Sermo
dicitur de verbo dei. quod exponēs Gregoriꝰ in O me. dicit. ꝑ ſpinas diuitias intelligi. quia vndiqꝫ pūgunt animū poſſidentis pūgunt ſolicitudīe et timore ꝑdendum. ꝑantur et diuitie corpori magno etinſano. propterea Augꝰ de ciuitate deil iij. vbi ꝯparat poſſeſſiones modicas cūſufficientia modica et ſano corpore. diuitias vero magnas cū auaritia magna ⁊inſano corꝑe. ibi ſic dicit Corꝑibus hominum ſacius eſt modicā ſtaturam cū ſanitate habere. quā ad molē aliqͣꝫ gygāteam perpetuis afflictionibus ꝑuenire. necquieſcere cū ꝑueneris. ſed quāto grandioribus membris tanto grandioribus agtari malis. Diuitie etiā cum auaritie habite ſunt vrtice vndiqꝫ vrentes ſpūalemtactum aīe. vnde d̓r Oſee. ix. Deſiderabile argentū eoꝝ vrtica hereditabit Deſiderabile argentū auaroꝝ. qm̄ eoꝝ mentes ꝯtinua exuruntur cura. et ꝓpter hocdicit Boeciꝰ in li. tercio. Quāuis fluētediues auri gurgite. nō expleturas cogatauarus opes. oneretqꝫ baccis id eſt gemmis precioſis. Colla rubri litoris ruraqꝫcenteno ſcindat opima boue: Nec curamordax deſerit ſuꝑſtitem defunctūqꝫ leues nō comitantur oues. Scire debetisꝙ deus homines voluit eſſe ꝯtentos neceſſarijs et abſtinere a ſuꝑfluis Unde neceſſaria humane nature deus in frequentia hominū ꝯſtituit Res vero quas deſideramus nō ꝑ neceſſitatē ſed ꝑ curioſitatem in abditis creaturaꝝ finibꝰ nobis abſcondit. ſicut dic̄ Hugo in oꝑe trium dierum Quid eſt ꝙ ea que humanis vſibusneceſſaria ſunt cōmuni hoīm frequentiaipſa ꝓuidentia creatoris ꝯſtituit Ea ꝟoqͥ nō natura ꝑ neceſſitatē. ſed cupiditasexpetit ꝓpter ſpem in abditis terraꝝ finibus abſconditur vt quē amor ꝟtutis abimmoderato nō caſtigat appetitu. ſaltēlaboris tedio victus ꝯquieſcat ¶ GTercio dico ꝙ deſideriū carnis verſaturcirca dignitatū arrogancias ſed qui indi
gnitatibus exiſtunt montē aſcenderūt. inquo fortiſſimi quiqꝫ ſubiecti ſunt. In mōte cecidit lucifer qui fuit p̄cipuus inter creaturas intellectuales. Ibi corruit adamqui fuit primus inter creaturas rōnales.Ibi corruit ſaul qͥ fuit primꝰ inter regestemꝑales. Unde dignitates ſunt figurate ꝑ montes gelboe. de qͥbus legit̉. ij. Regum. .j. Montes gelbōe nec ros nec pluuia ve. ſuꝑ vos. nec ſint agri primiciarūIn montibus em̄ dignitatū et prelatiōisꝯſtituti frequenter vento elatiōis deſiccantur et fenū quo dyabolꝰ paſcitur efficiūtur ſicut d̓r Iob. xl. De vehemoth primo huic montes herbas ferunt. montesid ē dignitates vehemothherbas feruntqꝛ in dignitatibꝰ ꝯſtitute vento elationisareſcunt. et ſic ꝑ malicie in ꝯꝑationē ip̄iꝰcibus fiūt. vn̄ Gregoriꝰ. xxxiij. Morali.exponēs illd̓ verbū dicit. qui vehemothin ſuꝑborū mentibus ſua ſemꝑ deſideriarecognoſcit quaſi herbas in montibus inuenit quibus refectū ſue malicie vētremtendit. Et de hoc deſiderio carnis q̄ verſatur circa dignitatū arrogantias. dicit̉Prouer. xxj. Anima impij deſiderat malum. ſuꝑbus qui in preſidendo nō querithonorē dei ſed ſuum. proprijſſime diciturimpius. ẜm em̄ beatū Augu. in Enchiridion. Pietas greci d̓r theoſebiā id ē cultus. hoc eſt dei honor qꝛ p̄ſidens vel ſuꝑbus qui non querit honorē dei ſed ſuū ꝓprie dicit̉ impius. Iſte autē deſiderandodignitatē deſiderat malū. qꝛ dignitatesnon ſunt appetende ꝓpter ſe. ſed ꝓptervtilitatem rei publice. ſicut dicit Boeciꝰin libro de ꝯſola. Alloquens phīam. Tuin hi. et qui te ſapientiū mentibꝰ iuſſeritdeus conſcij nihil me ad magiſtratū abiēdum niſi bonoꝝ omniū ſtudiū impuliſſe.Iſti d̓ſiderio dēmꝰ reſiſtere ſciētes dignitates plenas ꝑiculis eē Recitat Ualeriˢꝙ cū cuidā viro approbate ꝟtutis veſtisiꝑ̄ialis cū diademate eēt oblata ille veſtērecipiens ait. O pannū nobilem potiꝰ qͣꝫ