lxxxiij
abijcit et occidit. ¶ E Quarto admiſericordiā nos mouent ſupplicia crudelibus inflicta. Unde īmiſericordibꝰ d̓rMat. xxv. Ite maledicti in ignē eternūImpoſſibile em̄ eſt vt mīam a deo ꝑcipiant. qui eā ꝓxīo exhibere nō curant Iacobi. v̓. Iudiciū ſine miſericordia fiet eiq̄ nō fecerit mīam. De hoc aꝑtius legepsͣ. lxxx. Quāta mala imp̄catus eſt propter pctm̄ īmiſericordie Nā datur in manus demonū. fit eius oratio in pctm̄. dat̉alteri eiꝰ officiū fit diminutio ſuoꝝ dierūſit eradicatio vxoris et filioꝝ. ſit deſtructio omniū tēꝑalium bonoꝝ. nullū infert̉ſibi auxilium. ſed omnia pctā parentū reuocant̉ ſuꝑ eū. et quare hec om̄ia Proeo inquit ꝙ nō eſt recordatus facere miſericordiā. ⁊ ꝑſecutus eſt hoīem inopemet mendicū et ꝯpunctum corde mortificare. Et ſeruo īmiſericordi d̓r Mat. xviij.ꝙ tradidit eū tortoribus donec redderet̉vniuerſū debitū Nec crudelis Anthiochus apud deū miſericordiā inuenire potuit qͣꝫuis eā īplorauit. qꝛ miſereri alijsnoluit. ij. Macha. ix. ¶ F Quintoad mīam nos mouere debent pͥmia miſericordibꝰ repromiſſa. Sꝫ q̄ poteſt dicerelīgua. qͣꝫ alta. qͣꝫ magnifica. qͣꝫ glorioſaqꝫ ſublima ſint miſericordiū pͥmia Gre.Que lingua dicere. vel qͥs intellectꝰ capere ſufficit illa ſuperne ciuitatis quantaſint gaudia. Un̄ ob hoc dictū eſt Math.v. Beati miẜicordes qm̄ ip̄i miſeri. ꝯſe.Quis eſt qui ſit ſine culpa. q̄s poteſt gloriari de vite innocētia Si luna nō ſplendet. et ſtelle nō ſunt mūde in ꝯſpectu ſuoquāto magis hō putrēdo et vermis Siinfantuli vita que nō eſt vniꝰ diei ſuꝑ terram nō eſt munda. ſed maculata qualiseſt illoꝝ vita qui diu ſunt in culpa. Oīsergo hō eget mīa nec ad ſalutē eſt vianiſi ꝑ mīam. Si ergo miſericordiā vis hr̄emiſericordiā alijs ſtude impēdere. NamAugꝰ exponens illud verbum a pl̓i. Cuivult miſeret̉. et quē vult indurat ſic ait.
Miſeretur maxima bonitate et induratnulla iniqͥtate. vt dānatus nō niſi de ſuismeritis ꝯquerat̉. ⁊ liberatꝰ nō niſi de deimiſericordia gloriet̉. Si om̄es iuſticie noſtre teſte Iſaiā ſunt ſicut pānus menſtruate. igit̉ qui ſaluat̉ nō ſuis meritis ſed ſola dei miſericordia liberat̉. vn̄ miſericordibus d̓r Mat. xxiij. Eſuriui ⁊c̄. Sitiui ⁊c̄nudus fui ⁊c̄. In carcere fui ⁊c̄. ergo venite benedicti pa. mei ꝑci. reg. ⁊c̄. Augꝰ ꝓmiſericordia nr̄a et pietate. tunc ceſſabitcrudelitas tyrannoꝝ. et reddetur vnicuiqꝫ iuxta oꝑa ſua Pius ergo dn̄s cuiꝰ miſericordie nō eſt numerꝰ. faciat nobiſcūẜm magnā miſericordiā ſuā Amen.¶ Dn̄ica ſecunda ſermo. lxxxiij.Iligamus deūqm̄ ip̄e prior dilexit nos Ioh.iiij. Uere valde bene et ꝓprieagit̉ de dilectiōe ī epl̓a. et in euāgelio demiſericordia. eo ꝙ mīa pendet ex dilection diuina. ideo em̄ homo ſuo proximomiſeretur et eiꝰ malis ex corde ꝯpatiturqꝛ ei amore coniungit̉. Unde videmusꝙ ei quem non diligimus non ſolum nōcompatimur nec eius periculis condolemus. ſed letamur potius et gaudemus.vt ergo poſſimus miſericordes eſſe. ſic̄ex ſuperiori ſermone conſtat neceſſariūeſſe. apoſtolus nos inuitat ad dilectionēUnde tria facit in verbo premiſſo. Primo mouet ad diuini amoris affectum.Secūdo oſtendit amoris obiectum Tercio ſubdit amoris diuini motiuum. Miro modo ſapienter procedit dum primoactum amoris iniungit. ſecundo quid ſitamandum exponit. Tercio quid moueredebeat ad amandum inducit. Ponit ergo primo amoris p̄ceptum cum dicitur.Diligamus. ſecundo additur amoris obiectum cum ſubiungit̉ Deū. tercio ſubnectitur amoris motiuum. cum infert̉. quoniam ipſe prior dilexit nos. Dicit ergo.
p iij.