Sermo
Cum em̄ ip̄e ſit via qui ẜm ip̄m nō vaditvtiqꝫ ꝑ viam nō incedit. ſed aliūde aſcedit. ꝓpterea d̓r Iſa. lx. Ambulabūt gentes in lumine tuo et re. in ſplen. or. t. ⁊ alibi in Iſa. Hec ē via ambulate in ea. Oſumma hoīm ſtultitia qui docti ab ip̄a diuina ſapiētia. ſunt ſtultiores qͣꝫ bruta. dūſicut illa nō cuſtodiūt vias ſuas. Nā leocauda ſua delet veſtigia ne poſſit ab homine capi Ceruus variat ſaltus ſuos. necanis ꝑ odorem valeat eū ſequi. formica prenoſcit temꝑa quādo grana madefacta in cauerna debeant ad ſolē extrahiet ſiccari. Apis ſua temꝑa cognoſcit. qn̄debeat de alueario euolare vel exire. etqn̄ debeat ad opꝰ egredi. Et ſic quaſi incunctis inuenies ꝙ a rectis itineribꝰ nondeclinant Quid eſt ꝙ ſolus hō cui ſapiētia infubdit̉. qui ſpūali modo a deo docetur. p̄ter ſapientiā gradit̉. nō delendo cūleōe mala p̄terita. nō declinādo cū ceruomachinamēta dyabolica. nec cū formicaꝯſiderando futura temꝑa ¶ F Secūdo ambulandū eſt ad effectū ꝑ viā iuſticie. cum em̄ iuſticia ſit virtus et effectūvirtutis dirigere officiū ſuū debeat. Reſtat ꝙ iuſticia volūtatē dirigat maximeindiſtribuendis. vnde qui iuſte incedit inexcelſo habitat et in operibꝰ bonis maxīepedem figit. vnd̓ d̓r Iſa. xxxiij. Qui ambulat in iuſticia et loquit̉ veritatem in excelſo habitabit. monumētaſ axorum ſublimitas eius. ꝓpter hoc dicit ſapientia increata Prouer. viij. Ego ī vijs iuſticieambulo in medio ſemitaꝝ iudicij. vt ditēdiligentes me ⁊ choros eoꝝ repleam ſuꝑple virtutū. Qui em̄ ꝑ hāc viam inceditin iudicio tutus erit et dn̄o dicere poteritillud Ezechie regis. j. Regū. xx. Memēto domine qm̄ ambulauerim corā te ī veritate et in corde ꝑfecto. ſed turpe eſt quādo bruta aīalia nos ſuperāt in iuſticia faciēda. Nam leo ſi adulteriū in leena perſenſerit inultū abire nō ſinit. et ip̄m adulterum pardum ſi poteſt occidit. et ip̄m le
opardum quē filium adulterū eſſe ꝯgnoſcit. qn̄cunqꝫ p̄t inuadit et ſic nihil de adulterio vxoris inultum relinqͥt. lupus cūde nocte inuadit caulas. vadit ne ſentiripoſſit a canibus cōtra ventū qui tūc ſpirat. ꝙ ſi caſu pedem ad petram ꝑcuſſeritet ſtrepitū fecerit. tanqͣꝫ contra eum quioffenderit in pedem infurgit. et ip̄m dentibus fortiter ſtringit. Apes acriter puniunt quas de ſuis ocioſas inueniūt. ⁊ ſi qͣsregem offendentes inueniūt acriter puniunt. vtinā exemplo leonis homīes familias ſuas corrigerēt. vtinā exēplo lupi ſepos caſtigarēt. vtinā exemplo apum ſuis ſocijs beneficiū correctionis impenderent. ¶ G Tercio quantū ad defectum ambulandū eſt per viā penitētie etin amaritudine anīe. vnde d̓r Ecc̄. xxiiij.In fluctibus maris ambulaui. quid ē permare quod eſt amarum incedere. niſi inamaritudine penitentie. Unde ⁊ verbū ēpeccatoris illud Iſa. xxxviij. Recogitabo tibi om̄es ānos meos in amaritudineaīe mee. turpe eſt et fedū ſi bruta a ſua feditate ſe lauāt et homo culpa fedatus lauare ſe negligat. Nam elephas poſt coitū cū vxore ad ſocios nūqͣꝫ redit niſi prius in aqua ſe lauerit. Nec cignꝰ auis pꝰactum carnis nunqͣꝫ cibū capit niſi priuslota fuerit O cecitas ſumma. OOnaturacorrupta. peccat homo nō cū vxore ſua.ſed cum aliena. ſedat ſe omni culpa et tn̄non lotus penitētia cibū ſumit qd̓ auis iādicta nō facit. et cū alijs habitare p̄ſumitquod elephas non admittit. ¶ HQuarto eſt ambulandū ꝑ viam pacis ⁊ꝯcordie vt pacē homo habeat cū ſeip̄o.acem cum ꝓxīo. pacem cum deo. vt ſichabeat pacē intra pacem extra pacē ſup̄Et cū deo maxime pax eſt hn̄da. qꝛ hec ēom̄is alterius pacis radix et cā. ⁊ eſt etiāvaldetimēdū ne ſi pacificū nō habuerisdeum venias in defectū. vnde d̓r Iob. ixQuis reſtitit ei ⁊ pacem habuit. quomopacē poſſet habere et nō deficere. qͥ ꝯtra