Sermo
Nam formice in vna domo qͥeſcūt. vnanimiter exeunt. vnaniter grana colligūtVnanimiter redeunt. vnū horreū ſibi cōſtruunt de quo vnanimiter cibū ſumunt.vbi iſta vnitas inter hoīes eſt. et plus inapibus. qꝛ licꝫ vniformiter faciāt ea queiam dicta ſunt tn̄ in alueari deſero ſimurumorē faciunt ad ſonū vnius apis officiarie ad hoc oēs dormiūt et ad ſonum eiꝰeuigilant cū de mane ſurgūt. et vni regiſine diuiſiōe obtemꝑant fideliter ꝙ ꝓ eiꝰſuſtentationeſe mori fame ꝑmittunt ūD Terciū qd̓ nos ad vnitatē induciteſt vnitas creature exterioris. vnde debemus attendere qꝛ vno celo ꝯcludimurvna luna d̓ nocte dirigimur. vno igne afrigore liberamur vno mari circūdamurex vna aqua potamur. vna terra ſuſtentamur. cuiꝰ fructibus educamur Si ergolapides qui ex eodē monte excident̉. ⁊ arbores que in eodē loco opere nature generant̉. in quadā nature ſimilitudīe vniuntur. quāto fortius vniri deberēt hoīesquitanta reꝝ multitudine vniunt̉. Itemvide ꝙ amor naturalis ſicut Boeciꝰ dic̄Unit eccl̓iaſtica corꝑa vnitate ꝑmaxīanullo vnqꝫ temꝑe ꝑturbant̉. vnit vniuerſa inferiora. vnit inuicem hec et illa dumymis inclinat ſumma. et ſummis ſubijcityma. ergo ſi ꝓpter hominū generationēvt ꝯpleret̉ numerus electoꝝ hec vnitastanta a deo eſt ordinata. quanto fortiusvnio inter hoīes eſſe debet. ꝓpter quoseſt tanta vnio alijs data. Omniū em̄ q̄ īmūdo ſunt finis eſt ip̄e homo. ſicut habetur ſcd̓o phiſicoꝝ. Itē ſi amor nat̉e vnittam diuerſa principia ſicut ſunt materiaet forma. quoꝝ vnum eſt oīno paſſiuumalteꝝ omnino actiuū. quid debet eſſe inter humana corda q̄ ꝯueniunt in eademnatura Item vbi maior ꝯtrarietas. qͣꝫ inter qͣttuor elemēta; vbi ignis eſt caliduset ſiccus. et e contra aqua frigida ⁊ humida. ergo ſi iſta tam ꝯtraria ꝑ vnum amorem cuiꝰ virtus eſt vnitiua in om̄i corꝑe
inueniunt̉ vnita?; quomō nō poſſunt vniri humana corda que ſunt ſimilia in natura. Itē vbi maior diuerſitas qͣꝫ inter corpus et animā. quoꝝ vnum eſt corꝑale etalterum ſpūale vnū ꝯpoſitiſſimū. alterūſimpliciſſimū. vnum quātum alterū nonextenſum. vnum mortale alterū īmortale. et tn̄ ꝑ amorem tam fortiſſimo vinculo vniunt̉ vt nec corpus ab aīa nec anīaa corpore niſi violentia maxima ſeꝑetuergo quid eſt ꝙ aīe tā ſil̓es inter ſe nō ſepoſſunt amare Itē quanta diſſimilitudoeſt inter membra humani corporis. ī quoem̄ oculꝰ eſt ſimilis auri vel auris manuivel manus cruri vel crus pedi vl̓ pes capiti ſiue cordi. Et tamē tanto amore vniuntur. vt vnū ꝓ altero ſe exponat. vnūꝓ altero ſe vulnerari faciat. et alteꝝ ꝓaltero leſum nunqͣꝫ vindictam expectatſed vnūquodqꝫ alteri ꝓ poſſe deſeruiatvnde hanc ſimilitudinē notās diligenterApl̓us dicit. ij. ad Ro. Sicut in vno corpore multa membra habemꝰ. om̄ia autēmembra nō eundē actum habēt. ita multi vnum corpus ſumus in xp̄o. ſinguli āalter alterius mēbra. Et expreſſe hoc ideponit. j. Coꝝ. xiij. Ex quibus verbis taleelicitur argumentū Quanto corpus aīadignitate excedit. tanto maior debet eſſevnitas mencium qͣꝫ vnitas corpoꝝ Siergo tantus debet eſſe amor inter corporalia membra. quantus eſſe debet interſpūalia. Sed nos ſpūaliter ſumus membra corporis xp̄i. ſicut ex ip̄is patet ꝟbisapl̓i. Ergo magis qͣꝫ membra corꝑis nr̄idebemus eſſe vniti. Sed plorandum eſthodie qꝛ longe maior eſt vnitas mēbroꝝcarnalium qͣꝫ ſpūalium. Quartū qd̓ monet ad vnitatē eſt vnitas glorie ꝯſūmantis. ꝯſueuerunt ſe amare naturaliter quiordinati ſunt ſimul ad aliquē finem. ergocum ad vnā ꝑticipandam gloriā ſumus.quid eſt ꝙ vniti non ſumus. De hac vnitate ꝓpheta dicebat. Unam pecij a dn̄ohancrequirā. vnā inqͣꝫ gloriam que ſola