Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

lxxxvj

domare nequit tanta materia humilitatis. quin adhuc ſuꝑbiat illa vilis cinis Siiſta o homo attendis. erubeſcis. nechumiliaris. bruto ſtultior ꝓbaris.pauo caudam erigit. et tantā pulcritudinem inde cernit. qͣſi glorioſius incedit.Sed mox vt ad ſuoꝝ pedum feditatemviſum flectit rotam deſtruit gloriā omnem deponit. Si ergo irrationalis auisextam modica feditate ſeip̄am ſic deijcitQuō tu homo rōnalis ſuꝑbis cuntataſit tibi materia humlitatis: Boecius em̄dicit de cōſolatione philoſophie. ſilinceis oculis vteret vt eius viſus obſtacula penetraret. Nonne illud in ſuꝑficiepulcerrimū corpus turpiſſimū videreturQuare ergo lutū attendis quo ſemꝑponderatꝰ incedis. C Scd̓m qd̓ad humilitatē mouet eſt recogitatio ſuipeccati Si em̄ homo ſe peccatorē cognoſcit. Si em̄ ratione ſe rexerit. Uulnꝰ ſuūdeteſtatur et odit. medicū querit cui perꝯfeſſionē vulnus oſtendit. et ſe ad omnēſatiſfactionem parat ẜm imperium ſacerdotis Nam de humilitate cōtritionis d̓rin pſalmo. Cor ꝯtritū humiliatū d̓sdeſpicies. De humilitate confeſſionis d̓rEcc̄. iiij. Humilia preſbitero aīam tuamDe hūilitate ſatiſfactionis d̓r in Heſterxiiij. humiliata eſt heſter ⁊c̄. Quis eſt em̄ſi amicum ſuum. ſi dn̄m vel patrem offēderit. ꝯfuſionem induat. et p̄ſentiāamici fugiat donec illi ſatiſfaciat. niſiſpm̄ phitonicū pylatinā mentem. arabicum vultū habeat. aūt qͣſi qd̓āmō dyabolus incarnatꝰ exiſtat. In tantū hoc naturale eſt in multis brutis inuenire q̄svalet que dn̄os offendant ꝯfuſioneminduunt. et eoꝝ p̄ſentiam fugiunt. et ſuomodo humiliatā incedunt. Nam falco aſuo dn̄o miſſus ad auem. ſi non capitverecundia ductus illa die ad manū vixcedit. ſed aera vagꝰ incedit. De leonebeati Hieronimi. certū eſt aſinum ſibiꝯmiſſum ad paſcua deducebat ibi cu-

ſtudiebat. ſero ad monaſteriū reuocabatet qꝛ ſic ſe obediſſe gaudebat clauſtrū intrabat. ad monachos ſingl̓os accedebat eos modo quo poterat motu capitis ſalutabat. Dum autē ſemel in agro obdormiuiſſet. aſinū perdidit pre verecundiaintrare audens ſed foris humiliter iacens ip̄a vultus triſticia. quaſi pctm̄ ꝯfitens redargutus a monachis faciemleuabat. O hūana cōfuſio eterna dignaſupplicio. oſtendit brutum hoīem mortalem. et humiliare ſe nouit. Oſtenditdeū ſuū. creatorem potentiſſimū. et redēptorē pijſſimū. gub̓natorē prudentiſſimūbn̄factorē largiſſimū. et recognoſcere negligit homo mortalis. et ſi ꝯgnouerit humiliari refugit et ꝯtemnit. attendens ꝓpter deū humiliari eſt deijci ſꝫ potius ſublimari ſaluatore teſtante quimentitur Om̄is quiſe humiliat exaltabitur Bern̄. O peruerſitas. o abuſio filiorum adam qui aſcēdere ſit difficilimūdeſcendere vero facillimū. ipſi aſcendūtleuius et deſcendunt difficiliꝰ. et addit.humilitatē aſcendant ad ſublimitatē. ꝗͥahec eſt via nec eſt alia p̄ter eam et aliter aſcendit cadit potius qͣꝫ aſcenditD Terciū qd̓ humilitatē facit eſt ꝯſideratō efficacis exempli. ſemꝑ em̄ debethomo attendere vitā melioꝝ et ſeniorūꝯꝑatione ſe reputare viliſſimū. Nam deip̄is ſanctis d̓r in pͣs. Humiliatū eſt in laboribus cor eoꝝ. ſi quis em̄ ſanctoꝝ vitāattendere ſeip̄m vilificaret et modicꝰ inoculis ſuis eſſet. vn̄ Iſidorꝰ. Quid ſuꝑbis ſi hodie es cras forte eris. Eſtoigit̉ paruꝰ in oculis tuis vt magnus eſſepoſſis in oculis dei et vt hec facile poſſisſemꝑ melioꝝ attende exempla. Unde d̓rad Philippen. iij. In hūilitate ſuꝑioresom̄es arbitrantes. Uir em̄ hūilis nulli ſeꝯparare debꝫ ſed omēs meliores ſe reputare. Bern̄. In aīa non eſt timenda quātacunqꝫ humiliatio. ſed etiā horrenda nimis nimiūqꝫ pauēda erectio. Noli ergo