Sermo
rerit reſiſti. cui nihil poterit obijci contraquā nō poterit aduocari ⁊ ideo in ſeculaſeculoꝝ non reſtabit miſeris niſi pati Ergo cariſſimi fratres mei qͥ vult effugeremala pene ſtudeat deū ꝯgnoſcere ex bonis nature ſtudeat ꝯgnoſcere et admirari ex bonis fortune ſtudeat cognoſcere etadmirari et amare ex bonis gratie. vt ꝑhec poſſit pertingere ad bona glorie. Ipſo donante ⁊c̄.¶ Dn̄ica tercia ſermo. lxxxvj. ¶ AUmiliami ſubpotenti manu dei. vt vos exaltet in temꝑe viſitatiōis. ij. pevltimo. Cogitans aliqn̄ de hoc ꝟbo miratus ſum plurimū. quo non omēs hūilitatis itinera apprehendūt. Nam cōſtatex ip̄o nature inſtinctu omēs hoīes ſublimationē ſui eſſe appetere et deiectionē ꝓpoſſe refugere. nec mirū qꝛ ad bona ſublimia factus eſt hō. Sed ſicut patet ex ipſa ſcriptura. cui atteſtatur certa exꝑiētiaſublimis via eſt ad deiectionem. humilisaūt ad ſublimationē. ergo inſtinctu docetis nature. om̄is deberet ꝑ plana incedere. vt ſic poſſet ad ſublimia ꝑuenire. Sꝫnatura ſic hodie ē ꝑuerſa vt om̄is homogloriā appetat. ſed viam ſublimitatis q̄ad eam ꝑueniat. odiat. fugiat. et contemnat. vt cū nemo abbas eſſe poſſit. q̇ monachus ante nō fuerit. Iſti volunt abbates fieri ſꝫ refugiūt monachari. iſta ergoattendens apl̓us dicit. Humiliamini ⁊c̄.In quo ꝟbo primo nos ad humilitatē inuitat Humiliari em̄ eſt nobis datū in preceptum Scd̓o ſub quo ſit humiliandū inſinuat. deo em̄ ſubdi oīno eſt neceſſariuꝫTercio ꝟo quare ſit humiliandum explanat. ſublimari em̄ datur hūilibus in pͥmiūDumilitas ergo nobis pͥmo deſcribiturſub ratione precepti. cū dicit. humiliamīScd̓o ſub ratione actꝰ neceſſarij cū infertur ſub potenti manu dei. Tercio ꝟo ſubratione cōmodi ſiue meriti. cū ſtatim ad
iungit. vt vos exalter in tꝑe viſitationisDicit ergo humiliamini. ¶ B Etnotandū. ꝙ ad humilitatē tria ad p̄ſensſunt neceſſaria. ſcꝫ recognitio ſui. recogitatio peccati ꝓprij. et cōſideratio efficacis exempli. Miro em̄ mō hoīem humiliat recognitio ꝓprie vilitatis. cōſideratōſue iniqͥtatis. et meditatio aliene bonitatis. nam recognitio ſui eſt humilitatis inchoatiua. recordatio peccati ꝓprij eſt inchoate ꝓmotiua. ſꝫ ꝯſideratio efficacisexempli eſt totiꝰ edificij ꝯpletiua. Dicoergo ꝙ primū ad humilitatē inducēs eſtrecognitio ſui. ẜm ꝙ ſcriptū ē ī Vbichea.Humiliatio tua ī medio tui. q. d. qͥd ſcrutaris celeſtia; quid ambulas ꝑ mūdana?quid vagaris ꝑ q̄cunqꝫ extranea; ſi hūiliari vis teip̄m ꝯſidera. cogita ergo tecumex qua materia ſis formatus a deo. ex qͣꝫvili materia generatꝰ. ex qͣꝫ vilo cibo inventre nutritus cū quali veſte ſis in mūdum effuſus q̇bus in mundo ſis curis expoſitus. et qͥs finis ſit tibi preꝑatus O qͥiſta aduerteret et ſepe mente reuolueretſtultus eſſet ſi amplius ſuꝑbire auderet.vn̄ Innocentiꝰ dicit Fecit d̓s hoīem delimo terre. que ceteris vilior eſt elemētisCōſiderans ergo homo aquātica ſe vilēinueniet. ꝯſiderās aerea ſe viliorē ꝯgnoſcet. ꝯſiderans ꝟo ignea ſe viliſſimū reputabit Nec audebit ſe coequare celeſtibus nec poterit ſe p̄ferre terrenis. quia ſeparem iumentis inueniet. et ſimilē recogͦnoſcet Ecce quanta vilitas ex parte materie Quedā alia tangit Bern̄. dicens.In ſordibus generamur. in tenebris ꝯfouemur. matres plurimū oneramus. in doloribus ꝑturimur. et in partu matrū ventres more vipere laceramus. et nudi naſcimur. et membris oībus impotētes mūdo exponimur. et a ploratu vitam incipimus. Un̄ ergo corpus hoīs gloriat̉ cū ſitſaccus ſtercoꝝ cibus vermiū. et materiapuluerū et ſubdit. O mira vanitas ⁊ mira fatuitas cordis noſtri. cuius elationē