Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Tgrreete

conferte. ſi dominus inimicis ſuis. et malis ſeruis tradidit in cibum. tot genera piſcium. tot genera volatilium. tot generaanimaliū. tot genera ſaporum. tot genera liquorum lactis et mellis. olei et diuerſorum vinoꝝ. tot genera pomorū. et totgenera bladorum. quid putas daturꝰ eſtfilijs ſuis et amicis quibus liberandisanimam ſuam dedit. Nulli igitur dubium eſſe debet innumerabilia eſſe bona filiorū. nunc bona temꝑalia hic ꝯtementium. quādo tanta maloꝝ paſſus eſt bonaeſſe ſeruorū. C Tercio eſt ibi ſeruus ſpecioſiſſimꝰ ad miniſtrandū. nam ille qui eſt ſpecioſus forma pre filijs hominum. immo vt Beda dicit Pre millibꝰangelorum erit in his nupcijs mīſtrator.Luce. xij Precinget ſe ⁊c̄. Et quomodoibi poſſe putas deficere vllum bonū. vbiqui ſeruit eſt ſummū bonum. et propterhoc apoſtolus prima Corintheoꝝ ſcd̓o.dicit. Nec in cor homīs aſcendit. nec oculꝰ vidit. nec auris audiuit. que prepara.deus di. ſe. Quale igitur illud eſt bonumquod excedit omne quod poteſt dici. qd̓poteſt audiri. quod poteſt cogitari. Und̓de his tribus dicitur in figura. iij. Regūdecimo. Videns regina ſaba ſapientiamſalomonis. et domum eiꝰ hoc quantumad primum membrū. Et cibos menſe eiꝰet hoc quātum ad ſecundū. Et ordinemminiſtrantiū. et hoc quantū ad tercium.non habebat vltra ſpiritū. Unde ait adregem. Verus eſt ſermo quem audiui interra mea. et non credebam narrantibusmihi. donec veni et vidi oculis meis. etprobaui media pars mihi nunciatafuerit. maiora enim ſunt opera tua qͣꝫ rumor quem audiui. beati īquit ſerui tui ⁊c̄. D Sequitur. Uenite ad nuptias In quo oſtenditur mira liberalitas etſumma curialitas. et ineffabilis bonitasdei noſtri. Eſt ergo notandum. mūdana vita eſt vere ſciētie vana ſiue vacua¶Eſt amaritudine cuncta reſperſa. Et eſt

vndiqꝫ laboribus plena. Et eſt econtravita beata lumine totius veritatis ornata. Eſt in om̄ibus delectabilis iocundaEt eſt pacifica et quieta. Deus ergodicit. venite primo a cecitate ſciētie ad totius ſapientie claritatem. per quā perficitur potentia cognitiua. Venite ſecundoab amaritudine vite ad ſummā iocunditatem per quam ꝑficitur potentia affectiua. Uenite. tercio a labore ad requiemhom̄is vtriuſqꝫ perpetuam quā reficitur potentia operatiua. Dico ergo prīo deus nos inuitat tranſire a ſtatu ſtultitie et defectu ſcientie ad ſapientie virtutem. Et quis eſt qui appetit naturaliter ſcire. Om̄es em̄ homines vt philophus docet. natura ſcire deſiderāt Omnis em̄ materia appetit ſuaꝫ formam. eo ſine ea eſt imꝑfecta. Quid enim ſuntvegetabilia niſi quedam ligna ſoli conbuſtioni deſtinata deficiente in eis vegetabili anima. Equidem animalia omniaſunt ſine anima ſenſitiua. niſi q̄dam corpora putrefactioni parata. Quid em̄ eſtrationalis anima. quando omni eſt ſciencia ſpoliata. Nota hic qͣꝫ viles ſunt homines ſtulti et beſtiales. qͣꝫ inutiles ꝑuuliqꝫ honorabiles qui ſunt ſapientia fulgidiIlli ob ſcientie defectum. Iſti obſcientielumen clarum. Dum ergo deus a tantaimꝑfectione ſcientie. ſicut hic conſtat eſſead perfectam ſcientiam vel ad nuptias.vbi adminiſtrat̉ perfecta ſcientia nos inuitat. ſe liberaliſſimum eſſe probat. vndedicitur Prouerbiorū. ix. Et eſt verbumipſius ſapientie increate. ſi quis eſt pupillus veniat ad me. et in ſimplicibus locuta eſt. Uenite comedite panem meum.hic eſt panis ſcientie. De quo dicit̉ Mathei. iiij. Non ī ſolo pane viuit homo ⁊c̄.et eſt ſenſus. non in ſolo pane materiali. ſed etiā in pane ſapiētie. quale eſt verbum dei. cōſtat hominē perfici et nutriri. ESecundo Dominus venireinuitat. a penuria ſiue ab amaritudīe vite ad