Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Icmij

metalla magis durat. et ferrū ꝓpter ſuiduriciam cuncta domat. Tunc ergo porte eree. et vectes ferrei ꝯfringunt̉ quādopeccata multū durantia et hominē ex toto domantia penitentiā deſtruunt̉. Sꝫſi tibi graue videt̉ ferre penitentie onusformicā attende. ſepe poſt ſe trahit maius pondus qͣꝫ ſit totum eius corpusU Sextus panis qui eſt ſpūalis leticie ē frangēdus dulciter ad aīe ꝯſolationem OO qͣꝫ dulcis eſt iſte panis. qn̄ dulcedo dei animā intꝰ paſcit. quem ad ſui ſolaciū aīa meditando materialiter frāgitSed hic panis datur extraneis. ſꝫ tm̄filijs. Bern̄. Delicata eſt diuina cōſolatio. et non datur admittentibus alienamQuia ſic̄ in Math. d̓r. Non eſt bonū ſumere panem filioꝝ et dare canibus.ipſi heretici dicunt. nullā de deo ꝯſolationem intus ſentiūt. nec vllas lacrimasdeuotionis effundunt. cum tamē petrusculpā ſuā defleuerit Et magdalena abūde lacrimas ſparſerit. et Paulꝰ quibuſdam diſcipulis in actibus multū plorauerit. immo et ip̄e dn̄s pro nobis pl̓eslacrimas fudit Si ergo dn̄s plorauit pronoſtro peccato. qūo peccator flebitpeccato ꝓprio. non eſt ergo verū quoddicunt xp̄i diſcipuli plorare debentSeptimus panis ſcꝫ eternalis frangēd̓eſt abundāter ad ꝑfectam refectione. tūcem̄ panis iſte franget̉. quando bonū ſummum in ſeip̄o videbit̉ et abſqꝫ omni medio cognoſcetur. vn̄d̓r Luce vltimo.cognouerūt dn̄m in fractione panis.ibi erit tantarū delectationū confractiovt poſſit exprimere vllus ſermo Sedquod nūc narrare non poſſumus. tūc donante xp̄o ſentiemus qn̄ guſtabimus qͣꝫſuauis eſt dn̄s. Ipſo donante qui deopatre regnat ⁊c̄. Dn̄ica ſeptima ẜmo. lxxxxiiij. A5Tipedia peccati mors Ro. viij. Sꝫm ꝯfide-

rationē philo. qn̄cunqꝫ ſe offerunt bonaet mala. bona ſunt eligenda et mala ſūtreſpuenda. et de bonis ſunt ſemꝑ eligēdameliora. de melioribꝰ optima. Sed culpa eſt mala īmo peſſima. ergo a nulla eſteligenda ſed potius reſpuēda ip̄a ſitpeſſima ſic ꝓbatur Cuiꝰ finis eſt maluset ip̄m ē malū. ergo aſcēdēdo gradatimcuiꝰ finis eſt peſſimus et ip̄m eſt peſſimū.Sꝫ vt ait veritatis ꝓpheta. Mors peccatoꝝ peſſima. ſed hec eſt finis et culpa.ergo culpa peſſima. aūt mors ſolūnature ſed gehenne finis ſit culpe. hoc ēquod habetur in themate. Stipendia inquit peccati mors. ſicut em̄ in bellomilitantibꝰ donaria tradunt̉. ſicut in vinealaborantibꝰ denarius impendit̉. ſic peccātibus mors ſtipēdio datur. Un̄ in verbo premiſſo ſtatus deſcribit̉ peccatoris.Primo quantū ad culpam. culpa eſtpene. et notatur d̓r. ſtipendiū peccatiScd̓o quantū ad penam Pena eſt premiū culpe. et notat̉ cum addit̉ mors.BNotandū eſt igit̉ peccatum ēnature vulneratiuū. et hoc eſt malū. Eſtgratie repulſiuū. et hoc eſt magis malū.Et eſt ſummi boni ablatiuū hoc ē oīnovalde malū. Dico pctm̄ ē nature vulneratiuū. eſt em̄ priuatio modi ſpeciei.ordinis naturalis. vt Augꝰ dicit. Dumem̄ homo modū ordinat̉ ad diuinā potentiā. ſpēm ſapīam et ordinē ad bn̄uolentiā. qn̄ culpā ab iſtis deordinat̉.hec tria corrūpi dicūt̉ totaliter corrūpant̉ ſꝫ qꝛ pctm̄ a deo elongat̉. etſꝑ dūpeccat magis inhabilis indiſpoſitus ad redeundū reddit̉. et ꝓpterea hocattendēs ꝓpheta dicebat. ē ſanitasin carne mea a facie ire tue. eſt paxoſſibus meis a facie pctōꝝ meoꝝ; ecce pctm̄ ſanitas ꝑdit̉ pax oſſiū .i. oīm viriūnaturaliū ꝑturbat̉. Attēde ergo qͣnta ſitſtulticia hoīs. Boe. dicit de co. nulla oīno eſt creatura ſui eſſe cōẜuationē appetat. ſue ſalutis nociua fugiat

r iiij.