Sermo

forte. vt Augꝰ dicit. qꝛ mali nihil ſunt habituri in celo. et ideo ꝓpter aliqd̓ bonumquod faciunt remunerant̉ in mundo quiavero boni nō ſunt puniendi in inferno. ſꝫcollocādi in regno ſed qꝛ nō ſunt ſine omni peccato. puniendi ſunt in hoc ſeculo nepeccatū remaneat impunitū. Tangit̉ ergo diuinū iudiciū in verbo p̄miſſo. ⁊ quātum ad bonos et quantū ad malos. namprimo tangit̉ ſanctorū aduerſitas qua depremunt̉ a malis. Scd̓o malorū ꝓſperitas qua florent in bonis. Notat̉ ergo ſanctoꝝ triſticia qua ī tribulatōnibus hūiliantur. cū d̓r Plorabitis et fle. vos. Secūdo notatur maloꝝ leticia qua ꝓſperisexaltant̉ cū addit̉. mundus aūt gau. ¶B Notandū eſt igit̉ ꝙ ſancti mouētur ad fletum ex cauſa triplici. Una eſt timor infernalis ſupplicij Secūda eſtleſioꝓximi. Tercia eſt amor dei. Dico ꝙ prima cauſa mouēs ad fletū eſt timor infernalis ſupplicij. nam licet ꝑfecta caritas foras mittat timorem. plorāt tamen cū penitentes adhuc de dimiſſione culpe rimētnec in hac vita ſecuri ſunt. ſed ſemper d̓pena fuſpecti ſunt. Nemo em̄ eſt ita audax qui nō timeret ſi inermis eſſet. ⁊ fortiſſimū cōtra ſe gladium eleuari videretQuis ergo nō timeat de dimiſſiōe culpecū ſibi dimiſſum non conſtet cū gladiū diuine iuſticie cōtra ſe eleuatū conſpiciat.ſic em̄ d̓r Iſa. xxij. Dies dn̄i dies interfectōnis et conculcatōnis et fletuū a domino deo exercituū ſuper omnē carnē. nuncem̄ flendū ē qꝛ tūc flere nō ꝓderit. Bern̄Nunc locꝰ ē flendi locus ē pctā luēdi. poſtea gaudebit qui nūc ſua crimīa flebit.vn̄ et Iob. xvj. d̓r. Facies mea intumuita flerū ¶ E Secūdo flent ſancti ex cōpaſſione ꝓximi. nō em̄ poteſt vnū membrum dolere quin om̄ia alia doleant. ſedſemꝑ dum vnū dolet alterum condoletIuxta illud Apoſtoli. Si patitur vnummembrū compatiuntur omnia membra.Ande Bern̄. ad Eugenium. Si doles

condoleo. ſi non doles doleo. ſciens longe eſſe a ſalute membrū quod obſtupuit.et egrū non ſentientem periculoſius laborare. ſiue ergo ꝓximus ledatur in bonisfortune. ſiue qd̓ maius eſt in bonis nature. ſiue qd̓ maximum eſt in bonis gratieflendū eſt. Exemplū de amicis Iob. quiad eum viſitandum venerūt et exclamātes plorauerunt. veſtes ſuas ſciderūt. etcinerem ſuꝑ caput ſuū ſparſerūt. propterhoc dicit̉ Eccl̓. xxij. Super mortuū ploraſupple. in peccatis. deficit em̄ lux eiꝰ. vn̄de hac cauſa dicebat Iere. ix. Quis dabit capiti meo aquam et oculis meis fontem lacrimarū. vt plorē interfectos propter me. Sed hodie poteſt ꝓximus afflctus flere quantūcūqꝫ doleat non ē quicōdoleat. vnde poteſt quilibet dicere illud Tre. j. Ego plorans ⁊ oculus meꝰ deducens aquas quia longe factꝰ eſt a meconſolator conſolans animam meā. pͣs.Suſtinui qui ſimul contriſtaretur et nonfuit qui conſolaretur et non inueni. ¶D Tercio plorant ſancti ex amoredei. quis enim non ploret ſi diligenter examinet ꝙ deum ſuum patrem tam piumredemptorem tam benignum. qui ꝓ nobis omnia mala tulit. et nobis omnia bona cū ſeipſo donauit tantis malis offēditeius imperia paruipendit. ⁊ eius vocemaudire contempſit. Nā ex hac cōſideratōe di. yſa. xxij. Recedite a me amare flebo. Oqꝫ felices lacrime qͣꝫ meritorie.quantis laudibus extollende. ſi ideo nondeſinis lacrimari. quia tam pium et ſanctum dominum offendiſti. Unde Ambroſius. Lauant lacrime delictum quodore pudor eſt confiteri. Nonne Petrꝰdum amare fleuit indulgētiam apuddeum promeruit. Nonne magdalena. dumflumina lacrimarū produxit veniam omnium delictorū accepit. Nonne rex Ezechias vt habetur. iiij. Regum. xx. Dumlacrimas d̓o fudit mox anqͣꝫ yſaias egrede ⁊c̄. diuīa mutata ſnīa audire ꝓmeruit