Sermo
Ad hoc em̄ elementa omnia ſua ſemperrepetunt loca vt in eis eoꝝ conſeruatiotutior eſſe poſſit. Ad hoc em̄ columba accipitrem fugit. aues falconem. lepuſculꝰcanem. ouis lupi rabiem. et anīalia cuncta leonē. quia ſuam cupiūt tueri ſalutēfugereqꝫ ꝑniciem. Cū ergo homo vt cetera ſuam ſalutē diligat. quid eſt ꝙ ſoluspreter oīa ꝯtrariū ſue ſalutis non fugiatDum ergo culpam non fugit cū poſſit q̄ſue eſt deſtructiua ſalutis. ſtultiorē ſe beſtijs eſſe oſtēdit Bern̄. Nōne beſtialiorbeſtijs homo eſt. ratione vigens ſꝫ ratione non v̓tens. ¶ C Scd̓o peccatūeſt gr̄e diuine expulſiuū. et vite ſpūalis ꝑꝯſequens corruptiuū. Nam ſicut corpusviuit aīma. ita aīa viuit gr̄a. dum ergoculpa mortalis gr̄am pellit aīam ꝯſequēter occidit. ergo peccare eſt vitam ſuamdeſtruere. et mortis ſibi laqueū ꝓcurareqd̓ oīno eſt contra omnē appetitū natureet ideo quāte ſtulticie ſit aduerte. Que ēem̄ natura que appetat ꝑfectionē ſuam.quare tota die corrumpūtur elementa niſi qꝛ materia que eſt ſub forma viliori eēappetit ſub meliori vl̓ nobiliori. vt ſic eiꝰappetitus valeat terminari et ꝑfici. Un̄et celeſtia corpora dicūtur eſſe incorruptibilia qꝛ celi forma cū ſit nobiliſſima omnem terminat appetitū qui eſt ī materiavt aliud eſſe nō appetat cōtrariū effugiat Sed gr̄a eſt ꝑfectio anime quantū adeſſe. ſed qꝛ ẜm doctrinā philoſophi aīa ꝑficitur ꝟtutibus et ſcientia. ergo ſi homonō appetit gr̄am ſed ſeqͥtur culpam. ſtultior eſt qualibet creatura viliſſima. ꝙ ātculpa ſit gr̄e expulſiua om̄is hoc clamatſcriptura. Unde de hoc poteſt illud accipi Iac̄. j. Peccatū cum ꝯſūmatū fueritgenerat mortem. cōſtat ꝙ non loquit̉ demorte nature. qꝛ nullus ſtatim illa mortemorietur quando peccat. ergo de morteculpe que eſt priuatō gr̄e et eſt mors aīequantū ad ſcd̓m eſſe. De duobus his mēbris habetur plane ī Lu. in ꝑabola d̓ illo
qui incidit in latrones quēſpoliaueruntſupple gratuitis et vulnerauerunt in naturalibus ſicut ibi gloſa exponit. ¶ DTercio peccatū eſt ſummi boni ablatiuum. vn̄ d̓r Iſa: l. Nunqͥd abbreuiataeſt manꝰ dn̄i vt ſaluare nequeat. aut impotens facta eſt ad liberandū. q. d. nō. ſequitur quare nō adiuuat. Sed iniqͥtatesinquit nr̄e diuiſerunt inter deum nr̄m etnos. et peccata noſtra ꝓhibuerunt bonūa nob̓. quid hoc peius? Nōne bonū ſummum finis ē nr̄oꝝ deſideriorum. ergo dūillud tollitur om̄e bonū hoīs perditur. finis ad quem ſumus penitus remouet̉. exgo omnis nr̄a actio fruſtra eſſe ꝓbaturdum illud propter qd̓ homo oꝑatur nullatenus obtinet̉. qꝛ operans ꝑ intellectūẜm phm̄ ſemꝑ intendit finem qui finis adopus mouet efficientē ¶ E Sequitur Uors. Et notandū ꝙ mortem introduxerūt. dyabolus iuidens. mulier comedens. vir ꝯſentiens. Dyabolꝰ em̄ primomotus inuidia mortē ſuggeſſit. Secūdomulier tacta ſtulticia pomū mortis comedit Sꝫ vir tercio quadā allectꝰ ꝯplacentia vxori ꝯſenſit. qꝛ vt Augꝰ ait. vxorēcōtriſtare noluit. nec peccatū tam grauecredidit ſicut fuit. Dico ergo ꝙ primummortē inducens fuit dyabolꝰ felicitati hominis inuidens. ex inuidia em̄ motus eſtvt eum tentaret vt ſic ſocios tranſgreſſionis haberet Alia cauſa erat qꝛ hominēaſcēdere nolebat vnde ip̄e ceciderat. vn̄d̓r Sap. ij. inuidia dyaboli mors intrauitin orbem terrarū. Inuitant̉ aūt illum quiſunt ex parte illius. O quot habet ī hocpeccato ſequaces. Pauoni ſimil̓ es. dequo d̓r ꝙ inuidens vtilitati hominū fimūſuum abſcondit vt inueniri vix poſſit. qꝛillū medicinalē homini eſſe cognoſcit ¶Scd̓m mortē inducens fuit muliercomedens et ſic p̄ceptum diuinū trāſgrediens. O inobedientia praua vn̄ ꝯſecuta ſunt tanta mala. Utinā dyabolice perſuaſioni aſſenſum non dediſſet. Utinam