lxO
ait. mentis noſtre inualida acies. in tamexcellēti luce nō figit̉ ⁊c̄. quaſi diceret nūcvidet̉ deus nō ꝑ ſpem ſed ꝑ ſolā fidem.D ¶ Terciū qd̓ impedit viſionē eſt abſentia adiutorij Nam quantūcunqꝫ quishabeat ocl̓os ſanos. et pulcros et eos advidendū teneat aꝑtos. nunqͣꝫ tn̄ viderepoterit niſi exterior lux affuerit cuiꝰ beneficio aer illuminatꝰ ſit. Nā impoſſibile ēvidere niſi auxilio lucis. ⁊ hoc ptꝫ ad ſenſum. qꝛ in loco pleno obſcuro. vel in tempore tenebroſo nihil funditꝰ videt homoSed cōſtat ꝙ magis intellectus indigeat luce ſpūali. qͣꝫ ſenſus indigeat luce corporali. Impoſſibile eſt ergo deū vl̓ quicqꝫ aliud intelligere niſi bn̄ficō lucis eterne. vn̄ ꝓpheta dicebat. Dn̄e in luminetuo videbimus lumen. ſtulti ſunt. ceci ſūtqui credunt poſſe fieri ſapientes. niſi deoilluſtrante. deo docente. deo etiā inſpirāte. Ip̄e eſt lux vera que illumīat omnemhomiuē venientē in hunc mundū. tolle lucem et quid ſunt aliud alia omīa niſi denſe tenebre. vn̄ d̓r Gen̄. j. ꝙ ante creatōeꝫlucis tenebre erāt ſuꝑ faciē abiſſi. ¶ EQuartū quod impedit viſionē eſt interpoſitio corꝑis opaci vel nimia diſtantiaſpacij medij. vnde ſi inter oculum et remviſam interponat̉ materia aliqua opacaimpedit̉ ab actu ꝓprio vis viſiua. et ſil̓iter ſi im ꝓporcio vel diſtantia. qꝛ cū virtus viſiua ſit finita et limitata nō poteſtexuperare infinitā diſtantiā ſed requiritdiſtantiā ſue virtuti ꝓporcionatā. ſicutꝓbat ip̄a experiētia. quid aūt illud eſt qd̓nos a deo elongat. et interpoſitū intuerinon ſinit. hoc vtiqꝫ nō eſt aliud niſi peccatū. nō em̄ a deo elongemur locis cū ip̄evbiqꝫ ſit ſed ſolū peccatis. ſicut d̓r de filio ꝓdigo. Qui abijt in regionē longinquā. corpus vero opacum noſtꝝ obumbrans intellectū. non eſt aliud qͣꝫ peccatū. vn d̓r in pͣsͣ. Supercecidit ignis et nōviderunt ſolē. quid per ignē ardentem etomīa conſumentē niſi auariciā vel ſi ma
gis placet luxuriam intelligimus. ſi enimpuluis auaricie vel etiam humor luxuriein oculū intellectus cadat ip̄m excecat. ⁊impedit ne deum videat. vnde Iſa. Tollatur impius ne videat gloriā dei. ſic igit̉patet que ſunt impediētia viſionem deivel diuinā. Reſtat nunc videre que ſūtadiuuantia. Nam et ſi deum in ſua eſſentia videre nō poſſumus in via poſſumustamē aliqualiter eum qͣꝫuis tenuiter contemplari in ſua factura ¶ FNotaergo ꝙ deum nobis oſtendit. om̄is creatura. omnis ſcriptura. et eximia ſanctorū exempla. et miracula nobis oſtēſa Dico ꝙ primo deū nobis oſtendit. om̄is creatura. Nam ſicut dicit Augꝰ. vel Damaſce. O m̄is creatura deū clamat quiaoīs creatura ip̄o ſuo facto ſe ab aliquo eſſe ꝓnunciat. ſed ſicut phūs ꝓbat. In nullo genere cauſaꝝ eſt abire in infinitū. naꝫſi in infinitū quis abiret aūt nullū principium eſſet. aut ſi aliquod eſſet. tunc vnumquodqꝫ a ſuis principijs in infinitum diſtaret. Sed ip̄e philoſophꝰ dicit. et ratioetiam manifeſta cōuincit. ꝙ infinitū ꝑtrāſiri non poſſit. ergo tu qui mediū locū tenes ſi infinite diſceſſiſſes a tuis principiatis ſemꝑ dicere neceſſariū eſſet ſi primumprincipiū nullū ſit ad tēꝑuenire tranſeundo. media infinita impoſſibile ſit. ſed conſtat certiſſime ad te peruentum eſſe. igit̉certiſſimum conſtat in infinitum te a tuisprīcipijs nō diſcedere. neceſſarium eſt etgo. primum principium ponere qd̓ a nullo alio habet eſſe. om̄is ergo creatura eoipſo ꝙ ab aliquo habet eſſe nobis oſtendit neceſſario deum eſſe. Et quia omniscreatura eſt in ſe vera. verum nobis predicat deum eſſe. Et quia omnis creatura habet motum quo ineſſe limitatur. ethabet ſpeciem qua ab omni alia creatura diſtinguitur. et habet ordinem quovidelicet in ſuum finem vltimū inclinatur. ideo omnis creaturanobis trinū deum eſſe on̄dit Itē creaturaꝝ magnitudoj.
m iiij.