Sermo

dei gratia. Et ꝓpterea dicitur de mariaMagdalena Luc. vij. Remittūt̉ ei peccata multa qm̄ di. multū. qꝛ em̄ caritatisignem habuit ideo om̄is in eo rubigo cōſumpta fuit Quid miraris ſi ignis ſpūal̓anime rubignem tollit. qn̄ ignis materialis vt cernis. ſic omnē rubiginem in ferrocōſumit. ¶ FScd̓o ad remiſſionēpeccati requirit̉ liberū arbitrium ꝯſentiens et quantū in ſe eſt faciens. Nam dn̄sẜm ꝯmunē legem nulli dat gratiā niſi volenti et ꝯſentienti. et quantū in ſe eſt facienti. ſi ſit adultus et non ſtultus. nam ⁊ innaturalibus curis ſic eſſe videmus. ꝙ bonus medicus et in arte peritus nunqͣꝫ medicinam purgatiuā tribuit. niſi diſpoſitiset ẜm naturam preꝑatis dicit̉ eſſe natura⁊ ꝯditio expulſiui formati. Un̄ ſi diuiſiuūet preꝑatiuum eſt ad expulſionem colerepurgatiuū eiuſdem debet eſſe nature vtcoleram purget et ſic de alijs. qꝛ quantoartificialior p̄ceſſerit in purgando materiam preꝑatio. tanto melior et vtilior inducitur purgatio. Unde videmus ꝙ nūqꝫ animā corpori dn̄s infudit. niſi corꝑisorganizatio et debita diſpoſitio in corꝑeip̄o p̄ceſſit. et qꝛ in corpore animalis nobilior preparatio precedit qͣꝫ in corꝑe vegetabili. et nobilior in corpore homīs qͣꝫin corpore alterius aīalis. Ideo nobiliorforma datur ſenſibili qͣꝫ vegetabili. ⁊ nobilior homini qͣꝫ alteri animali. Un̄ fuer̄tſapientes qui dixerunt ꝙ corpus plantediſponebat̉ ad ſuſceptionem aīe vegetabilis per influentiā celiſiderij. corpus aīalis ad ſuſceptionē anime ſenſibilis per influentiā celi chriſtallini. Sic corpus hominis ad ſuſceptionē anime rōnalis perinfluentiā celi empirei Ex quibus omibꝰmanifeſte colligit ꝙ quāto diſpoſitio melior. tanto formaⁱ ſuꝑinducta nobilior. etquāuis ex parte dei hoc nō ſit neceſſariieo ꝙ poſſit minor diſpoſitio maius ꝯferre donum. eo ꝙ ſit gratis datum et tā cōgruum vt ẜm diſpoſitionē pambulam q̄

tamen nō fit abſqꝫ ꝓuidente gratia. infūdatur a deo medicina om̄is ſcorie purgatiua. et ideo vnuſquiſqꝫ p̄ueniēte gratiaexcitante et adiuuante de diuinis inſpiratiōibꝰ ꝯſentire debet a malo ꝓ poſſe recedere dn̄m rogare. elimoſinas facere ⁊ ſicquantū poteſt ſe ad infundendā gratiampreꝑare. et hoc eſt qd̓ ꝓpheta innuit. qn̄dicit Dixi confitebor Ecce preparatio ⁊tu. re. īpi. pe. m. Ecce gratie infuſio Ecc̄.ij. Quis inuenit eum et deſpexit eū quantum inquit pius et miſericors eſt. ⁊ dimittit in die tribulatōis peccata ¶ GTercio ad dimiſſionē peccati. maxime etprincipaliter reqͥritur deus totum faciēsnam et gratie collatio. et hom̄is preꝑatōet culpe purgatio eſſe nequeunt ſine deoNam ip̄o non influente nulla poteſt eſſeoperatio creature. ipſe em̄ gratiā creat.et eam anime donat. vnde d̓r Rom. iiij.OOm̄es em̄ peccauerūt et egent gratia d̓iid eſt deo gratificāte. vn̄ ip̄e dicit Iſai.xliij. Ego ſum qui deleo iniquitātes tuasꝓpter me. ſic̄ em̄ radiꝰ q̄ illuminat aerē.hoc habet a ſole. Et ſicut riuulus qui irrigat terras hoc habꝫ a fonte. ſic ꝙ gratiaaīam mundet. hoc habet ab ip̄o primo influente. qd̓ em̄ a ſe non eſt nec per ſe agere poteſt. hec tamē remiſſio peccati. maxime facta eſt in ſanguine xp̄i. Un̄ dictūēad Hebre. iiij. Omnia in ſanguine mundant̉. et ſine ſanguinis effuſione nō fit remiſſio peccatorū m.¶ Dominica. xx. ſermo. Cxix.Mīa parata ſūtvenite ad nuptias. De iſta materia Reqͥre ſupra dn̄ica. ij. poſt penthecoſtes Mira dei noſtri benignitas. ⁊ ſuꝑadmirabilis pietas. qm̄ ad bona celeſtiaſiue ad eternas epulas nos inuitare nonceſſat. Quis em̄ hominū tante auctoritatis eſt ꝙ ad ſuas nuptias aduerſarios ſuos introducat. In verbo premiſſo oſtendunt̉ duo. de dn̄o deo noſtro. Primum