Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sex mo

ꝓpterea accidit mihi malū. H Secundo gaudiū peccatoꝝ eſt malū rationeſue ſūme impuritatis. Nunqͣꝫ em̄ in hacvita eſt dulcēdo pura quin amaritudineſit admixta. nūqͣꝫ vera leticia quin ſit admixta triſticia. dulceſſit fortuna non fineamaritudine nec albū ſine nigredine. necmons ſine valle fuit Boecius. Anxia inquit res humanoꝝ cōdicio bonoꝝ. quis ēem̄ tam cōpoſite felicitatis. vt ex aliqua parte tum ſui ſtatus qualitate rixet̉.Conſidera omnē humanu ſtatū. et nullum inuenies plene gaudere. ꝓpter hocd̓r ꝓuer. xiiij. Riſus dolore miſcebitur. etextre. gau. luc. oc. Tercō gaudiū malorūeſt malū ratōne modicitatis. ſi longūeſſet et diu duraret. cōtemnendū vtiqꝫ ēpoſtqͣꝫ aliqn̄ finiendū eſt. Quid ergo pqͣꝫ momētaneū ē. vnde Iob appellatmundū ypochritā. qꝛ dum exteriꝰ vitamꝓmittit. ſubito mortē adducit ꝓpter hocd̓r Iob. xx. Gaudiū ypochrite inſtarpuncti. quid puncto breuius. tn̄ ip̄m morte diuidimus Ip̄a em̄ vita noſtra nec admomentū ſtat. quin cōtinue fluat donectota deficiat. vn̄ d̓r Iacō. iiij. Que ē em̄vita noſtra vapor eſt ad modū parens.I Terciū gaudiū. eſt gaudiū beato quo ſancti gaudēt feliciter. nam gaudent ex beatoꝝ omniū infinitate. gaudētex iocunda ſanctoꝝ ſocietate. et gaudētex gaudij perpetuitate. Dico gaudentſancti ex bonorū oīm vbertate. nihil em̄poteſt dici. nihil cogitari. nihil ſcribi. qd̓ ſit in infinitū ibi. Nihil em̄ de infinitobono fari poteſt lingua creata. qd̓ non ſitbeatifici hominis laude minꝰ. vn̄ d̓r Io.xvj. Petite vt gaudiū veſtrū ſit plenu.Grego. Que lingua dicere vel quis intellectus capere ſufficit illa ſuperne ciuitatis quanta ſint gaudia. Unde quedamdomina ſapiens reſpondit ſemel cuidampredicatori. minꝰ gaudium illud amaret ſi crederēt. aliqͥs illud enarrare poſſet. Reuera ſi lingua exprimi poſſet fini-

tum eſſet. Secundo gaudentſancti exiocunda ſanctoꝝ ſocietate. magnū eſt habere tantos et nobiles ſocios quorumomniū eſt cor vnū et aīma vna. et vnusquiſqꝫ gaudet tantū de bono alterius vtde ſuo. O felix ſocietas. o ſūma cordiumvnitas. quis in tanta ſocietate non gaudet. vnū erit gaudium omniū. vna voxletantiū. et vna dulcedo cordiū. ꝓpterqd̓ d̓r Iſa. vlti. Letamini hieruſalemet exultate in ea omēs qui diligitis eam.gaudete ea gaudeo vniuerſi ⁊c̄ Tercōgaudent ſancti ex gaudij ꝑpetuitate. nul em̄ bonū poteſt eſſe ꝑfectū niſi ſit eter. quia quod deficere poteſt ſūmū eſſenon valet. et ideo ſanctoꝝ gaudium eriteternū. erit ſecurum. erit pacificū quietum. nulla vnqͣꝫ ꝑturbatōne vexandum.vn̄ dicit̉ ſanctis Ioh. xvj. Triſticia veſtra vertet̉ in gaudium. et gaudiū veſtꝝnemo tollat a vobis. et Iſa. lj. Leticia ſēpiterna ſuꝑ capita eorū gaudiū et exultatōnes obtinebunt Ad hoc gandiū perducat nos xp̄c Amen. Dn̄ica quarta. Sermo. lxxj. AMne datu optimūet ome donū ꝑfectū deſurſūē Iac. j. Eſt igit̉ certū aꝑtis rationibꝰ ꝓbatū nullū eſſe bonū modicūqd̓ a principio reꝝ oīm ſumat exordiūvn̄ ille fecit angelū. fecit et vermiculūet qui fecit celū. fecit et limū. et qui fec̄ intellectū fecit et ſenſū. bene igit̉ dictū eſt.O m̄e datū optimū ſed vt recte viā d̓ipoſſit incedi. tria neceſſe ē p̄cognoſci.oꝑtet cognoſcere differētia oīs boni. oꝑtet cognoſcere fōtale principiū oīs boni. oꝑtet impedimētū cognoſcere oīs bonqd̓cūqꝫ hoꝝ defuerit ꝓceſſus rectꝰ hoīseſſe poterit. quō bonū facies ſincognoſces. quomō meritorie facies ſi pricipiū boni ignores. quomo malum vitabis ſi neſcies. oꝑtet ergo cognoſcere omne bonū. vt ſcias bonis meliora eligere