Sermo

equitatis admirabili temperamēto ſe inter miſericordie pr̄em et inter iuſtū legiſlatorē ꝑtitus eſt. Ibidē narrat de Carundio qui cū genito ꝯdiderat obſeditioſasciuiū ꝯditiones vt ſi qͥs cinctus ferro. ꝯcionem intraret cū ferro ꝯtinue interficeretur Interiecto tꝑe ipſe idem elonginquorure domū repetens gladio cinctus ſubito indictam cōcionem ſicut erat cinctꝰ ineam ꝓceſſit Et cū eſſet admonitus de ſolutione legis. ab eo qui ꝓxīe ſtabat Egoinquit illā reſarciam ac ꝓtinus ferro qd̓habebat deſtricto incubuit. Cunqꝫ licerꝫculpam diſſimulare vl̓ errorē defendere.penam tn̄ repēſare maluit. ne qua frausfieret iuſticie. Si ſic trāſgreſſorē legis humane dolebant et iudicabāt pagani. q̇ntum dolere deberēt de tranſgreſſione legis dei xp̄iani. p̄cipue cū ẜm Ambroſiū.Peccatum ſit p̄uaricatio legis. et tranſgreſſio mandatorū dei. ¶ B Secundo querēdū eſt regnū dei vel ip̄e xp̄ccum rubore ꝯfeſſionis. verecūda confeſſio qd̓āmodo videtur violentū corꝑalemartiriū. In corporali em̄ martirio ſangͣuis effuſus deorſum fluit In verecūdoaūt ꝯfitente contra naturam aſcendit. qꝛſicut dicit Boeciꝰ ſuꝑ Categorias Areſtotelis. Cū penitet homo de aliquo delicto. ſanguis amicus nature. quaſi cooꝑturus delictum tendit ad exteriora. et fithomo rubius. Unde legit̉ Iſa. xxiij. Erubeſce ſidon ait mare. Sydon interpretat̉venatio triſticie. et ſignat illos qui deſiderant ꝓximo triſticiam martirij ſuſtinere Mare ſunt ſancti martires. qui amaritudinem martirij ſuſtinuerūt. iſti dicūtO ſyon id eſt. o tu qui deſideras ꝓximomartiriū ſuſtinere. erubeſce in ꝯfeſſione.⁊ ſic poteris quodāmodo martir eſſe. Etde iſto modo querēdi dicit̉ in pͣs. Implefacies eoꝝ ignominia ⁊ que .n. tuum dn̄eSed qui ſunt qui velint iam de peccatisſuis verecūde ꝯfiteri. iam verificat̉ illudHiere. iij. Fons meretricis ml̓ieris facta

eſt tibi. no. eru. et ſcitis qͣre hoc. Cōſiderant et aduertunt verecundiā quā debētſuſtinere coram ꝯfeſſore ſolo. et nolūt aduertere verecundiā quā habebunt ſuſtinere coram toto mundo in finali iudicio.Iſti ſimiles ſunt fatuo qui erubeſcit d̓ remedio. de vulnere aūt qd̓ latere nͣ p̄t nōerubeſcit Un̄ eis eueniet ſicut euenit cuidam inueni inſolenti. de quo narrat Beda ingeſtis angloꝝ. Qui cū infirmaret̉viſitauit eum rex verecūdus hortans vtconfiteret̉. qui reſpondit ꝙ nō tunc faceret. ne ſodales ei inſultarent. ſed cū reſurgeret. ſed infirmitate aggrauante iterato viſitauit eū rex. tunc ait ille. ꝙ tūc nulla fuit vtilitas eum viſitare. eo ꝙ duo iuuenes pulcri intrauerūt. quoꝝ vnus portauerat librum pulcrum in quo erant bona que feci ſed pauca Poſtea vero ītrauit rex exercitus malignorū ſpirituū quorum maior ꝓtulit librum horrende viſionis. enormis magnitudinis. et ponderisimportabilis. in quo erant deſcripta oīaſcelera mea que feci vel cogitaui tetrisliteris. dixerūtqꝫ ad illos albos iuuenes.quid facitis vos hic. Iſte eſt noſter. quibus illi. verum eſt ducite eum in tumulūdamnatiōis Duo quoqꝫ percuſſerūt meUnus in caput et alius in pedes. et cū ſuperuenerint tunc moriar. ⁊ ad inferna detrahar. ¶ C Tercio querendum ēregnū dei ſiue chriſtꝰ. cum labore iuſte ſatiſfactiōis. Nat̉alis eqͥtas dictat vt quēhō offēdit ei ſatiſfaciat Cū aūt peccamꝰoffendimꝰ deū. offēdimꝰ ſubiectū ꝓpriū.offēdimꝰ ꝓximū Deo ſatiſfacimꝰ ꝑ or̄oeꝫſubiecto ꝓprio ꝑ carnis caſtigationē. ꝓimo cl̓iaꝝ largitōe Deo etiā oī nr̄a ſub̓aē ſatiſfaciēdū. Triplicē aūt ſub̓am hēmꝰa d̓o. ſub̓am rei tꝑalis. ſub̓am corꝑalis ⁊ſub̓am aīe ſiue mētis. De pͥma ſub̓a ſatiſfacimꝰ deo ꝑ el̓iaꝝ largitionē. De ſcd̓a ꝑcarnis macerationē. De tercio ꝑ deuotaor̄oeꝫ. ⁊ iſtd̓ figuratū fuit Mat. ij. ꝙ magi obtu. do. auꝝ thꝰ ⁊ mir. Auꝝ ſubſtātie