txi
remporalis. thus deuote orationis d̓ ſubſtantia mentis Uirrā acerbe maceratōnis ex ſubſtantia corꝑis Et iſto modo q̄rentes accipiamus illud Iſai. lviij. Meetem̄ de die in diē querūt et ſcire viaſ. m.vo. Debemus q̄rere deū de die caſtigationis amare In diem largitiōis elemoſine. et ſic poterimꝰ vias eius ſcire beneficio orationis deuote De oratione narratur in vitaſpatrū ꝙ Iulianus apoſtata miſit demonē quēdam vt reportaretei reſponſum de oriente qui tranſiens ſuper locū vbi erat Publicus monachusorans non poterat vltra tranſire. ſed ſtetit ibi immobilis illo ꝯtinuante orationepoſt quattuor dies reuerſus ē infecto negotio ad Iulianū. cunqꝫ ſe dixiſſet impeditum a monacho orante Iulianus ꝯminatus eſt monacho ſed in breui ille interemptus eſt¶ Dominicaxvſermo Cxj AUm tempꝰ habemus oꝑemur bonū ad om̄esGal:. vj. dicit Ambroſiꝰ in exameron. ꝙ ouis in fine eſtatis dum p̄ſentitaduentū frigoris vel hyemis. qͣſi inexplebilis eſt ad paſtū. et auidiſſime comeditqm̄ inſtinctu naturali ſterilitatē hyemispcognoſcit Similiter formica. ſicut dicitSalomon ꝓuer. vj. ꝙ parat ī eſtate ſibicibum ⁊ ꝯgregat in meſſe qd̓ in hieme comedat. Sed hō rōne dotatus mō cū ſittempꝰ ꝯgregādi bona merita vn̄ viuatin futura vita. torꝑet ignauia qd̓ nō faciunt aīalia irrationalia. Cum tn̄ deberēfacere ẜm Exemplū qd̓ narrat Barlaādicit em̄ ꝙ q̄dam fuit ciuitas cuiꝰ fuit cōſuetudo habere principē nouū om̄i annoAnno aūt expleto deponebat̉ et rebꝰ oībus nudabet̉. et in exiliū relegabat̉. Contigit aūt quendā ſapientem illiꝰ ciuitatisprincipē fieri. q̇ cū legē ciuitatis ꝯgnouiſſet oīa q̄ hr̄e potuit p̄miſit in exiliū. annoaūt finito ea q̄ p̄miſerat inuenit. et alijs
fameſcentibus ipſe habuit. Ciuitas ē mūdus. qui nudat et ſpoliat exeuntes. exiliūeſt celum a quo exulati ſumus. ad quoddebemus mittere bona merita vt habeamus eterna premia. et propter hoc dicit.Dum tempus habemus ⁊c̄. In quo verbo premiſſo tria facit. Primo oſtenditbene operandi oportunitatē. ibi Dum tēpus habemꝰ. Scd̓o diſſuādet ocioſitatē.ibi OOperemur bonū. Tercō declarat boni operis generalem ꝓficuitatem. cū dic̄ad omnes. Bona em̄ que facit iuſtꝰ. omnibus ꝓficiūt. ſicut em̄ dicit Anſel. in li.de ſimilitudinibꝰ. ꝙ bonitas cuiuſqꝫ om̄icreature ē vtilis et bona. exceptis demonibus ⁊ damnatis hominibꝰ ¶ BNota ergo ꝙ tempus p̄ſens ad qͣttuor ēnobis indultum. ſcꝫ ad veram penitentiāꝑagendam. Ad pugnā ꝯtinuam exercēdam. Ad virtutum plantariam excolendam Ad dei miſericordiā ꝯſequendam.Primo dico eſt nobis p̄ſens tempus indultum ad penitentiam agendam. d̓r deCane. in libro de animalibꝰ. ꝙ quandoinfirmat̉ comedit radices herbe cuiuſdāvt vomat. et ſic ſibi medet̉ Item ſicut dicit philoſophus. leopardus capre ſilueſtris bibit lac et vim doloris euitat. Itēſicut dicit Cicero. Caſtores redimunt ſeea parte corporis ꝓpter quam maximeappetunt̉. qm̄ ſicut dicit Iuuenalis. Caſtor ſe eunuchū facit cupiens euadere dāno teſticuli Itē ſicut dicit Iſidorꝰ Ceruiſerpentū ſunt ꝙ cū ſe grauatos infirmitate ꝑſenſerint ſpū eos attrahunt de cauernis. et ſuperata veneni pernicie eorū pabulo reparantur. Et ſicut dicit Idemquandam herbam cerui primo īuenerūtcuius paſtu ſagittas excuciunt cum a venatoribus vulnerantur Ecce et beſtie etanimalia irrōnalia medicinam contra infirmitatē q̄runt. cās infirmitatū vitarenorūt Soli hoīes infirmitatis ſpūalis .i.pctī medicinā phorreſcūt. ꝯſid̓ra eī quotvidēꝰ quotidie pctīs mortalibꝰ īfirmari ⁊
u iiij