Sermo
creatura que debet eſſe ſobiecta legē ꝯtēnit ⁊ tranſgredit̉. iraſcit̉ ꝯtra eam q̄ ira eius nō eſt eiꝰ ꝑturbatio vel paſſio. ſꝫ iuſtavindicta ⁊ eiꝰ iuſticia. vn̄ dic̄ Aug. ix. deci. dei. Sic d̓s iraſcit̉ vt nulla paſſiōe turbet̉. hoc em̄ v̓bū nō illiꝰ turbulēte affecionis ſed vindicte vſurpauit effectus. hācirā eius nouerat Manaſſes qui dicebatij. Paral̓. xxxvj. Inſuſtentabilis ira ſuꝑpctōres. et Ecc̄. xij. Altiſſimꝰ odio habetpctōres Recogita ergo aīa peccatrix qͥdeſt deū hr̄e iratū. quid eſt a deo odiri. vtꝗͥd ad iracundiā ꝓuocas tam pium pr̄emtam largū dn̄m tam iuſtū iudicē Redi adſinū mīe ſue clamā ad ip̄m. Dn̄e ne in furore tuo arguas me ⁊c̄. Ne in ꝑpetuū iraſcaris nobis dn̄e Adhuc ira pōt mitigariſed qn̄ venerit dies ire et furoris nō poterit mitigari. mitigat̉ aūt ⁊ placat̉ ꝑ pnīaꝫHiero. xviij. Si pnīam egerit recedēs amalo ſuo. agam et ego pnīam a malis q̄cogitaui vt facerē eis ¶ E Quartopctm̄ eſt fugiendū et cauendū qꝛ redigit īſeruitutē et captiuitatē dyabolicam. Aīaem̄ q̄ primo erat filia dei ꝑ gr̄e adeptionēfit ancilla dyaboli. et q̄ erat libera fit ancilla. A quo em̄ quis ſuꝑatus eſt eiꝰ ⁊ ſeruus eſt vt dic̄ Pet. et qꝛ aīa pctō ſuccubuit q̄ cū ꝯſilio gr̄e potuit p̄ualere iuſte etſubijcit̉. ita ꝙ pctōr ſeruus eſt tot demonioꝝ quot vicioꝝ Iohā. viij. Qui facitpctm̄ ſeruꝰ ē peccati. et intm̄ ſeruꝰ vt ſubditus pctō neceſſario peccet ⁊ a pctō vincat̉ niſi gr̄aliberet̉. vn̄ apl̓s. ij. Thi. ij. vi.cti dyaboli laqueis a quo captiui tenent̉ad ip̄ius voluntatē et dyabolus occupatet iure belli. Cogita igit̉ aīa peccatrix teeſſe in carcere dyaboli qui te expectat deuorare tanqͣꝫ leo. et ꝑtrahere ad penas infernales. Redi ergo ad dn̄m eius implora auxiliū et clama. libera me dn̄e de oreleonis. libera me dn̄e d̓ inimicis meis. naniſi filiꝰ nos liberauerit libere eſſe nō poſſumus ¶ F Quinto fugiendū ē peccatū et cauendū qꝛ p̄cludit bonis viā gr̄e
Gratia em̄ eſt velut quedā influētia lucis eterne. et velut quidā riuulus a fontali principio exiēs. vn̄ ſicut aer abſente luce neceſſario deficiēte influentia lucis tenebreſcit. et riuulus niſi cōtinuet̉ cū fonteneceſſario areſcit. ita aīam auerſam et ſeparatā a deo. impoſſibile ē reciꝑe gratieinfluentiā. Quis poſſet hoc damnū exiſtimare. quis hoc detrimentū penſare. quilibet ergo debet cogitare qn̄ aliqua tentatio pctī ſurrepit. hec a te expellit ſpūmſāctū ſine quo nihil poteris facere deo acceptū. nihil placitū nihil meritoriū nihil eterna remuneratōne dignū. Iſa. lix. Iniquitates noſtre diuiſerūt inter nos et deū noſtrū vt nō exaudiret. iniquitates inter deum et aīam diuidūt ꝓpter auerſionē. Eoem̄ mō quo quis a deo ſe auertit neceſſario ab eo diuidit̉ ⁊ ſeꝑat̉ et pctā noſtra abſconderūt faciē eius a nobis ſcꝫ ab aīa pergratie ſubtractōnē. ideo ſequit̉ ne exaudiret. Dona ergo gratie impetrant̉ in oratōne vt dicit ille cecus Ioh. ix. Scimusqꝛ pctōres deus nō exaudit ¶ G Sexto oīno priuat et excludit a pͥmijs gl̓ie adquā nullus admittit̉ ſine pignore et arragr̄e. nullus maculatus feditate culpe. nullus inimicus maieſtatis diuine. ꝓptereaApl̓s dicit Hoc aūt inquit ſcitōte intelligentes ꝙ oīs fornicator aūt immūdꝰ autauarus qd̓ eſt ydoloꝝ ſeruitus. nō habethereditatē in regno xp̄i et dei et merito.qꝛ eū cōmutauerūt et vendiderūt ꝓ exigua delectatōne in bono cōmutabili. penſate igit̉ catiſſimi quāte ſit demētie quāteqꝫ ſtulticie cōmutare eterna ꝓ temꝑalibus celeſtia ꝓ terrenis. vilia ꝓ p̄cioſis.ꝓ vna exigua delectatōne et momentanea excludi ineternū a diuina cognitōneab angeloꝝ et ſanctoꝝ ſocietate. ꝓpterqd̓ dicit ſapiēs. Ecc̄s. ix. Qui in vno peccauerit multa bona ꝑdet id ē ꝯtra vnumdeū vel in vno mādato vel in vno peccato multa ⁊c̄ hoc eſt vitā eternā que veremulta ſunt et magna. Ibi em̄ erit copia