Et

Unde de ea dicitur Luce. vij. ꝙ ſtabatretroſecus pedes dn̄i. quia em̄ ſe peccatricem agnoſcebat ad faciē dn̄i quem offenderat accedere non audebat. ſed ducta verecundia foris ſtabat. pedes tenebat quia caput tāgere nō audebat Amariſſime flebat qꝛ ip̄m offenderat. et quiaverecunde acceſſit. veniā omniū pctōꝝobtinuit. Non tales multi qui ſemꝑ volunt eſſe ꝓximiores altari et in ꝯmuniōeſunt ſemꝑ primi. et ideo ſi priꝰ fuerāt mali poſtea ſunt peiores Auguꝰ em̄ dicit. ꝙfacile meret̉ veniam qui ſe ex reuerentiaſubtrahit ab altari. ¶ B Scd̓o eſtneceſſariū peccatori timor ꝓ offenſa. inpeccato em̄ non ſolū maculam ꝯtrahit ſꝫetiā deus offendit̉ dum ei iniuria irrogat̉Publicanus ergo qꝛ ſciebat ſe deū offēdiſſe nō audebat ad celū oculos leuare.Stultus em̄ latro eſt qui dū in furto cōprehendit̉ faciē iudicis nō veretur. Nāvt ſepe iam ſupra oſtendi ip̄a irrationalia aīalia timorem induūt dū offendūt ⁊coraꝫ dn̄o apparere fugiūt. Qd̓ cum itaſit quis audeat oculos ad iudicē eleuarequem vidit ꝯtra ſe gladiū euaginatū tenere. ſic em̄ hētur Ioſue. v. Cum eſſet inagro hiericho leuauit oculos ſuos. et vidit virum ꝯtra ſe ſtantē euaginatū tenētem gladiū et ſequitur. ꝙ cecidit pronusin terrā. Et ſi ille tam ſanctus ⁊ a deo adofficiū tantū aſſumptus ſic iudicis gladium formidauit. quid pctōrem facere ꝯuenit. j. Petri. iiij. Si iuſtꝰ vix ſaluabiturimpius et peccator vbi parebūt. Concucietur cedrus libani quid faciet virguladeſerti. Datur ergo Iob. xj. ſanū ꝯſilium peccatori. Si iniquitatē inquit que ēin manu tua abſtuleris a te et non ꝑmanſerit in tabernaculo tuo vlla iniuſticia.tuncleuare poteris faciē tuā abſqꝫ macula et eris ſtabilis et nō timebis. ¶ CTerciū qd̓ eſt neceſſarium peccatori eſtdolor ꝓculpa. quantūcunqꝫ em̄ verecūdia magna eſſet. et quantūcunqꝫ homo

timeret niſi de ip̄a culpa doleret. diuināiracundiam non placaret. et ꝓpterea publicanus nō ſolum alonge ſtabat. et oculos non leuabat ſed et pectꝰ tundebat qd̓fignum doloris erat. vnde Augꝰ Eſt penitentia bonoꝝ et humiliū fidelium quotidiana pena. in qua pectora noſtra ꝯtundimus dicētes. Dimitte nobis pct̄a noſtra. vnde legit̉. j. Reg. xxviij. ꝙ Dauidꝑcuſſit pectus ſuū in ſignū doloris. Niſicariſſimi hic pectora noſtra tundamus.malleoꝝ infernaliū ꝑcuſſiones ſine fineſuſtinebimus. Uū d̓r Prouer. xix. Parata ſunt deriſoribus iudicia et mallei ⁊c̄O quanto leuius quāto fructuoſius eſſꝫhic pectus tundere. qͣꝫ ibi inutiliter tunſiones demonū tolerare. hic em̄ vno ictudeus placatur ſed ibi ab ictibus in perpetuum non ſedatur. ¶ D Quartū qd̓requirit̉ neceſſariū peccatori eſt deſiderium ꝓ venia. quid em̄ timor valeret niſigratia informatus eſſet. et poſtea ex deſiderio venie diceret. Deus ꝓpicius eſtomihi peccatori. vbi tangit diuinā potentiam qn̄ dicit deus. oſtendit ſuā indigētiam. qn̄ ſubdit. mihi peccatori. ⁊ imploratdiuinā clemeētiā. qn̄ mox imponit. propicius eſto. Ip̄e eſt em̄ ſicut propheta ait.QQui ꝓpiciatur om̄ibꝰ iniquitatibꝰ tuis.ſanat omēs infirmitates tuas. jͣ. Ioh. ij.Ipſe eſt ꝓpiciatio ꝓ peccatis noſtris ¶ESed notandū ꝙ ad ꝓpiciandumqͣdruplex eſt mouens. ſcꝫ velocitas ꝯuerſionis. anxietas ꝯtritionis. iudiciū ꝯfeſſionis. ſuppliciū ſatiſfactiōis. Dico ꝙ primū mouens deū ad ꝓpiciandum eſt velox ꝯuerſio. Iudex em̄ offenſus ciciꝰ placatur qn̄ offendens cito ad eum reuertit̉cōtumacia em̄ culpam valde aggrauatet cito ꝯuerſio multum alleuiat. Und̓ d̓rEcc̄. xvij. Ne demoreris in errore impiorum ſed ante mortē ꝯfitere qꝛ a mortuoperit confeſſio. viuus ergo et ſanus cōfiteberis. qꝛ magna eſt miſericordia dei etꝓpiciatio illius ꝯuertentibꝰ ad ſe. Scd̓m