Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

et ſequit̉. In his duobus mādatis pendettota lex et ꝓphete Quartus fructꝰ ē pacis adepto pͣsͣ. pax multa di. legē tuāeſt illis ſcandalū. L Scd̓s fructꝰeſt in patria. erit quadruplex ſcꝫ vitegitudo. bonoꝝ oīm magnitudo gl̓ie altitudo. et p̄dictoꝝ oīm plenitudo. Dicoprimus fructus ē vite longitudo que nunqꝫ deficiet. vn̄ Qui morte metuit illuc toto poſſe feſtinet. vn̄ d̓r Deū. xxx. Ip̄e eſtvita tua lōgitudo dierū tuoꝝ. et p̄mittit̉ibi Diligas dn̄m deū tuum atqꝫ obediasvoci eius et illi adhereas. Scd̓s fructuserit bonoꝝ oīm abundantia. ibi em̄ nullapoterit eſſe indigentia vbi erit bonorumomīa copia maxima. Terciꝰ fructꝰ ē glorie altitudo. vnde Sap. vj. O reges terre diligite ſapiam vt in petuum regnetisps. Gloriabunt̉ in te oēs qui diligunt nomen tuū. Quartus fructus ē p̄dictoꝝ omniū alioꝝ plenitudo vn̄ Iudic̄.. Quidiligunt te ſicut ſol in ortu ſuo ita rutilabūt. Mirabilis ſplendor erit vbi erūt totcorpora ſicut ſol ſplendētia. et ſuꝑ omniaſpendebit diuina eſſentia. ꝓpter hoc d̓r.Cor. ij. Quā nec ocu. vidit nec auris au.nec in cor hoīs aſcen. que p̄pa. deus hisdiligūt Bern̄. Felix qui amat te. felicior qui languet amore. ſed feliciſſimusmorit̉ amore Amemus igit̉ fr̄es in viavt in nobis ꝑficiat̉ amor in patria Qd̓ ⁊c̄ In eadem dn̄ica Sermo. l. AOcutus eſt mutus Lu. xj. Sicut habet̉ in euāA gelio hodierno et ex alijs ſacreſcripture locis. dyabolꝰ facit hoīem cecūne que ſibi vidēda ſunt videat ſepe mutune ꝯfeſſioni intēdat. ſepe ſurdū ne verbaſue ſalutis intelligat. et ſepe inſenſibilemquo ad tactū ne ſibi vtilia ſentiat. vnd̓ incuāglio hodierno d̓r. eieciſſet ieſꝰ demoniū. locutꝰ ē mutꝰ. ẜm Greg. dic̄Duobus modis lingua peccamus. aut tacendo loqui debeamus. aut loquendo

tacere p̄cipimur. vn̄ d̓r Ecc̄s. iij. Tempus loquēdi. tempꝰ tacendi Poeta.ſis linguoſus. nec in omī famīe mutꝰ ſꝫ ſola ſtudeas vtilitate loqͣ. ſepiꝰ aūt Greg.dicit loquēdo qͣꝫ tacēdo peccamꝰ: vn̄ ſapiēs quidā Raro nocet tacuiſſe. ſed ſepenocet eſſe locutū. ꝓpter hoc et lingua qͣſimonacha in quodā clauſtro ſituata ēuidente natura ne facile ꝓrupat ī verbaUnde in verbo p̄miſſo deſcribit̉ nobis demoniacus quantū ad duo. primo quantūad ſtatū culpe. ſecūdo quantū ad ſtatumgratie. ſtatus culpe tangit̉ in tacendoſed ſtatus gratie in loquēdo. Primo tacēdo cordis ſui vulnera occultat. ſed poſtea loquēdo ip̄a vulnera medico detegebat. Qui igit̉ priꝰ mutꝰ erat oꝑatōe dyaboli. poſtea locutꝰ ē bn̄ficō xp̄i. Notaturigit̉ ſtatus culpe d̓r mutus. ſed additurſtatus gratie infert̉ locutus ē. BNota ergo generaliter circa loquelam īqua culpa poteſt eſſe et gratia quia loquitur deus. loquit̉ homo iuſtus. et loquit̉ homo malus. Uerum verba dei ſunt alta etideo venerāda. verba viri iuſti ſunt bona et ideo facienda. ſed verba viri impijſunt nociua et mala et id̓o fugiēda Dico dn̄s loquit̉ nobis. primo verba p̄ceptivt ea faciamus. vn̄ Exo. xx. Locutus eſtdn̄s ad moyſencunctos ſermones hos. etſequit̉ ibi de decē p̄ceptis decalogiquorūtria ordināt nos in deū ſeptē ad ꝓximūet iſtā decē precepta quilibet ratōe vtesſeruare tenetur. nec ſeruari poſſūt niſi ſciant̉. Quilibet ergo homo ea ſeruare tenet̉ nec negligentiā excuſatur quilibetem̄ tenet̉ dicere illd̓. j. Reg. iij. Loq̄re dn̄equia audit ſeruus tuus. q. d. ſum tibi obedire paratus. vnde dicūt filij iſrael Exo.xxiiij. OOm̄ia verba dei que locutꝰ ē faciemꝰ. ſed hodie p̄cepta dn̄ica receſſerūt abaula. nec ē qui obſeruet ea. vnd̓ cōquerit̉dn̄s Iere. ij. dicens anime A ſecula ꝯfregiſti iugum. rupiſti vincula. et dixiſtiſeruia n C Secūdo loquitur dn̄.