EHI

id eſt affectōnibus tuis vt manifeſte coguoſcas quid deſiderare debeas et lumēſemitis tuis ne in vijs tuis aliqn̄ errandopereas. Audi ergo cariſſime diligēter q̇dloquit̉ in te dn̄s. qꝛ audiēs ſapiēs ſapientior erit et intelligēs ⁊c̄. Ante omīa ergoverbū vera xp̄cedat te. qꝛ ip̄m verbū d̓ieſt. ¶ D Scd̓o eſt mundatiuū ſordidoꝝ. aīma em̄ ꝑ pctm̄ excecata ꝑ peccādi cōſuetudinē ſordidat̉. et ſimilis efficit̉ſui que volūtat̉ in volūtabro luti. et quāto locus luti ſordidior vel fetidior. tantoilli delectabilior. ſic eſt hodie de multis qͥſunt in pͣct̄īs ita aboīabiles. ꝙ quāto peccatū fetidius. tanto eis delectabilius Iſtiin ſordibꝰ ſuis ſordeſcūt adhuc. nec a peccato luti fetore vel dei amore aūt humano timore aliqn̄ reuocant̉ vel ad horā retrahunt̉. īmo velut iumenta in ſuo ſtercore cōputreſcūt Nota de illis qui nec affinitatē aſpiciūt nec ſcandalū ꝑtimeſcūt hominū. facti ſunt ſic̄ equus et mulus quibꝰnon eſt intellectus ad benefaciendū. quianoluerūt intelligere vt bene agere̓t. ⁊ qd̓ab eis in occulto fit turpe eſt et dicere. immo cogitare. quāto magis ergo et ip̄a facere Sed ecce verbū mundatiuū et ſanatiuū ſcꝫ verbū diuinū. de quo d̓r Iaco. j.In manſuetudine ſuſcipite inſitū verbūqd̓ poteſt ſaluare aīmas veſtras id ē ſaluatōnem diſponere ip̄as mūdādo. Fideem̄ purificans corda noſtra. ſed fides exauditu auditus aūt ꝑ verbū dei. ergo eſtverbū dei qd̓ purificat et mundat animā¶ E Terco eſt etiā verbū dei ſanatiuumvulneratoꝝ. Anima em̄ ꝑ pctm̄ deſcēditab hieruſalē in iericho et tunc incidit ī latrones id eſt in demonū poteſtatē q̄ ſpoliauerunt eam gratuita auferēdo. et vulnerauerūt in naturalibus eā debilitandoSed quid faciſ aīa miſera. ecce poſita esin campo certamis cur nō aſſumis gladium ſpūs qd̓ eſt verbū dei. certe ſi illū haberes in manibus tuis id ē in oꝑatōnibustuis. Si cōſiſterēt aduerſum te caſtra ini

micoꝝ. ſi exurgant aduerſum te p̄lia tentatōnū n̄ timeret cor tuū. ſꝫ vt video vulnerauerūt te inimici tui et nō ſenſiſti. percuſſerūt te et non doluiſti. Sed certe verbū ſana tiuū omniū languoꝝ omniū dolorū. ecce medicina omniū vulneꝝ tuorūpsͣ. Miſit verbū ſuū et ſanauit eos. ergoſi vulnus ſentis ne medicinā refugias. ſiaūt non ſentis. ſignū eſt ꝙ mortuꝰ es. nota ⁊ expone ¶ F Quarto eſt etiā vebū dei requies fatigatoꝝ. aīma ſiquidempeccatrix dū ſtatum ſuū recogitat. dū peccatoꝝ ſuorū feditatē exiſtimat. vidēs inſtans periculū futurū timens iudiciū fatigat̉ pet remorſum cōſciētie dū videt ſe īvanū laboraſſe nec vllum de labore ſuofructū ſibi remanſiſſe. ac ꝓpter hoc penāeternā meruiſſe et paradiſi gaudia perdidiſſe. anxiat̉ ita ſpūs in ea et cōturbanturomīa viſcera eius. et ſic fatigata ignoratquidfaciat aūt quid dicat Sed qd̓ timesmiſera. nunc d̓s tuus ſi ad ip̄m recurreriscōfirmabit tein ꝟbis ſuis donec dicat tibips. Ut requieſcas a laboribꝰ tuis. hec requies tua in ſeculū ſeculi. Cur cū ip̄a nonhabitas nō erit tibi amaꝝ verbū dei. bonū eſt em̄ et ſuaue. qm̄ dulcia faucibus tuis eloquia dei ſuꝑ mel erūt ori tuo. ſi in ipſis requieſcere vis donec aſcendā ad populū accinctū ¶ G Eſt etiā quintoverbū dei liquefactiuū iuduratoꝝ. aīmaſiquidē miſera dum diuina nō cognoſcitbeneficia. carnalia appetit lenocinia. a ſetotū reputans quidquid habet. oculos ſuos ſtatuens declinare in terrā. et iam nonvalens ad celū ſuſpicere. nec deū timet.nec hominē reueret̉. Aures ſuas obturatne audiat. poſuit vt adamantē faciem ſuam. induratū eſt cor illius non vult audire vocem venefici ſapiēter incātātis ſedneqꝫ dei ip̄am miſericorditer reuocantisO quot ſunt indurati filij adam vt frangi vel flecti nō poſſint. qꝛ nō mouet eosp̄dicatio nec fragit eos infirmitas vel tribulatō. nec emollit caritas vel deouotio