XXXDII
quid tibi facere expediat. quādo ille quiin vtero ſanctus fuit tam aſperā deſertaintrauit tanto temꝑe ibi fuit. tam aſperaveſtimenta detulit. et cibo tā aſpero vſfuit. Nam vt pnīam nō effugeres ſaluator dn̄s exemplū penitentie tibi dedit dūdeſertū intrauit et quadraginta diebꝰ ſine cibo ibi fuit. ¶ G Sertū mouēsad pnīam ē gloria penitentibꝰ repromiſſa. quis eſt adeo debilis qui nō ieiunaretſi ſtatim poſt ieiuniū mille aureos accipere deberet; Quis adeo eſt auarus qui ꝓdeo nō traderet vnū nummū. ſi mox podus auri ſe crederet accepturum; Quisadeo guloſus ē qui a pane ordeaceo nōad horam abſtineret ſi ſtatim poſt horāpreꝑatam ſibi nobilem cenā ſciret; Quisa meretrice fetida non ſe ad horā abſtraheret ſi mox omnes delitias in meritumaccepturum ſe crederet. Nā ⁊ canes currunt. leporem querunt. inuentū multo cūlabore inuadunt. nec tamē comedunt. ſꝫmodicū panis quem ꝓ merito expectantaccipiunt. Quanta ergo ſtulticia ē nolletemꝑale bonum pro eterno tradere. vileꝓ precioſo. imū ꝓ ſummo. finitū ꝓ infinito et quod neceſſario perditur nolle dare ꝓ bono ſempiternaliter duraturo. ⁊ ꝓpter hoc dicit Bernardꝰ Illi qui pnīamꝑdidit. ve tibi qui ſi declinando pugnamperdis. qꝛ ꝑdes gloriam. vel victoriā ſil̓et coronam. Per penitentiā nempe pōthomo ꝑditam inuenire coronā Hanc ꝑditionem corone plorat. Hiere. Trenoꝝvltimo in perſona pctōꝝ. Cecidit inquitcorona capitis noſ. ve nobis qͥ pec. Eqͣꝫ doleret filius regis francie ſi coronamquā debethabere in capite. ꝯtingeret eūculpa aliquā perdere. Tu ergo nō dolesſi coronam perpetuā ꝑdidiſti. De hac corona d̓r Iac̄. j. Beatus vir qui ſuffert tēptationem ⁊cͣ. Septimū mouens ad penitentiā eſt eterna pena impenitentibꝰ preparata. Quis em̄ eſt bos tam ferox quitimore ſtimuli nō rectus incedat? Quis
aſinus ita rudis qͣ timore baculi os a blado nō retrahat; Quis equus adeo duxꝰqui calcaria nō paueſcat? Nullū oīno eſtanimal qd̓ ſuā ſalutem nō appetāt. ⁊ ſibinoxium ꝑ naturā non fugiat. Ergo ſi tuvis fugere penam age pnīam. nam ⁊ ip̄iinfernales duriſſimā agent penitentiā ſꝫin fructuoſam. Nā irremediabiliter plorabant. linguas ſuas pre doloribꝰ māducabunt. ſibi inuicem carnes vorabūt. ſednihil eis ita valebunt Sap̄. v. Tūc dicētintra ſe pnīam agentes et pre anguſ. ſpc̄ge. O quid valebit plorare vbi nullusſacerdos poteſt abſoluere. et tamen tantum plorabunt. ꝙ nō ſunt in mari tot gutte aque quot ab oculis vniuſcuiuſqꝫ ſūtexiture. Nec mireris quia ſic neceſſe eſteſſe. nam cōſtat maris guttas finitas. qꝛfinite omnes ſunt neceſſario partes finiti. quia ſi partes infinite eſſent. partes totum excederent qd̓ impoſſibile eſt. Cumergo corpus finitum ſit mare. et ꝑtes eiꝰgutte cōſtat ꝙ numero ſunt finite. At lacrime cuiuſlibet dānati ſunt infinite. nullo vnqꝫ temꝑe finiende. Plures ergoerunt damnati cuiuſlibet lacrime qͣꝫ ſubcelo ſunt gutte aque. ꝓpter hoc d̓r Apo.ij. In tribulatione maxima erunt niſi penitentiam egerint. Non ergo dicas o hōgrauis eſt penitentia. ſed ſapienter tecūtracta. ꝙ ſi modo ieiunare nō potes; quomodo in inferno perpetuo ieiunabis Itētſi elimoſinam dare non potes quia fortemendicus ſis; quomodo mendicitatemillam perpetuo ſuſtinebis. Item ſi nihiltmodo contrarij pati potes? quomodo habitare poteris cum ardoribꝰ ſempiternis.1Ergo ſi vis iſta effugere nūc penitentiāage quia ille qͥ precipit hominē penitereIpſe eſt qui dat portare et facit opus leue. quod alias eſſet graue. Rogemus ergo chriſtum.¶ Dominica quartaſermo. lxxxviij. A
q iij