Sermo
ſue. quaſi plus cruciet eū cōpaſſio miſeri qͣꝫ ip̄m miſerū paſſio ſui ¶ E Scd̓oeſt benigniſſimus in cōſolando filios penitentes. ip̄e em̄ ſicut benigne ſuſcipit. ſicſuſceptos benigne fouet et nutrit. eſt em̄vt Apl̓us ait. Pater miſericordiarumet deus totius cōſolatōnis. qui cōſolaturnos in omni tribulatōne noſtra. vn̄ et ꝓpheta dicebat. Sꝫm multitudinē dolorūmeoꝝ in corde meo. ꝯſo. tu. le. a. me. propter hoc ip̄e dn̄s ait Iſa. xlix. Nunqͥd poteſt mulier obliuiſci infantē ſuū vt nō miſereat̉ filio vteri ſui. qͣſi diceret nō poteſtet cōcludit. et ſi illa oblita fuerit ego tamen nō obliuiſcar tui. Quis amor materno amori ē ſil̓is. ⁊ tn̄ videtis ꝙ diuinꝰmaternū amorē excedit. ergo ſi nō timethō ad matrē accedere quā offendit. eo ꝙex natura filiū diligit. multo minus timere debetis redire ad clemētiā ſūmi patrisde quo certū ē ꝙ magis qͣꝫ mater in infinitū nos diligit ¶ H Tercō eſt diligētiſſimus in exaudiēdo filios ſupplicantesvnde ſicut patet in ſuꝑiori ſermone nō ſolum qd̓ petit̉ dat. ſed ad petendū inuitatvt petere homo nō timeat. vn̄ d̓r Ioh.xvj. Si qͥd pecieritis patrē ī nomīe meoda. v̓o. nō alijs. qꝛ vt Augꝰ exponit. Sēper deus hoīem ꝓ ſe exaudit. ſi qd̓ petitſalutiferū ſibi ſit. ſed nō exaudit̉ hō ſemꝑꝑ alijs. Solet etiā dici ꝙ exaudit̉ homoſemꝑ ad meritū ſed nō ſemꝑ ad votum.nec debet mirari ſi deus non exaudit hominē nociua ſibi petētē. qꝛ nec pater carnalis filiū exaudit. ſi qd̓ ſibi nociuū eſt petit. immo ſepe ex hoc eū verberibus ſubijcit. vn̄ arguit dn̄s. Math. vij. a minoricum ait. Si vos cū ſitis mali noſtis bona data dare filijs veſtris ⁊c̄. ¶ IQuarto eſt deus liberaliſſimꝰ in ꝓmouēdo filios diligētes. et animo ſui amore lāguētes. iuxta illud Deducere eos donecin finē ꝑfectū adducat. vn̄ d̓r. j. Ioh. iiij.Uidēte qualē caritatem dedit nobis deus pater. vt filij dei nominemur et ſimꝰ.
Si ergo cariſſimi huius patris ſūmi volumus eſſe filij. fugiamus pericula mundi. nam Seneca dicit. Quociēs inter hohomīes cōſeruatus fui minꝰ eſſe hominēme inueni. dū ad me redij. Vnde et homīnes ſi fiant magis diuites minus fiunt homines Relinquamꝰ ergo cū dn̄o mundūet mēte aſcendamus ad pr̄em tam piumQQuod ip̄e nobis cōcedat ꝑ vnigenitumſuū dn̄m noſtrū ieſum xp̄m.¶ De aſcēſione dn̄i Sermo. lxxvAge dilecte miCanti. vlti. Mira dilectō. ſuꝑImirabilis affectō. et dulcis allocutō ſpōſe ad ſpōſū. ancille ad dn̄m ſuum. mr̄is ad filiū. nā poſtqͣꝫ dulcis ⁊ amabilis ſponſa multa de ſuꝑamabili ſponſoin cāticis dulciter cecinit hoc verbum infine libri ſpōſo aſcēdēti ſubintulit. fuge dilecte mī i. a nobis eleuare. in celū aſcende. ⁊ ſic te dn̄m oſtēde ¶ In verbo ergop̄miſſo breuiter duo facit. Primo em̄ ſuum on̄dit amoris affectū. ſcd̓o ſui ꝑamabilis ſpōſi notat aſcenſū Notat̉ igit̉ prioamoris īmenſitas in ſpōſa canēte. Scd̓onotat̉ aſcēſiōis ſublimitas in ſponſo dn̄oaſcēdēte. Tangit̉ ergo dilectōis affectꝰex ꝑte ſponſe lāgueſcētis. cū dicit. Dilecte mi. Scd̓o tangit̉ ip̄e gl̓ioſus aſcenſusex ꝑte ſponſi īaera ſe leuātis cū adiungitfuge̓. qd̓ ē dicere. in celū aſcēde. ¶ ADicit ergo dilectemi. o qͣꝫ dulcis paſſioquā ſuāuis affectō. eſt amor ille quo ſpōſa in cāticis aſſerit ſe languere Quid eſtem̄ aīa que nō amat hoc ē ſine amore aīaqd̓ corpus ē abſqꝫ vita. nā et amor anime ē vita ſine qua mortua eſt Ha. Scioaīma mea ꝙ amor ē vitā tua nāͣ quidqͥddiligis ip̄a vi dilectōnis in eius ſil̓itudinem tranſformaris. amor eſt vt Boeciꝰdicit Quo vniunt̉ celeſtia. ligant̉ quattuor elementa. confederant̉ in corporibus elemētatis contraria. et coniungunt̉ſūwis infima. vnde ſi amorē a rebus ab