Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

ExxDij

librode di. noībus. Hec eſt cognitio vievnde dicit ſic. ad illud quod eſt ſuꝑ omīavia et ordine ẜm virtutem aſcēdimus inomniū ablatione. et ad idem redit. quoddicit in celeſti hierarchia. Negatiōes dedeo ſunt veriores affirmatiōibꝰ. veriusem̄ d̓r deꝰ eſt potēs. eſt ſapiens.eſt bonus. eſt pulcer ⁊c̄. veriſſimū eſt.qꝛ ẜm eundē Dyoniſiū. ita intelligi debꝫnon eſt ſapiens aliqua ſcꝫ ſapientiā cogitabili et dicibili. et ſic de alijs. Un̄ dicit ineodem libro. ſine mēte et ſenſibile ẜmexceſſum et ẜm defectum deo eſt ordinandum. Sed certe iſto modo ad ꝯtemplandū deū non aſcēdunt. quaſi ſomnijset reuelationibꝰ euaneſcūt. et quidqͥd eisapparuerit deū vel ex deo credunt Legitur in. iiij. li. dyalogoꝝ. q̄dam vehementer ſomnia attenderet ei ſomniūlōga ſpacia huiꝰ vite ꝓmiſſa ſunt. Cūqꝫmulta ꝓſtipēdio longioris vite collegiſſet. ita repente defunctus eſt vt in mūdoomnia reliqueret. ipſe nihil ſecū ex bonoopere portaret. Ad deū ꝟo in omniū ablatione aſcendit. ille qui ſe deū in hac vita nolle videre dixit. Sicut legit̉ de quodam ſancto. ei demon in ſpecie dn̄i apparuit et ip̄e oculus clauſit dicens. Nolodeum videre in hac vita et ſic demonfuſus abſceſſit. B Scd̓o noſtraꝯuerſatio debet eſſe in celo celeſti. ſcꝫ angelice dignitatis. Angelica dignitas nobis frequēter ꝯtemplanda eſt. et cordisoculis ſtatuenda. qꝛ vt dicit Hiero. Angeloꝝ circa hoīes magna gratia eſt.ergo dicat catho. Litē inferre caue cumquo tibi gratiā iuncta eſt. ſummoꝑe cauere debemus ne eis litē inferamꝰ. littemāt eis inferimꝰ. quotiēs ip̄is peccatis noſtris offendimꝰ. ſicut vidit Iohānes euāgeliſta. ſicut legit̉ in legenda ſua. cumtres iuuenes Cratōnis philoſophi. diſcipulos om̄ia ſua reliquerāt ꝯuertiſſet.illi poſtea viderent ſeruos ſuos diuites.ſe aūt pauꝑes et ex hoc turbati eſſent. dix

t Iohānes. Uidi angelos veſtros flens. angelos aūt ſathane gaudentes. proer hoc. ip̄os angelos debemꝰ ꝯtemplaet ad eos oculos cordis ꝯuertere. vt auxilio et oratōe et eoꝝ immitatio ẜm diuinā voluntatē poſſimꝰ in omnibus ad effectū ꝑducere in omnibus adimplere. Unde hoc celo celeſti dignitatisngelice clamamꝰ quotidie in dn̄ica oraon. fiat voluntas tua ſicut in celo inerra. vnde Greg. moraliū. xxvij. Poſſunt celos hi qui in celeſtibꝰ ſunt cōditiangelici ſpūs deſignari Un̄ et in oratiōenoſtra dicere voce veritatis inſtruimurfiat voluntas tua ſicut in celo et in terravbi nimirū volūtas dei ſicut a ſuperiorecreatura agnoſcitur. ita in omnibꝰ etiamab humana infirmitate ſeruet̉. Contemplemur ergo in hoc celo. vt faciamꝰ deivoluntatem eoꝝ exemplo. quod quādofacimus ſancti angeli nobis approximātcum vero non facimꝰ ipſi ſe a nobis elonant. Unde legit̉ paulus diſcipulꝰ Anthonij vidit quadā die quēdam inter alios eccīam ingredientē nudū obſcurumtoto corde. ex vtrāqꝫ ꝑte teneri trahi ademonibꝰ capiſtro in naribus eiꝰ miſſo etangelū eiꝰ triſtem de longe ſequentēqꝫ omēs egrederent̉ de eccleſia vidit illūclarū vultū candidū corꝑe exeuntē. demones a longe ſequentes. et angelū eiusiuxta eum ambulantē letū et gaudentemquo paulo interrogante. Un ei tam ſubita veniſſet mutatio; corā omnibꝰ confeſſus eſt ſe maximū fuiſſe peccarorē et fornicatorem peſſimum. Sed in eccleſialegeretur iſte verſus. Lauamini mundieſtote. ego inquit ꝯpunctꝰ nimis rogauidn̄m promittēs corde et ore qꝛ vltra malum iſtud non agerem ſed abrenunciarēom̄i inqͥtati. āmodo ſeruiēs d̓o in mundaꝯſcīa. Inhis ꝓmiſſiōibꝰ egreſſus ſum deeccīa ſtatuēs in aīo meo nihil vltra maliagere corā ocl̓is dn̄i. bonū eſt ergo vt angelos ꝯtēplemur ip̄is ꝯformemur C

z iiij