xiij

deuicit. et ſtultam ⁊ cecā oſtendit. Quisenim Iohanne ſimplicior et tamen quisvnqͣꝫ fuit qui ſic alte de deo ſenſerit. quiſic alte diuina miſteria ſcrutatus fueritqui ſic xp̄i magnalia alte intonuerit. dicitenim Auguſtinus. ꝙ ſi altius intonuiſſettotus mundus non caperet̉. vnde Hieronimus Iohannes ruſticꝰ piſcator indoctus. vnd̓ illa vox obſecro. In principioerat verbum. et verbum erat apud deū.⁊ deus ⁊c̄. Hoc inquit plato doctus neſciuit hoc demoſcenes eloquens ignorauitAuguſtinus tamen expreſſe dicit in libroConfeſſionū ſe legiſſe in libris platōnistotū euangeliū Iohannis ab eo loco vbid̓r. in principio erat ꝟbum vſqꝫ ad illudverbum caro factū eſt. qd̓ vtiqꝫ ibi noninuenit. eo ꝙ incarnationis benefitiū nōagnouit. vnde dicit Augꝰ. ꝙ dum philoſophꝰ platonicꝰ Iohīs euangeliū legiſſet. dixit ad circūſtantes. hoc deberet aureis literis ſcribi. et in loco valde alto ſuſpendi. vbi ab om̄ibus poſſet legi. Exemplū de ſancta Ratherina. que dum ſolūxp̄m confeſſa fuit qͥnquaginta phōs electos. obmuteſcere fecit ⁊ ad fidem xp̄i cōuertit. Itē exemplū de ſimplici ep̄o Alexandro. qui vicit phm̄ diſputantē cū imꝑatore cōſtantino dicens. Precipio tibi innoīe xp̄i ne loquaris ꝯtra fidem xp̄i et illeobmutuit nec loqui potuit. ¶ D Tercio Dn̄s nō elegit diuites ſed ꝯtemptibiles pauꝑes. vn d̓r Iac̄. ij. Nōne deus elegit pauꝑes in hoc mūdo diuites in fide etheredes regni. qd̓ repromiſit d̓s diligentibus ſe. Sed qͣre hoc. ne ſi ꝑ diuites mūdūviciſſet victoria nō deo ſed diuitibꝰ attributa fuiſſet. Nam et romani homīes abaratro ſubtrahebāt quos ad imperiū promouebāt. et per eos ſibi gentes extraneas ſubiugabant. Nota ergo iuxta beatūAuguſtinū Ꝙ hoc fuit maximū miraculoꝝ omniū ꝙ cū apl̓i ſancti fuiſſent numero pauci. fuiſſent potētia infirmi. fuiſſentomi ſciētia deſtituti. fuiſſent diuitijs nulli

deus ꝑ eoꝝ paucitatē oēm multitudinemmūdi ſubiugauit. per eoꝝ infirmitatē omnem potentiā mundi deiecit. per eoꝝ ſimplicitatē omnē ſapientiā mūdi vicit. et ꝑeoꝝ pauꝑtatē omēs diuitias mundi et ſeculi ꝯtemptibiles fecit. ergo fratres laboremꝰ eſſe debiles nō potentes. ſimplicesnon ſapientes ⁊c̄.¶ De ſancto Gregorio Ser. xiij.uaꝫ ſpecioſa ueteranis ſapientia et glorioſus ītellectus et ꝯſilium Ecc̄. xxv. Cōmendatur in verbo ꝓpoſito beatꝰ GregoriusQuantū ad duo. qͣntū ad ꝟtutē clare illuminatiōis. cum dicit qͣꝫ ſpecioſa vete.ſapi. Nam ſapientia vt dicit Augꝰ. Eſtlumen quoddā ſpūale et incorruptibile.Scd̓o quantū ad ſuauitatē ſerene ꝯtemplationis. cū addit. et glorioſus intellec.et ꝯſilium. ad qd̓ inuitat Baruth. iij. Diſce vbi ſit prudentia. vbi ſit virtus. vbiſit intellectus. vt ſcias ſimul. vbi ſit longiturnitas vite et virtus. vbi ſit lumenoculorum et pax ⁊c̄. ¶ A Dicit ergo qͣꝫ ſpecioſa vete. ſapi. et vere ip̄a ſapientia eſt Primo expulſiuā tenebroſitatis. Scd̓o roboratiua debilitatis. Tercio repletiua vacuitatis. Quarto collatiua ſublimitatis Quīto extemīatiua penalitatis Eſt inqͣꝫ prīo expulſiua tenebroſitatis. Propter quod dicitur prelatis.Sapientie. vj. Diligite lumen ſapientie omnes qui preeſtis populis. Et ratioeſt. quia qui alios vult illuminare. debeta ſe lumen claritatis diffundere. ſicut candela vel lucerna. Propter quod dicit.Hugo. Ꝙ illuminare non eſt niſi lumīsſicut illuminari nō eſt niſi accipientis alas contra faceret. Iuxta illud Roman.ij. Confidis te duce cecorū lumē eoꝝ qͥ intenebris ſunt hn̄tem formā ſcīe ⁊ ꝟtutis īlege. qui alium doces te ip̄m nō doces ⁊c̄.

B iiij.