Bexmo
aliqͣ dulcedine mitigat eā vt dū dulcedoſentit̉ qd̓ amarū eſt nō eijciat̉. natura em̄vt dicit Phūs. turbat̉ ⁊ corrumpit̉ in extremis. ſed delectat̉ in medijs Un oculusqui ab eminētia lucis excecat̉ in temꝑatolumine delectat̉. et ſic breuiter in omnibꝰſenſibus inuenit̉. Sunt ergo iſti duo piſces amor et timor. nam amor facit omnia eſſe leuia que de ſua natura ſunt grauia. vn̄ Bern̄. dicit ꝙ amāti nihil ē difficile. vn̄ d̓r de Iacobo Gen̄. xxix. ꝙ videbant̉ ei dies pauci p̄ amoris magnitudine. Leue em̄ et delectabile eſt amāti proſuo mori amato ſicut in martiribus manifeſte apparuit. nō ſolū in pacīa ſuſtinebātmortē ſed ip̄am etiā exoptabāt. eo ꝙ hocſuo amato placere ſciebāt. vn̄ et dicebatpaulus Actu. xxj. Ego non ſolū alligariſed et mori paratus ſum ꝓ nomīe dn̄i ieſu Exemplū de Ignacio qui dicebat. qn̄veniā qn̄ adero vt videā ſeuas beſtiascarnes meas lacerātes. inuitabo em̄ easvt comedāt. nam deſidero lacerationescarniū. detruncatōes membroꝝ. diſſipatōnes oſſiū meoꝝ. ſolū vt ieſtim xp̄m valeā adipiſci. Qui igitur hoc amore ardetnullus ſibi p̄dictoꝝ panū durus eſſe pōt.Aſſit et aliqn̄ tibi timor nunc mortis ſiuevltimi tui periculi. nunc diei iudicij. nuncinfernalis ſupplicij Nam cōſideratō illiꝰpene eterne non ſolū poteſt cōſiderari vtpanis ſed vt piſcis xp̄c. ergo ieſus q̄ panes hodiernos ſua potentia multipicauitIp̄e nobis hos panes donet et de piſcibꝰetiā ſatiet vt his aliqualiter ſuſtentati invia. tandē ꝑueniamus ad patriā. Qd̓ ⁊c̄.¶ Item de eodē Sermo. lviij. AAter dat uobispanem de celo veꝝ Iohīs. vj.IQui vult intelligere eleuet ſurſum aures. nec carnaliter hic ſapiat. ſedfide ſupra ſe eleuatus intendat. Nam qd̓dicturus ſum nō ſolū eſt ſupra ſenſum ſedetiā ſupra incellectū. Nec eſt admirandū
ſi deus aliquid facit qd̓ noſtra intelligertia nō attingit. qꝛ ſi plus nō poſſet facereqͣꝫ nos intelligere. noſtro imtellectu includeret̉. et cū omne qd̓ includit̉ ſit minus eoa quo includit. deus minor eſſe noſtra intelligentia ꝓbaret̉. qd̓ ſi verū eſſet iā deꝰſummū bonū et infinitū non eſſet. qꝛ noneſſet quo maius excogitari non poſſet. dūergo maior eſſe diuina virtus qͣꝫ noſtraintelligētia approbat̉. vtiqꝫ gaudere deberemus. qꝛ ex hoc quāta ſit excellētia d̓inoſtri manifeſte ꝑpendit̉. vnde Leo papa. Excedit multūqꝫ ſupereminet humani eloquij facultatē diuini oꝑis magnitudo. et inde orit̉ difficultas loquendi vndeadeſt ratō nō racēdi. qꝛ qd̓ de deo noſtrofides credit ſermo non explicat. et ideonunqͣꝫ deficit materia laudis. quia nunqͣꝫ ſufficit copia laudatoris. Gaudeamꝰergo ꝙ ad eloquendū tāte fidei noſtre ſacramantū impares ſumus. et cum ſalutisnoſtre explicare altitudinē nō valemusſentiamus nobis bonū eſſe ꝙ vincimur.qꝛ nemo ad cognitōem veritatis magisappropinquat qͣꝫ qui intelligit in rebꝰ diuinis etiā ſi multū ꝓficiat ſemꝑ ſibi ſuꝑeſſe qd̓ querat. Item Augꝰ ad felicianū loquens de hoc ſacramēto. Hoc inquit credat fides. ratō intelligentiā non requiratUnde nō eſt requirēda ratō qꝛ mirabile.nec exēplū qꝛ ſingulare. et ꝓpterea ī hocſacramento mira dei patris apparet liberalitas. cum nō ſufficeret ꝙ ſemel nobisdilectū filiū ſuū in p̄ciū dedit. ſed nobis eūſub ſacramento quotidiano exhibuit. etpoteſtatē hoc faciēdi ſacerdotibus dereliquit. vt tanto bono nec in vita nec ī morte careremꝰ vn̄ Bern̄. Hoc vtiqꝫ ſacramentū ab eterno diſpoſitū dyabolo celatū. ꝓphete releuatu. ſolicitudini nr̄e creditū. debita eſt gratiarūactione ꝓferendum. O ſacrum inquit et celeſte miſterium o inſigne ſpectaculū. o ſolēne miraculū deus qui mirabilis apparet in omnibꝰſed ip̄e mirabilior quo ad nos oſtenditur