Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

lij

bonoꝝ. in vno tantū bono. et ideo quietabunt̉ om̄ia deſideria Augꝰ. Quidquidvolent ibi erit. quidquid volēt ibierit H Septimo pctm̄ eſt fugien qm̄ adducit ſuppliciū gehenne in quagehēna nullū bonū erit. nullū deerit ma. ibi om̄is veri ſalutaris oīmoda ignorātia. nihil ibi ſcit̉ niſi pena et qd̓ ordinat̉ad penam. ibi perpetua ignomiam ſubijcientur enim demonibus torquendi. ſubijcientur et corporalibus ignibus. ibi perpetua meſticia ex redundatōne peccato cōmiſſoꝝ que om̄ia ſimul et actualiteraſpectui aīe repn̄tabunt̉. ex deformatōnenature. ex amiſſione gl̓ie ad quā naturaliter creat̉ ratōnabiliter ordinat̉. vigebittūc maxime naturale iudicatorium. et dictās malū fuiſſe cōmittendū. et ſinderiſis remurmurās cōtra malū ꝯmiſſū. vigebit appetitꝰ naturalis naturaliter appetens beatitudinē quā ſciet merito peccati amiſſam. ideo generaliter merordolor. et iſte vermis viuaciſſimus ꝯſcientiā indeſinēter torquēs erit et ꝑpetuis ignis cōburēs ſpūs et cōburens ſuꝑmirabili iuxta ſnīam dn̄i. Ite ma. in ig. eter.ibi erit mors ſine morte vita ſine vita. etita viuent ſemꝑ morient̉. ita em̄ moriētur ſemꝑ viuent. a qua morte nos eripiat ſaluator qui viuit ⁊c̄. Dn̄cia Letare Sermo. lij.Equebaturml̓titudo magna Ioh. vj. Naturale eſt vt qd̓ homo appetittota mente ſequat̉. vn̄ videmus auarumvbiqꝫ terraꝝ inſequi auꝝ. luxurioſū gaudiū ſequi vanū. et ſuꝑbū ſemꝑ app̄hendere locū ſummū. et ſi ſic ſequit̉ homo bonūcreatū. quid putas mirū ſi ſequebant̉ homīes ſummū bonū qd̓ om̄is natura iudicat eſſe ceteris appetendū At xp̄c deuserat. ſummū igit̉ bonū erat. et ideo ad amorē et ſequelā ſui ſic attrahebat homines quos volebat. vn̄ bene dictū eſt. Se

quebat̉ multitudo magna. Inquibusverbis ſanctus euange. deſcribit turbamquantū ad duo. primo quantū ad numeꝝſcd̓o quantū ad deuotionis effectū. Eratem̄ ẜm numeꝝ turba qͣꝫ plurima. et erataffectu valde deuota. deſcribit igit̉ eamquātū ad numerū dicit multitudo magna. ſcd̓o notificat cām quantū ad deuotōnis affectū qn̄ addit ſequebat̉ eumA Et qꝛ de numero eſt nobis tractandū licet a miſterio vacare credamus. de ſola tn̄ ſequela videamus Namcertū eſt om̄is homo ſequit̉ illud bonūqd̓ ſibi eſtimat optimū illud fuerit conſecutus. vn̄ aliud bonū ſequunt̉ hominesiuſti aliud auari aliud ſuꝑbi et aliud molles et laſciui. Nam iuſti nitunt̉ aſſequi bo peruerſū. ſed laſciui nitunt̉ aſſequi bo lutoſum et fedū. Quid em̄ ſūmo bonoverius. quid mūdo vanius. quid dyabolo aduerſāte ꝑuerſius. quid carnali peccato fetidius. et tn̄ ſicut iuſti ſequunt̉ xp̄mſic auari mundū. ſuꝑbi dyabolū. et laſciui corpus ꝓpriū B Dicamus ergo iuſti ſequunt̉ xp̄m tanqͣꝫ bonoꝝ omniū ſummū. ſed ab hanc ſequelā merito:rie faciendā tria ſunt neceſſaria oꝑtet ſequi per viā altiſſime pauꝑtatis. oꝑtet ſequi per abdicatōnē ꝓprie voluntatis. et oꝑtet ſequi ꝓfundū humilitatis.vt primū cōtemnat homo ꝑfecte mun. per ſcd̓m cōtemnat ꝑfecte ſeip̄m: etterciū perfecte fugiat dyabolū. Dico ergo ꝑfecte debemus ſequi xp̄m ꝑſemitāaltiſſime pauꝑtatis Quo ergo pauperri dn̄m ſequi poſſumus niſi pauꝑes ipſiIyſimus. Si em̄ ẜm verbū dn̄i infallibile nemo poteſt ſeruire deo et māmone. reſtatEeſſe neceſſariū vt qui vult ſequi xp̄m omnino deſerat mundū. de mūdo corꝑalilter exeundo ſed ip̄m indebite amandovn̄ petrus Math. xix. Ecce nos reliquiImus oīa ⁊c̄. quid ergo dabis nobis pͥmij.lBern̄. Bene petre et non ad inſipientiātibi qꝛ ſequi poteras oneratus. vn̄ die