Sermo

mundi ꝑturbatōne. ⁊ ab omni dyaboli tētatōne. Iſa. xxxij. Sedebit populus meꝰin pulcritudine pacis. et in tabernaculisfiducie in reſurrectōne opulenta Ad quānos ꝑducat xp̄c ieſus.¶ Dn̄ica .jͣ. pꝰ paſcha. ſer lxvj. AUiavidiſti meThoma credidiſti. Iohīs. xx.Duplicem ſancti diſtinxeruntſcientiā. vnam adquiſitā. alteram inſpiratā. prima debet̉ ſenſui. ſcd̓a vero fide i.ſciētia adquiſita notat̉ cū d̓r. Quia vidiſti me. ſed ſciētia inſpirata notat̉ cū ſubdit̉. credidiſti. Dicit ergo qꝛ vidiſti me ⁊c̄ſenſus em̄ eſt via ad intellectū qꝛ ẜm philoſophū. Nihil eſt in intellectu qd̓ priusnō fuerit in ſenſu. vnde via ſenſitiua diſponit ad intellectū. ita vt qui vno caretſenſu. vna ſciētia carere neceſſe eſt. ⁊ quinullū penitus ſenſum habet. habere ſciētiam nullā poteſt. Quis em̄ ſi viſu priuatus fuerit. habere ſcientiā de coloribꝰ poterit ⁊ q̄ auditu carebit. quō de vocibꝰ iudicabit ſenſu. Impoſſibile eſt ergo (phōteſte) vllam ſcientiā habere. qd̓ om̄i ſenſu priuatū penitus conſtat eſſe. ratōnabiliter factū eſt. vt primo reſurrectō ꝓbaretur xp̄i per ſenſum ſicut in ſuꝑioribꝰ ſermonibus eſt ꝓbatum. deinde fieret ꝓbatio per ſenſum. ſiue per fidei intellectum.vt ſic eſſet ex om̄i parte ſolidū argumentū. Dicit ergo. qꝛ vidiſti me. Sed qͥd vidit quid credidit. vtiqꝫ vt Grego. dicit.Aliud vidit. aliud credidit. nā hominemvidit et deum credidit. Sed qꝛ viſio corporalis ad fidē diſpoſuit diuinitatis. ideocredidiſſe d̓r qꝛ vidit. Nā deus cū in ſe inhac vita videri nō poſſit. quodāmō videt̉ in creaturis ſuis ¶ B Sunt ergoquedā que viſionē d̓i impediūt. q̄dā v̓oque ad ip̄m deū videndū cōferūt. Notaergo quattuor que viſionē impediuntUnū ē excellētia rei viſibilis ſiue obiectiScd̓m eſt debilitas organi. Terciū abſē-

tiaadiutorij. Quartū vero eſt interpoſitio corporis opaci. ſiue diſtantia mediQuādocunqꝫ em̄ hoꝝ aliqd̓ affuerit ⁊ offuerit viſio non ꝓcedit. Eſt ergo primūqd̓ impedit viſionē excellētia obiecti. nāoportet eſſe ꝓportionē inter organum etobiectum. et ideo dū obiectum nimis excedit organū non delectat ſed potiꝰ illudledit. Nam ẜm phm̄ Natura ſenſuū delectatur in medijs et corrūpitur in extremis. et hec eſt ratō. quare ſolē non videmus in rota. qꝛ eius lux reſpectu obtutusnoſtri nimis ē exceſſiua. vnde oculus aqͣle qui ꝓportōeꝫ habet ad ſolē in eiꝰ aſpectu non triſtat̉ ſed plurimū delectat̉. vnd̓filium tanqͣꝫ a ſui natura extraneū abijcitqui ſolē in rota nō aſpicit qꝛ igit̉ diuina eſſentia nimis excedit noſtra intelligentiāideo nō eſt nobis viſibilis in via. et ideodicit in Exo. Non videbit mehomo etviuet quaſi diceret. non ſum viſibilis invia. ea viſione que erit in patria. UndApl̓s Thi. vj. loquēs ꝓ ſtatu p̄ſenti dicitꝙ deus habitat lucem inacceſſibilē. ¶ CSecūdū ꝙ impedit viſionē eſt debilitasex parte organi. ſicut patet in oculis noctue qui non poſſunt ob ſuam debilitatēſolarem lucē cōſpicere. ſed maior ē diſtātia intellectus noſtri ad ſpūalem qͣꝫ ſintoculi noctue ad lucem corꝑalem. ergo ſiilla non poteſt ſolem inſpicere. quid miꝝſi ꝓ ſtatu miſerie deū nō poſſumus cernere. vnde philoſophus dicit. ꝙ intellectusnoſter ſe habet ad manifeſtiſſima natureſicut oculus noctue ſe habet ad ſolem. etſi ſic ad manifeſtiſſima quō ad occl̓ta ⁊ ſiſic ad aꝑta nature create. quō ad profūdiſſima eſſentie increate. et propter hocdeus dixit ad moyſen in Exo. xxx. Poſteriora mea videbis. faciē aūt mea vid̓re non poteris. quid eſt domini poſteriora videre niſi deum per creaturas cernere et quid eſt faciem eius non videre.niſi eum pro ſtatu miſerie in eſfentia ſuavidere nō poſſe propter hoc Auguſtinꝰ