lxxxvij
de noſtra ꝯuerſione. nec tamen infolitū.nam ꝯſueuerunt hoīes ꝯmuniter gaudere ꝓ reuocatione ꝓſcripti. ꝓ liberatiōecaptiui. pro ſuſcitatiōe mortui ⁊ ꝓ inuētione ꝑditi filij vel amici Luce. xv. Epulari oꝑtebat et gaudere qꝛ frater tuꝰ hicmortuus fuit et reuixit perijt et inuentuseſt. In verbo ergo p̄miſſo maxime duotangūtur. primū eſt ſanctoꝝ angeloꝝ leticia. Ipſa em̄ leticia in angelicis ſpiritibus ſignū eſt eximie caritatis Scd̓m ꝟoeſt ipſiꝰ leticie materia ſiue cauſa. materia aūt ſiue cauſa in ip̄is hoībus ſignū eſtetiā accepte deo et beneplacite voluntatis Per caritatē ergo angeloꝝ ad amorem ꝓximi ꝓuocamur. ſed ꝑ cōuerſationem humanā ad onus penitentie incitamur. Notatur ergo angeloꝝ gaudiumqn̄ dicit. Gaudiū eſt angelis dei. Notat̉et materia leticie ſiue cauſa. cū addit ſuꝑvno peccatore penitentiā agente ¶ ADico ergo gaudiū eſt angelis dei.Peccatoris em̄ penitentia inducit gaudium in ꝓpria conſcientia et in militantieccleſia. et inſuꝑ in celeſti curia. Et ſi ſicangeli gaudent d̓ peccatore ꝯuerſo. quātum gaudere debet homo de fratre ⁊ ꝓximo ſuo. Si em̄ ſimilitudo amorē augetin rebus. vnde ome animal diligit ſimileſibi. Si ſic nos diligūt angeli a noſtra natura extranei et alterius ſpeciei. quātumſe debent amare qui eadem natura p̄diti⁊ ab vno homine omnes ſunt generati ⁊om̄es fratres facti. Uerum qꝛ de gaudiobono et malo ſatis dixiſſe me recolo ī qͣrta dominica de aduentū. Nunc p̄ſentemſermonē ad penitentiā ꝯuertamus. Eſtergo notandum ꝙ inductiua ad penitētiam ſunt plura. ſcꝫ auctoritas diuini eloquij. benignitas dei. dictamen naturalisſtimuli. congruitas temꝑis ſiue loci. efficacitas exempli. repromiſſio premij ꝯminatio ſempiterni ſupplicij. Nam ſcripture auctoritas eſt penitētie preceptiua. diuina benignitas eſt ad pnīam illectiua.
Nature viuacitas eſt penitentie dictatiua. temꝑis ſiue loci cōgruitas eſt ad penitentiā inductiua. exempli efficacitas eſtad penitētiā ꝓmotiua. premij dandi ſublimitas eſt ad penitentiā attractiua. ſedpene ꝯminate atrocitas eſt ad penitentiam ꝯpulſiua ¶ B Dicamus ergoꝙ primū mouēs ad penitentiā eſt ſcripture diuine autoritas. Quid em̄ aliud precipit omnis ſcriptura niſi agere penitentiam. vn̄ et ſaluator noſter p̄dicationemſuā inchoauit a penitētia Mat. iij. Penitētiā inquit agite. cuiꝰ ratio poteſt eſſeqꝛ ſicut dicit Augꝰ. Niſi quis prius peniteat veterem vitam. nouam inchoarenō poteſt. ſed penitere actus eſt penitentie. ergo conſtat neceſſarium eſſe virtutem penitentie totū edificium ſpiritualeprecedere. Sicut igit̉ ſtultus eſſet qͥ vellet paries domus erigere nullo preiactofundamento ſic oīno amens eſt qui vultſpūaliter edificare obmiſſo fundamētaliprincipio penitentie. Nam vt in alia ſciētia. ꝓbatum eſt color albus omniū colorum eſt fundamentū. vnde pictores qn̄aliqͥd pingunt ſemꝑ colorē album ſubijciunt. quia illo obmiſſo fruſtra laborat̉. Ille ergo q̇ vult virtutibꝰ colorari. neceſſehabet prius penitentiā dealbari ab omnifeditate peccati ¶ C Secundū adpenitentiā inducens eſt diuina clemētiaConſueuerūt em̄ homines dominos clementes amare. et crudeles tyrannos effugere. nec mirum. quia et aues fugiuntvolucres de rapina viuentes. Nam adhec cauſa eſt. quare columbe libenter reſident circa aquas vt accipitrem cernātqꝛ docente natura cognoſcūt ꝑ vmbramvtꝝ ſit deferiētibꝰ in aere vel ī terra ſūtq̄dam q̄ nūqͣꝫ feriūt auē niſi volādo. ⁊ q̄dam q̄ nullā inuadunt niſi ſedendo. vn̄ ſiſūt deferiētibus in aere: colūba ſe nō mouet a terra. ſi aūt ſūt de inuadētibꝰ in terra. mox colūba ſe leuat in aera Sic̄ ergoouis naturaliter lupī fugit quē induſtria