Bexmo
inueniat locū latendi in te clamor meusQuid ergo mirū ſi pr̄em placauit qui ſanguinē tante pietatis vel dignitatis effudit ¶ F Tercō ſanguis dn̄i virtutēhabuit ꝑfectiuā humane indigētie qꝛ ſanguis dei altiſſimi. vn̄ Apo. v̓. Dignꝰ esdn̄e acciꝑe librū et ſoluere ſeptē ſignacula eiꝰ. qꝛ redemiſti nos deo ī ſāguine tuoquantū ad āmotōem om̄is mali. et feciſtinos deo noſtro regnū et ſacerdotes quātū ad collatōem om̄is boni Nōne admirabilis huiꝰ ſanguinis virtus que de ſeruis fecit reges ⁊ de impijs ſacerdotes. vn̄nobis d̓r. j. Pe. ii. Uos eſtis genus electū regalē ſacerdotiū ¶ G Notandū eſt hic ꝙ ſanguis xp̄i effuſus non eſt inom̄ibus falutiferus ſed ſolū tribus generibus hoīm. et ſunt primi deū paſſum reqͥrentes vt primi inquirāt puritate intentonis Scd̓i ſunt xp̄m paſſum reſpiciētes vtſcd̓i viuacitate reſpiciāt attentōnis. Tercij. ſūt xp̄m paſſum imitātes vt tercij imitent̉ xp̄m cōformitate paſſionis. Dico ꝙprimi quibus ꝓficit ſanguis xp̄i ſunt ip̄mxp̄m paſſum inquirentes ꝑ puritatē intentōnis. nam qui eū pure requirit ip̄m inuenit. Unde et magdalena eū inuenire ꝓmeruit qꝛ eum pure et ſolicite requiſiuit.vn̄ d̓r. j. Ioh. j. Si in lumine ambulamusquantū ad rectā intentōem ſicut et ip̄e inluce eſt ſociētatē habemus adinuicē. ⁊ ſāguis ieſu xp̄i filij eius emūdet nos ab omni pctō. ¶ H Scd̓i ſunt xp̄m paſſūreſpiciētes viuacitate intentōnis vt homo attēdat tota cordis intentōe qꝛ talisaſpectus eſſe nō poteſt ſine deuotōne. etcordis multa cōpaſſione necnō lacrimaꝝeffuſione ꝓpterea d̓r in figura Iob. xlix.ꝙ pulli aquile lābunt ſanguinē ꝑ pullos aquile qui ſolē in rota reſpiciūt nec ledunt̉ſed in aſpectu potius delectant̉ viri contemplatiui ſignificant̉ qui xp̄m paſſum ſolicite cōtemplant̉ et in eo maxime reficiūtur et eoꝝ oculi ſaturant̉ et cōfortant̉ dūillo ſanguine p̄cioſo potant̉. vn̄ huiꝰ figu
3ra p̄ceſſit Nu. xxj. de ſerpēte eneo in paloerecto. quēdū vulnerati attēderent ſanabant̉. ſic et nūc ſanant̉ qui xp̄m in ligno ſuſpenſū ꝯtemplant̉. Si em̄ figura paſſiōisſic om̄es ſanabat. quāta potius facit hocveritas. et ꝓpterea d̓r ad Hebre. xij. Recogitate eū qui talē ſuſtinuit aduerſus ſemetip̄m ꝯtradictōnem vt nō fatigeminianimis vr̄is deficiētes. aſpiciētes in auctorē fidei et cōſūmatore ieſū qui ꝓpoſito ſibi gaudio ſuſtinuit crucē cōfuſiōe contenta. Quis em̄ fidelis miles in ſuis vulneribus doleat̉. ſi ſic xp̄m rege vulneratū reſpiciat Bern̄. Bonus miles vulnera ſua nō ſentit dū benigni ducis vulnera intuet̉ ¶ I Tercij quibꝰ ꝓdeſt ſangͣuis xp̄i ſunt xp̄m paſſum imitātes cōformitate paſſionis. Oqͣꝫ felices quibꝰ dat̉cū deo pati. nā certū ẜm Apl̓m ē ꝙ ſi fuerimus ſotij paſſione erimus et cōſolatōeſi cōpatimur et cōregnabimus. nam ideoApoc. j. d̓r Particeps in tribulatōne etregno Si ergo cū xp̄o regnare volumuscū ip̄o neceſſe eſt vt patiamur. vn̄ Apo.vij. Hi qui amicti ſūt ſtolis albis qui ſuntet vn̄ venerūt. et rn̄det̉ ibidē. Hi ſūt quivenerūt ex magna tribula. et la. ſto. ſu. inſang. agni. Si ergo ita ē nō timeamꝰ cariſſimi cū deo noſtro pati. et ſi neceſſe eſtmori. nā dicit Apl̓s ad Hebre. vl. Ieſusxp̄c vt ſanctificaret ꝑ ſuū ſanguinē populū extra portā paſſus eſt. et ſequit̉. Exeamus ergo ad eū extra caſtra improperiūeius ſuſtinētes. nā qui ſic fecerit de ſua ſalute certus fit. nā et Bern̄. ſic ait. Ego inquit fidenter qd̓ ex me mihi de eſt vſurpomihi de viſceribꝰ ieſu xp̄i. oīa miſericorditer affluūt nec de ſunt foramīa ꝑ que fluant. Foderūt em̄ manus eius et pedes etlatus eiꝰ dira lācea ꝑforauerūt. et ꝑ hasrimas licet mihi fugere mel de petra ⁊ oleū de ſaxo duriſſimo. quo qͥ reficit̉ nūqͣꝫfatigatur.¶ In eadem dn̄ica Sermo. liiij. ¶ A