I

verba iudicij vt timeamus. vn̄ filijiſraeltimentes cōminatōnes dn̄i dicebat moyſi. Exo. xx. Loquere tu nobis non loquat̉nobis dn̄s ne forte moriamur quibꝰ moyſes ait. nolite timere Ut em̄ ꝓbaret vosvenit deus et vt terror illius eſſet in vobis et nō peccaretis Sed quid ē qd̓ loquitur ita terribile. certe qd̓ loquet̉ in fine cūoīm merita iudicabit. et ꝯtra malos illaꝫirreuocabilē ſnīam dabit Mat. xxv. Itemaledicti ⁊c̄. vn̄ ip̄e dicit Iſa. lxiij. Egoqui loquor iuſticia ⁊c̄. et dies vltōnis ī corde meo. annus retributōis mee venit vn̄pͣs. Cū accepero tempꝰ ego iuſ. iu. Tercio loquit̉ deus ꝟba ſolacij vt amemus.Hec aūt v̓ba loquit̉ dn̄s nunc ad pnīaminuitādo nūc pct̄a dimittēdo. nunc gratiācōdonādo. et nūc gl̓iam ꝓmittēdo dicit̉zach. j. ꝙ angelus dei dixit Uſqꝫ quo dn̄enō miſereberis irl̓m. et ſequit̉ ꝙ rn̄dit dn̄sangelo qͥ loquebat̉ ī me verba bona verba cōſolatoria. et hoc maxime erit in fine qn̄ andiet̉ vox illa dulcis. Venite benedicti ⁊c̄. pͣs. Semel locutus eſt deꝰ duohec aud. qꝛ po. dei eſt. et ti. do. m. qꝛ tu re.v. iuxta o. ſua. Nam illa duo erūt ibi miſecd̓ia in indulgendo et ptās in remunerādo. et ꝓpter hoc dicit pͣs. qͣꝫ dulcia fau.meis elo. tu. ſuꝑ melo. m. ¶ D Secūdo loquit̉ hō iuſtus bona verba. et hecſunt verba ſe per cōfeſſionē accuſantia ⁊apoſtemapctoꝝ qd̓ in interioribꝰ latetad exteriora trahētia. Et pauci ſunt hodie in terra qͥ velint loqui hec verba. vn̄Iere. viij. Nemo qd̓ bonū eſt loquit̉ neceſt qui agat pnīam ſuꝑ pctō ſuo dicēs q̇dfeci Nota ergo ꝙ iuſtus loquit̉ verba anxietatis in corde. verba veritatis in ore.et verba equitatis in oꝑe. Nam bene loquens et bene cōfitens debet habere anxietatē ꝯtritōnis veritatē ꝯfeſſiōis. et eqͥtate ſatiſfactōnis. Dico ꝙ vir iuſtus debet loqui de corde verba doloris et anxiecōtritōnis. tum qꝛ deū ſuū et patrem benignū offendit. tum qꝛ tempus ſuū tam

vane cōſumpſit. tum qꝛ filiū gehenne ſefecit. et quātū in ſe fuit beata gloria ſe priuauit. et ꝓpter hoc dicebat Iob. x. in ꝑſona taliū. Dimittā aduerſum me elo. m.lo. in ama. a. m. dicā deo no. me cō. Tunchō in amaritudine loquit̉ aīe qn̄ de peccatis ſuis corā deo cōterit̉ et ꝓponit et confitet̉. O quāto beatius et plorioſius eſſetnūc corā deo dolere qͣꝫ in die iudicij corādeo et corā toto mūdo erubeſcere. vndeIſa. xlij. quaſi ꝓpheta de negligētia dolendi ſe arguens dicit Tacui ſemꝑ ſilui paciens fui qͣſi ꝑturiens loquar. q. d. licet inpctīs diu tacuerim. nūc tactus gratia deitanqͣꝫ ꝑturiēs dolere diſpoſui ¶ EScd̓o debet hō loqui verba vere cōfeſſionis. nam prius eſt vt homo conterat̉ eta culpa a deo abſoluat̉. tandem reſtat vtſacerdoti ꝯfiteat̉ vt ab eo abſolutus oſtēdat̉. et vt aliquā ꝑs pene ei virtute clauium dimittat̉. debet tn̄ cōfeſſio eſſe non ſolū doloroſa et gemebunda. ſed recta ⁊ vera nuda et aꝑta vn̄ Iſa. xxiij. Lingua balboꝝ velociter loq̄t̉ et plane. Balbꝰ fuitqͣꝫdiu ꝯfiteri diſtulit. ſꝫ velociter et planelocutꝰ fuit dū oīa pctā ſua ſacerdoti aperuit. et ꝓpterea d̓ tali d̓r ꝓuer. xvj. Quirecta loquit̉ diriget̉. ſed ſunt hodie multiqui de mūdo optime loqui ſciunt ſed ī confeſſiōe balbuciūt et neſcireᶠ ſe loqui fingūtin quoꝝ ꝑſona Iere dic̄. j. A a a dn̄e neſcio loq̄ qꝛ puer ego ſum. O qͣꝫ magna ꝑuerſitas ⁊ turpis abuſio ſcire loqui vanaet ballū eē circa vtilia et neceſſaria bona¶ FTercō debet homo loqui verbumſatiſfactōnis. et debet ſatiſfactō eſſe iuſtaſiue equa. qꝛ ſi hō ſeip̄m iuſte punit. deuseū vltra nō punit iuxta illd̓ Apl̓i. j. Corxj. Si noſmetipſos diiudicaremus nō vtiqꝫ iudicaremur a deo. et ꝓpter hoc d̓r inps. Si vere vtiqꝫ iuſ. loqui. recte iu. filijhoīm. ſunt tn̄ quidā qui volūt ſatiſfacereſed nō iuſte. qꝛ volūt ſatiſ factōem aſſumere iuxta quātitatē culpe. cū tn̄ ẜm quātitatē delicti debeat eſſe et plagaꝝ modꝰ

i iiij