Sermo

bonū hominē diſponendo. et om̄e cōtrariū impediens remouendo Dico ꝙ verbum diuinū primo eſt aīme ſanatiuū quiadū verbū dei deuote audit̉. homo de peccato cōpungit̉ et ſic ſanatiua gratia aduocat̉. vn̄ d̓r in pͣsͣ. Miſit verbū ſuū ⁊ ſanauit eos. qd̓ exponi pōt de verbo incarnato. de verbo mentibus inſpirato d̓ verbo exterius p̄dicato et deuote exaudito.Scd̓o verbū diuinū eſt mentis illuminatiuū et inflamatiuū. nam et intellectū illuminat et affectū inflamat. ſicut ip̄a experientia ꝓbat. vn̄ d̓r in pͣs. Lucerna pedibus meis vir. t. et lu. ſe. m. vt lucerna ardens referatur ad affectū. ſed lumē ad intellectū Tercō verbū diuinū eſt vite velglorie donatiuū. Nam poſtqͣꝫ aīa eſt abomni peccato ſanata. et ab omni ignorātie cecitate illuminata. et ſuꝑ hec om̄ia diuino igne iuflamata. nō reſtat niſi vt deducat̉ ad gloriā. vnde dicit dn̄s Ioh. v.Qui verbū dei audit et credit ei qui miſit me habet vitā eternā. habet ponit. qꝛcertū eſt ꝙ habebit ſi ꝑſeuerauerit vn̄ d̓rLu. xj. Beati qui au. ver. dei et cuſt. illd̓et Ioh. viij. Qui ex deo eſt verba d̓i audit. ꝓpterea vos nō auditis qꝛ ex deo nōeſtis Verba ergo d̓i (ſicut dicit̉ Ioh. vj)ſpūs et vita ſunt. tum qꝛ ſpūalem efficiunt. tum qꝛ ad gloriam nos inducunt. adquā nos perducat ieſus ⁊c̄.¶ De eodem Sermo. xlvj AOn in ſolo paneviuit homo ⁊c̄. Math. iiij. Verbūꝓpoſitū eſt verbū ſaluatoris noſtri ad dyabolū ip̄m de gula tentantem.in quo verbo ip̄m cōfutauit ⁊ cōuicit perſcripture ſententiā dicens Nō in ſolo pane ⁊c̄. poteſt etiā eſſe verbū dei ad quālibet fidelē animā. in quo quidē xp̄canimācrudit de duplici vita. Sicut em̄ in homine duo ſunt aīa ſcꝫ et corpus. ſic in ip̄o eſtduplex vita. vna que eſt pure corꝑalis altera que eſt pure ſpūalis. vna eſt vita na

ture que notat̉ cum d̓r. Non in ſolo pane. altera eſt vita gratie que notat̉ cumd̓r. ſed in om̄i verbo qd̓ ꝓ. de ore dei. prima eſt ſuſtentāda ſcꝫ vita nature. alteraeſt deſideranda ſcꝫ vita gr̄e. prima ſuſtētat̉ materiali pane .i. quacunqꝫ re temꝑali. Sed qriſtis non paſcit̉ om̄ia qꝛ nō veſcitur iſtis corꝑalibus. id̓o d̓r Non in ſolopane qui ē vitā corꝑis viuit hō. ſed in omni verbo qd̓ ꝓ. de ore dei. qd̓ quidē eſt vita aīe. qꝛ vero per dei gr̄am ſunt ſolicitivita corꝑali in adquirēdo ea que ibi ſuntneceſſaria. id̓o ad pn̄s de pane corꝑali loqui nolo. ſed de ſolo verbo quo viuit anima in dei gr̄a Ut aūt filius verbi ꝑfectōnem plenius videamus in ip̄ius aīme viuificatōne ¶ B Primo cōſiderare debemus ip̄ius aīme mortificatōeꝫ vtpoſt modū cognoſcamus ip̄ius a deo velin verbo dei viuificatōnē Anima ſiquidem ꝑ pctm̄ excecat̉ per ignorantiā ī eligendo. ſordidat̉ per cōſuetudinē in oꝑando. vulnerat̉ per priuatōem diuine gr̄e.fatigat̉ per remorſum conſcīe. induraturper obſtinatōem in malo. mortificat̉ perſeꝑatōem a deo. Quid ergo faciet miſera aīa. beata erit ſi audierit dei verbū etcuſtodierit. qꝛ verbū dei ē illuminatiuumcecoꝝ. mundatiuū ſordidoꝝ. ſanatiuumvulneratoꝝ requies fatigatoꝝ. liquefactiuū induratoꝝ. viuificatiuū mortuorūNon ergo in ſolo pane viuit homo ⁊c̄ ¶C Eſt em̄ verbū dei illuminatiuū cecoꝝ. aīma ſiquidē excecat̉ ꝑ pctm̄ a malicia ſua id ē ex cōcupiſcētia ſua. ita abſtracta et illecta vt neſciat diſcernere īter bonū et malū. inter veꝝ et falſum. ſed ſicutſecutiens palpat in meridie errans. ſic̄ cecus in plateis. qꝛ publice relinquēs veritatē adheret vanitati neſciēs om̄ia ꝓbare. et qd̓ bonū eſt eligere et tenere. Sꝫ ꝓdolor quare ſic excecaris o peccator quiaiuſticie lumen non lucet tibi. anignorasqꝛ lucerna pedibus meis verbū dn̄i. et lumē ſemitis meis. lucerna ſiquidē ē pedibꝰ