſeri non habebūtvnde valeant gloriari. qꝛ ſolū peccatisque ꝓpriaſua ſunt inueniūt̉ onerati.Tercio beatus marcus fecit miniEmum per ꝯtemptū pecunie et omnis temporalis ſubſtantie. Nudus em̄ nudū dominū ſecutus eſt. nō em̄ poterat ſequi veſtitus ſed q̄dam querunt ſe magnificare.glorioſi apparere ꝑ ꝯgregationē pecuīenō attēdētes qͥd dictū ē ſymoni mago aſymōe petro. pecuīa tua tecū ſit ī ꝑditōꝫO quanta ſtulticia ſe onerare pecunia q̄cicius dimergit̉ in penam? Quis ſtultiorqͣꝫ ille qui ꝯgregat ſibi ligna. q̇bus igniseum ardens perpetuo nutriatur. Nonneſtultiſſimus eſſet qui ꝑ lubricam viam incedens. ⁊ ꝓfundū maximū iuxta ſe hr̄et