Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

lxxv

gule adiungit̉. dum humiditas naturalisſubtrahit̉ calor naturalis minuit̉. et ſic inſuo curſu digeſtio impedit̉. qꝛ cibi in putredinem cōuertunt̉. Scd̓o cōcupīa ani maculat. quaſi porcis aſſimilat vn̄d̓r Math. viij. Grex porcoꝝ impetu magno mortuꝰ eſt in aquis. paſtores aūt fugerūt. Quid porci niſi luxurioſi hij moriunt̉ in aquis natant laſciuijs et dum brutilitatē carnis fiūt ſil̓es porcis dignitatē ꝑdūt diuine ſil̓itudinis. Ad lr̄am em̄pctm̄ carnis om̄e ſubuertit imꝑiū ratōniset ſic fit homo totꝰ brutalis. Tercō cōcupīa ſpm̄ contriſtat. quē nunqͣꝫ ſine anxietate vtriuſqꝫ hoīs eſſe conſtat Un̄ in peccato ſemꝑ plꝰ ē anxietatis qͣꝫ ſit delectationis. et ſi ſemꝑ animꝰ luxurioſꝰ hocꝑcipit. qꝛ nec porcus fetorē luti ſentit.in ip̄ius turpitudine os inuoluit. vn̄ contra tales d̓r Iob. xix. Fugite a facie gladij qꝛ vltor iniquitatū eſt gladius. et ſcitote eſſe iudiciū. Iſte gladiꝰ eſt cōſciētieaculeus qui ſemꝑ ē diuina exigente iuſticia peccato coniunctꝰ et nūqͣꝫ ſinit delectatōem ſine dolore. et om̄is aquadulcis in mare deſcendit. in amaritudinē ſe conuertit. Sic et om̄is delectatiotemꝑalis ex nunc amaritari iucipit. et ī fine ad amaritudinē eternā ꝑducit. HScd̓o ſunt fugiēde xp̄o mundi diuitienec amemꝰ diuitias. ſed fugiamus eas.vn̄ dicit̉ Thobie. j. Thobias fugiēs nudꝰlatuit. ille nudus a mūdo fugit qui ſo ſuꝑflua ſed etiā neceſſaria derelinquitIn cuius ſignū fugit dn̄s. Ioh. vj. Cumvoluerūt rapere vt facerent eum re. Sunt aūt diuitie fugiēde maximepter tria Primo qꝛ habēt ex ꝑte ſue materie vilitatem. Quid em̄ ẜm phm̄. ſuntaurū et argentum niſi quedam terre egeſtionis et ſtercora. ẜm etiā Bern̄. Quideſt aliud aurum niſi terra ruffa. ergo inter om̄ia mundi corꝑa terra eſt viliſſimacreatura. cōſtat omnes diuitias res eſſeviliſſimas. non ergo amandas ſed potiꝰ

fugiēdas. vn̄ d̓r. ij. Pe. j. Efficiaminiſortes diuine nature. fugiētes indo ē corruptōꝫ id ē corruptibiles diuitiasquas qui fugiunt. quaſi ab igne euaduntſed dicit Bern̄. Mira abuſio. domus ardet. ignis ſtat a tergo et cum fugiendumꝓhibetur. ingredi ſuādet̉ I Secundo diuitie ex ꝑte finis habēt infructuoſitatē. et multā ſecum ferunt damnoſitatem. vn̄ d̓r Thimo. vj. Qui volūt diuites fieri incidūt in tentatōem et in laq̄um dyaboli. et in deſideria multa et nociua que mergunt hominem in interitu etperditōem. Tu aūt homo dei hec fuge. oquanta mala p̄ter diuinā offenſionē. quāta ꝑicula. quanta laboris itinera. quantacordis cura. quāta in adquirēdo diſcrimina. quāta in cuſtodiēdo ſolicitudo anxiaquanta in ꝑdendo dolor et pena. et ſepehomo occidit̉ vt ſua pecunia ſpoliet̉. miſer poteſt tutus incedere. ſed oporteteum vbiqꝫ timere. Boecius. Tu quoqꝫqui nūc gladiū ꝑtimeſcis. ſi vacuus viator incederes corā latrone cantares. exclamat. O mundanoꝝ opum miſera beatitudo. quas cum adeptus fueris ſecurꝰeſſe deſiſtis K Tercō habe̓t exte duratōnis breuitatē temꝑalia omnia quātumcūqꝫ ſint p̄cioſa non ſolū nosdimittūt. ſed a nobis velociſſime fugiūt.vnde et Iob dicebat. Dies mei velociores fuerūt curſore. fugierūt et non viderunt lucem. Sic currit tempus noſtrū ſiccurrit celum. et tamen miſeri non aduertunt ſe continuo in vita minui. homo em̄dum in mari exiſtit. qͣꝫuis impellentibusvndis et ventis. et velis expanſis fortiſſime currat nauis tamen qui in ea ē curſum eius oculis non aduertit niſi forte adſtabilitatem aſpexit litoris Sic nec nosvidemus noſtre vite breuitatem niſi reſpiciamus ad eternitatem. et ꝓpter ea dicit̉ in Iob. Dies noſtri tranſierunt ſicutnaues poma portantes Sicut em̄ huiuſmodi naues relinquūt in litore odorem