lxvij
nam cōſiderarēt pagani. cū quanta conſciētie puritate ſiue ſecuritate ad diuinūiudiciū poterimus ꝓ hac parte accedereNōne cum omni cōſciētia deo dicere poterimus. Dn̄e ſi error eſt qd̓ credimus. ateip̄o decepti ſumus. Nam iſta que credimus tantis et talibus ſignis a te confirmata ſunt. que nō niſi per te fieri potuerūt. certis inquit a ſūme ſanctitatis virisnobis ſunt tradita ⁊ cum ſūma atteſtatōne ꝓbata teip̄o cooꝑante et ſermonē cōfirmante ſequentibus ſignis. Sic igiturplanū eſt. ꝙ viſio hic diſponit ad fidē. etfides facit in deum ꝑ conſenſum aſcendere. nihil em̄ eſt aliud fides vt Augꝰ docet qͣꝫ credere cū aſſenſione. Rogemꝰ.¶ Dn̄ica. ij. poſt paſca. Sermo. lxvij.Ratis ſicut oues errātes ⁊c̄. j. Pe. ij. Excorruptōne hūane nature accidit vt prius mali ſumus qͣꝫ boni et prius filij gehēne qͣꝫ gratie. et prius ſerui dyaboli qͣꝫ deiOmnes em̄ vt Apl̓s dicit. naſcimur filiire. vnde et ꝓpheta dicit. Ecce in iniquitatibus conceptꝰ ſum ⁊c̄. Hos igit̉ duosſtatus. vnū culpe et alterū gratie Apl̓usIn verbo p̄miſſo deſcribit. et primo tangit ſtatum tranſgreſſionis qui cōſiſtit inculpa. Scd̓o tangit ſtatum recōſiliatōisqui cōſiſtit in gratiā. tangit̉ ergo ſtatuspeccati cū d̓r. Eratis ſicut oues erranteſScd̓o tangit̉ ſtatus meriti. cū addit̉. ſedconuerſi eſtis Dicit ergo eratis ⁊c̄. ¶ ASed notandū ꝙ in hac p̄ſenti vita quedā nobis ꝓponunt̉ vt eligenda. quedamvt appetenda. quedā vt fugienda. quedam vero vt facienda. Nam appetēdaſunt ſola bona. eligēda ſunt ſemꝑ vt meliora. fugienda ſunt ſemꝑ mala. et quecūqꝫ a deo ꝓhibita. et facienda ſunt ſemꝑbona. ⁊ oīa dei p̄cepta Eſt error ergo duhomo appetit vana. dum eligit falſa. dūfacit mala. et dum negligit bona. ¶ Dico ꝙ primus error hominū eſt appetere
vana. magnus error eſt dū homo queritſoliditatem in fragili. firmamentū in debili. ꝑ manentiā in fluxibili. gaudiū in triſtabili et eternitatē in corruptibili. Queſtulticia eſſet querere in fluminibꝰ aquāne fluerēt et querere nauē ne ī medijs fluctibus ſe moueret. vnde poeta. Ruſticꝰexpectat dū defluat amnis. Ac ille labit̉et labet̉ in omē volubilis euū. At tꝑaliaomīa vana ſunt. igit̉ ſtulti ſunt qui ea appetūt. qui in eis ſtabilitatem vel equitatem querūt. Nā ſicut dicit Haymo. Uanū eſt qd̓ nō prebet fulcimentū innitenti.nec quietē laboranti. nec plenitudinē cōtinenti. ꝓpter hoc bene d̓r. jͣ. Thimo. vj.Rudix omniū malorū eſt cupiditas. quāquidā appetētes errauerūt a fide et inſeruerūt ſe doloribus multis. Tales ſunt ſimiles ſerpenti. qui ſolam terrā appetit etin tantū eā diligit. ꝙ nunqͣꝫ de ea ad ſaturitatē comedit. ſemꝑ timens ne ſibi deficiat. Nōne tibi error maximus eſſe videtur plus amare vanū qͣꝫ verū. prius diligere mundū qͣꝫ deū. plus venerari numūqͣꝫ xp̄m. om̄e illud ſibi deū hō facit. qd̓ ſuper om̄ia diligit. numū ꝓ deo colit. quodeſſe maxime errorē ratō manifeſta cōuincit ¶ B Secūdus error eſt eligere falſa. cum ẜm phm̄ ſemꝑ eligenda ſint d̓ malis minus mala. de bonis meliora. de melioribus optima. ſtultus em̄ eſt qui magisdiligit plumbū qͣꝫ argētū. magis auricalcū qͣꝫ aurū. magis vile qͣꝫ p̄cioſū. magispomū qͣꝫ ferculū p̄cioſū. et ſuꝑ om̄ia ſtultus qui bono p̄ponit malū. et bono eternō bonū vanū et citiſſime periturū. vnd̓d̓r Sap̄. v̓. de damnatis tunc dicēt intraſe Penitētiā agentes et pͦ anguſ. ſp. ge.Hijſunt ⁊c̄. Nos inquiunt inſenſati vſqꝫdei ⁊c̄. et concludūt cōtra ſeip̄os. ergo errauimus a via veritatis in vita. et ſol iuſticie non eſt ortus nobis. et ſequit̉. Quare non intelleximus viam iuſticie. nō attendimus pericula vite. non vitauimusmala culpe. Et ideo incurrimus penam