Sermo
Diligamus deū. ꝓpter hoc em̄ ꝙ deū dicit amandū. dat nobis intelligere multiplex dilectiōis obiectum. ¶ A Eſtergo primo notādum ꝙ eſt dilectō maladilectio vana. dilectio bona. Dilectiomala eſt dilectio pctōꝝ et id̓o deteſtādaDilectio vana eſt dilectio mūdanoꝝ. etideo nō curanda. Sed dilectio bona ē dilectio eternorū. et ideo expetenda. Dicoꝙ primā dilectio eſt iō deteſtādā qꝛ mala. qͣs em̄ nō doleat. qͣs nō fleat. amoremſuū qui aīe vita eſt. quo nihil meliꝰ ī homine eſt ponere circa malū ⁊ non diligere ſummū bonū O qͦꝫ infelix ꝯmutatio.qͣꝫ deteſtanda ꝯfuſio a ſummo bono affectum tuū deflectere. ⁊ in fecibus collocari. et mercari ſuppliciū ſempiternū vnd̓cōſequi poteras ſummū bonū. et cum d̓rIoh. iij. Lux venit in mundū et dilexer̄thoīes magis tenebras qͣꝫ lucem. Quidꝑ lucē intelligimꝰ niſi xp̄m dei pr̄is filiū ⁊ꝑ ꝯſequens ſummū bonū. qͥd ꝑ tenebrasniſi peccatū. Nā pctā ideo tenebre dictaſunt. qꝛ tenebroſum hoīem faciunt. dū ornamentū gratie ei tollunt. et f. naliter adtenebras ſempiternas adducūt. Contranaturā eſt oīno tenebras amare. Quisvnquā vidit oculū teneoroſū magis appeti qͣꝫ lucidū. Ex defectu ꝗdem conſtateſſe magis delectari in reneoris qͣꝫ in luce. ſic̄ patet in oculo noctue. vn̄ vt Boecius ait. Tales hoīes tenebras amantesſunt illis auibꝰ ſimiles. quaꝝ oculos noxillumīat dies cecat. Un̄ et ſubdit ꝙ talesnequeūt oculos tenebris aſſūctos ad lumen ꝑſpicue veritatis attollere. Et lippus oculus ⁊ infirmꝰ ſine ſui leſione nonpoteſt lumen ſolis aſpicere. Nō eſt defectus in luce ſed ī oculo infirmāte ¶ BScd̓o eſt dilectio mundanoꝝ que nullatenus eſt curanda. qꝛ et ſi exterius apparet pulcra eſt tn̄ interius tota vana. Un̄talis dilectio bene ſimilis eſt pomīs terreſodomoꝝ. que cū ſint exterius valde pulcra. ſi fuerint intus aꝑta inueniunt̉ penitꝰ
vana. ⁊ quaſi fauillis igneis intus plenaUn̄ qui mundū diligunt arguunt̉ in pͣsͣ.Filij hoīm vſqꝫ quo graui corde. vt qͥddi. va. ⁊ q̄ritis mendaciū. Tꝑalia em̄ vanitas eſſe dicunt̉. qꝛ dum hō eis innititurvt ab eis ſuſtentet̉. tunc deficere ꝯprobatur. Nā et baculus arundineꝰ qui intus ēvanꝰ. ⁊ ꝑ ꝯſequens non eſt firmus. ſi em̄homo ille appōdiet in ꝓfundū demergineceſſe eſt. Dicunt̉ etiā tꝑalia mendaciūqꝛ multa amatoribꝰ ſuis ꝓmittunt nec illis ꝑſoluūt Nam ſanitatē ꝓmittunt et infirmitatē adducūt. ꝓmittunt ſecuritatēet inducūt hoīem in timorem. ꝓmittuntſufficientiā et adducunt indigentiā. ſpondent longā vitam. et mortis ſunt acceleratiua. ſpondēt ſummū bonū ⁊ ad ſupplcium ꝑdacunt eternū. None ergo mēdaciū dicunt vere qui oīno oībus menciunt̉CTercio eſt dilectio eternoꝝ. ⁊ hēceſt deſiderāda ⁊ amplexanda qꝛ optimaNō em̄ d̓cipit nemini qͥcqͣꝫ tollit ſꝫ q̇d qͥdꝓmittit exoluit. immo in infinitū magisvn̄ d̓r Ro. viij. Scimus qm̄ diligentibꝰdeū om̄ia cooꝑant̉ ī bonū. vn̄ Gloſa ibiTales d̓s et ꝯſolatur ꝓſperis. ⁊ exterretaduerſis. vt infirmitate ꝓbetur humilitas. afflictione paciētia. ꝯtradictione ſapiētia. odio beniuolētia. vn̄ Augꝰ Proſunt iſta mala que ſuſtinent iuſti vel addelenda peccata. vel ad ꝓbandā iuſticiam vel ad demonſtrandā huiꝰ vite miſeriam. hec ergo dilectio diuina nō eſt tedioſa. nō eſt ꝑiculoſa. non eſt ocioſa ſedeſt delicioſa et eſt oꝑoſa. ¶ D Notandum eſt igit̉ ꝙ ad hāc diuinā dilectionē nos maxime tria inuitant Nam deūamare nihil cordi iocundius. et nihil eſtamanti vtilius Deum amare eſt facile.Deum amare eſt delectabile Deū amāre eſt vxile. Amemus deum quia nulla ēin hoc difficultas ſed multa facilitas. Amemus deum quia nulla eſt in hoc aſperitas fed cordis magna iocunditas.Amemus ergo deum quia in hoc nulla