Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

anime intuitū vbi deus habet lectū flori cunctis aromatibꝰ plenū. vbi tūc animam introducit. qd̓ raro cōtingit. vndeet deſertū dici meruit. qꝛ locus ē raro habitabilis. miris ſuauitatibꝰ et gaudijspaſcit. ꝓpter qd̓ ip̄a ſponſa dicit Can̄. vAima mea liquefacta ē vt dilectꝰ locutꝰeſt. et addit adiuratōem tanqͣꝫ valēsquieſcere. ſed ſemꝑ deſiderās ſponſū ſibiadeſſe. Adiuro vos filij hieruſalem. omnes ſcꝫ aīe ſancte. ſi inueneritis dilectummeū vt indicetis qꝛ amore langueo. etille. Qualis ē dilectꝰ tuus. o pulcerrimamulierū. qꝛ ſic adiuraſti nos Eſt dilectusmeus candidꝰ et rubicūdus ⁊c̄. et dicitcandidū. ꝓpter ſūmam elōgatōem a peccato. ſed rubicundū ꝓpter ſanguinē quēfudit ī ligno E Quartū motiuūad amorē ſponſi eſt omuiū bonoꝝ fertilitas. nullū ē em̄ bonū qd̓ ſit in ſummobono. cui ſi vnū bonoꝝ de eſſet vtiqꝫ ſū non eſſet qꝛ ei illud modicū addi poſſet Sed omnis homo naturaliter diligitbonū. qꝛ omnis deſiderij finis eſt bonum.Maxime ergo diligendū eſt illud bonūin quo ſunt om̄es ſimul delicie hominumUnd̓ querūt ſancti angeli nimia admiratōne Can̄. vl. Que eſt iſta que aſcēditde deſerto. id ē de mūdo delicijs affluenset vn̄ ſint delicie manifeſtant. ſubdūtinnixa ſuꝑ dilectū ſuū. quō em̄ poſſet ſummo bono quis inniti. et ſūmis delectationibus teneri. vn̄ ip̄a aīma dicit. Can̄.vij. Ego dilecto meo et ad me conuerſioillius. et in pͣsͣ. d̓r. Aperiente te manū tuāomīa imple. bo. auer. aūt te. fa. tur. Nosergo cariſſimi hunc ſanctū ſponſū die noctūqꝫ queramus nec a querēdo ceſſamꝰdonec inueniamus. poſt in celū curramus in odorē vnguentoꝝ ſuoꝝ. ſipoſſumus adhuc ſequi corꝑe. ſaltē ſequamur mentē. Queramus ſepe ab ip̄a dn̄amundi regina. vbi ſit ſponſus eius immofilius eius Sic em̄ exhortantur ſe animeſancte Can. viij. Quo inquiunt abijt di

lectus tuꝰ o pul. mu. quo declinauit dilectus tuꝰ et queremꝰ tecū. Sed ecce qꝛfugit in celū. vn̄ ſequit̉. F Fuge idēin celū aſcende. et dicit fuge. loquēs ad literā de aſcēſione vt in fuga intelligat̉ qͣꝫvelociſſimus fuerit eius curſus. dūſic velociter currit. tantū ſpaciū quantum ēa terra vſqꝫ ad celū ſūmū. qͣſi in momento tranſcendit. Sed cōuertamus nos adhunc ſermonē et dicamus. xp̄c fugitnos fugere docuit. Nota ergo noslegimꝰ dn̄m fugiſſe in egiptū. in deſertū voluerūt ſublimare in regem. fugiſſe oꝑa tenebraꝝ. fugiſſe nūc ī celū. Inprima fuga nos docuit fugere carnis delicias. in ſcd̓a mūdi diuitias. in tercia inimici fallacias. ſed in quarta inferni miſerias. fugiamus ergo dn̄o noſtro carnis laſciuias quaſcunqꝫ corꝑis deliciasin cuiꝰ ſignū dn̄s de bethleem id ē de domo refectōis. fugit in egiptū in locū afflictōnis. ſicut d̓r Math. ij. Et nobiliſſimūhoc de ioſeph habemꝰ Exemplū Gene.xxxix. Ubi dn̄a ſua oculos inieciſſet ineum et ei diceret dormi mecū. ille relictopallio in manibus dn̄e fugit ab ea GEſt aūt fugiēda cōcupīa maxime ꝓptertria. cōcupīa corpus eneruat. animaꝫmaculat. et ſpm̄ afficit et cōtriſtat. Dico cōcupīa corpus infirmat. et vires eneruat. dum em̄ humidū rādicale corꝑi ſubtrahit. ip̄m ad mortē diſpoſuit. et humores omnes in corꝑe perturbat. variaspaſſiones in ip̄o corꝑe cauſat. vn̄ dictū ēIere. lj. Fugite de medio babilonis. ſaluet vnuſquiſqꝫ animā ſuā. Quid em̄ babilon. niſi confuſio luxurioſis et guloſis.Dum em̄ in ventre diuerſa fercula afferuntur. diuerſifumi in ſtomacho cōcreantur. et mira ibi cōfuſio generat̉. qꝛ dumvnū decoquit̉ et alterū coctū relinquitur. torſiōnibus vēter extendit̉. caput dolore turbatur et dum calor naturalis extinguit̉. ſolū infirmitates generanturſed mors etiā ꝓuocatur. Et dum luxuria