Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

lxxvj.

mēbroꝝ ductu. plena plumis et varietate venit ad libanū. et tulit medullā cedriEzech. xvij Narrant antiquoꝝ ſcriptaquibus cōſentire vident̉ et noua. aquila auis nobiliſſima. eo nunqͣꝫ ſuā p̄dāvelit comedere ſola aliarū auiū ſit regina. ſignificans ſatis ꝓprie humanā natu in xp̄o. ex dauitica ſt irpe natā quedo ē vniuerſo plata. vn̄ d̓r Apoc̄. xix. dexp̄o ẜm humanā naturā habebat ī veſtimento et in femore ſuo ſcriptū. rex re et dn̄s dn̄antium. In auctoritate ergo premiſſa ſub metaphora aquile ipſerex deſcribit̉ quantū ad triplicem ſtatumſuum quantū ad ſtatum ante reſurrectōnem penes eximiam caritatem et omnimoda pietatē. quantū ad ſtatum poſt reſurrectōem penes immortalitatē. et quātum ad dotum corꝑaliū varietatē. quantum ad ſtatum poſt aſcenſionē. penes ſū omniū dignitatem. et quantū ad bonorū omniū vbertatem. Notat̉ ergoeximia caritas cum d̓r Aquila grandis.notatur immenſa cōpietas addit̉. magnarū alarū ſcꝫ ad alios adiuuandū. notatur vite immortalitas cum adiungiturlongo mēbrorūductu. in longum em̄ protrahit̉ quod nunqͣꝫ morit̉ Nam xp̄c reſurgens ex mortuis am non morit̉. notat̉ dotum varietas. infertur plena plumiset varietatē. nam plumis volat auis etfertur quo voluerit corpus dotibus hisornatū agile eſt admotu et penetrat omne ſolidū. vnde et ſicut pennis aues lucētita dotibus corpus reſplendet̉. ſed addit̉varietate. qꝛ hee dotes ſunt varie et diuerſe Notatur et eius altiſſima dignitascum ſubnectitur venit ad libanū id eſt adlocum ſummum vſqꝫ ad patris ſui conſeſſum. vnde d̓r ad patris dexteram conſidere qꝛ vltra hoc qd̓ ꝑcepit pōt aſcēdere. Notatur vl timōplenitudo omniūet vbertas cum in fine ponitur. et tollitmedullam cedri. Quid fuit medullā cedri recepere niſi om̄ia bona patris in ple

nitudine poſſidere. verū qꝛ non adeſtpus de omnibus his dicere. et omnia quaſi poſſunt intelligi in ſolo nomīe aquile.De hoc ſolo nomine aliquid reſtat videre B Notandū ē ergo aquila auis aobiliſſima admirabilem habet ꝑſpicacitatem in viſu. vigorem maximū inolfactu. amoris magnitudinē in affectu.Induſtriam et ſagacitatē in fetu. Renouationem in ſtatu. Infatigabilitatem etaltitudinem in volatū. et altitudinem inſitū. Dico aquila habet mirablemperſpicacitatem in viſu. nam irreuerberatis oculis fontē luminis aſpicit et ſo in hoc eius viſus non leditur. ſed maxime delectat̉. fertur et tam ſubtilistuitus. dum ſemꝑ maria volat ī tantāſe altitudinem leuat. vt humanis viſibꝰnon appareat et cum ſic in alto conſiſtatet de tanta altitudine piſciculos natātesaſpiciat ad eos ſe ſubito inclinat quos capit auide et manducat vnd̓ d̓r Iob. xlix.Oculi aquiſe de longe ꝓſpiciunt. Sic etſaluator noſter ẜm hominē diuitati vnitus irreuerberata acie ſolem cernes eternum. tantū illius luminis ad ſe traxit. vtſcientiam omnium rerū acceperit. vt ſciat omne quod deus ſcit. vnde in eo fuerunt omnes theſauri ſapientie et ſcientiedei abſconditi Cum ergo tam limpidumviſum habeat licet in altiſſimis maneatdiligenter tn̄ conſiderat. quidquid in hocmari magno et ſpacioſo per homīes fiatet cum homo credit ſubito ad eum deſcēdit. flagellis ſuis atterit et occidit. oculi em̄ eius. ſicut in Ecccleſi. dicitur. Multo plus lucidiores ſunt ſole cōtemplātisvias hominū. qͣꝫ magna ergo ſtulticia illum offendere quem nihil omnino poteſtlatere Boecius. Magna inquit nobiseſt ſi diſſimulare non vultis. neceſſitasindita probitatis cum ante cuncta cernētis oculos agamus. C Secundo aquila habet vigorem incredibilemin olfactū. Nam tanti odoratus exiſtit.

j.