Sermo
niſi ẜm meſericordiā et cōpaſſionē ferat.Unde ſic debet homo iraſci peccatis vtſemꝑ nature cōdoleat. vn̄ Chriẜ. dic̄ ꝙfalſa iuſticia dedignatōem nō cōpaſſionē. vera aūt cōpaſſionē. nō dedignationē habet vn̄ d̓r Eccl̓. Ira nō habet miſericordiā Tercō ira tollit omnē amiciciāvn̄ d̓r Eccl̓. Noli eſſe amicꝰ homini iracūdo Iracūdus aūt eſt qui irā diu tenetvn̄ dicit Apl̓s. Sol nō occidat ſuꝑ iracūdiā vr̄am .i. n̄ tādiu irā teneas donec ſolad occaſum veniat ¶ E Terciū impedimentū boni notat̉ cū d̓r Abijciētes omnē immundiciā. et dicit omnē. qꝛ abiicienda ē immūdicia cordis. oris. oꝑis Itē immūdicia in viſu. auditu. guſtu. adoratu.et tactu. Dicamꝰ ergo incipientes a primis. Om̄e datū optimū et om̄e do. ꝑ. deſur. eſt ⁊c̄ In quo verbo vt ſupra ē tactūoſtendit̉ noſtrū principiū. vt potētiſſimūvt ſapientiſſimū et vt beniuolentiſſimū.F ¶ Dant̉ ergo nobis dona altiſſimaa pat̓re altiſſimo. dant̉ nobis dona diſcretiſſima a patre ſapientiſſimo. dant̉ nobisdona largiſſima a patre beniuolētiſſimo¶ Dico ꝙ dant̉ nobis dona altiſſima eteprmagnifica a principio potentiſſimo.Nā ſicut paruū decet dare ꝑua. ſic maximū decet dare maxima. vn. ij. De. j. vocauit nos ꝓpria gloria et virtute. ꝑ quānobis maxima et p̄cioſiſſima ꝓmiſſa donauit. vt ꝑ hoc efficiamini cōſortes diuine nature. Cū em̄ om̄is creatura de nihilo fiat. ac ꝑ hoc fit vanitas et quantū eſtde ſe in nihilū tēdat ꝙ cōſors diuine nature fiat. hoc nō ē niſi ꝑ donū quod a principio potētiſſimo deſcēdat. Nam ꝙ carnalis fiat ſpūalis. ꝙ aīmalis fiat celeſtis. ꝙmortalis fiat immortalis. et paſſibilis impaſſibilis. et ꝙ de filio ꝑditōnis ſeculariter viuente. fiat filius ſūmi patris hoc eēnō poteſt niſi ꝑ dn̄m ſublimiſſime poteſtatis. a quo omne datū optimū. et om̄e donūꝑfectū deſcendit ¶ G Scd̓o dātur nobis dona diſcretiſſima a patre ſa-
pientiſſimo. vnd̓ d̓r Ephe. iiij. Unicuiqꝫnoſtrū data eſt gratia ẜm menſurā donationis xp̄i. Nam aſcendens ieſus in altūcaptiuā ducens captiuitatem dedit donahominibꝰ. vnicuiqꝫ em̄ dat̉ gratia ẜm diſpoſitōnē illius ſapientiſſimi principij ſic̄ip̄e nouit expedire ordini vniuerſi vn d̓rj. Coꝝ. xij. Alij ꝑ ſpm̄ ſermo ſapīe. alijſermo ſciētie alij fides. Alij gratia ſanitatūalij oꝑatō virtutū. alij ꝓphetia. alijdiſ.ſpirituū. Tercō dantur nobis dona largiſſima a principio beniuolentiſſimo qd̓ bene ſignatū ē in Aſſuero Heſter. ij. d̓ quodicit. ꝙ iuſſit cōuiuiū preꝑare permagnficū cunctis princiōibꝰ ſuis ꝓ coniunctōne et nuptijs heſter. et dedit requiē vniuerſis ꝓuincijs. et largitus ē dona iuxtamagnificentiā principalē. Attende in aſſuero noſtro. id eſt in xp̄o noſtro beniuolētiā reſpectu humani nature quā deſpōſauit in incarnatione. cui cōuipium fecitin ſui corꝑis conſecratione quā et donisopulētauit in ſpūſſācti miſſionē vn̄ dicit̉Ephe. ij. Deus aūt qui diues eſt in miſericordia. ꝓpter nimiā caritatē quā dilexit nos. cū eſſemus mortui pctīs viuificauit nos xp̄o. et cōreſuſcitauit. et cōſederefecit in celeſtibus. in xp̄o ieſu. vt oſtenderet in ſeculis ſuꝑuenientibus abundātesdiuitias gratie ſue in bonitate ſuper nosin xp̄o ieſu. et ſubdit. Gratia ſaluati eſtisꝑfidem et hoc nō ex nobis. dei em̄ donū ēnō ex oꝑbꝰ ne quis gl̓iet̉. Rogemꝰ ergohoc principiū ineſſe vnū. et in ꝑſonis trinū vt det nobis dona alta ꝑ ſua om̄ipotetiā dona diſcreta ꝑ ſuam ſapientiā. et dona larga ꝑ ſuā beniuolentiā. cui ſemper ehonor et gloria Amen¶ In eadem dn̄ica Sermo. lxxii. ¶ AAguet mundūde peccato Ioh. xvj. Sicut nullum bonum irremuneratum ſicet nullum omnino malum tam paruumquod remaneat impunitum. quia ſicut