Sermo

qꝛ ſic brutaliter viuūt vt nati ſunt. vn̄ ſicde ceco d̓r Iſa. xlij. Quis cecus niſi ſeruꝰmeus ille qui deberet eſſe ſeruus. et ratōne bone nature. etratōne bone fortune. ⁊ratōne bone gratie gratis date Nihil em̄niſi qd̓ ab eo accepimus. ſerui igit̉ eiꝰ ſumus. ergo dū tanto dn̄o non ſeruimꝰ merito ceci ſumus. Tercia cecitas eſt in ſciēdis qn̄ homo illa ignorat que ſcire tenet̉.nam ad iſta docēda miſſus ē xp̄c. vn̄ ei d̓ra deo patre Iſa. xlij. Dedi te in fedꝰ populi vt aperies oculos cecoꝝ. nā quidamſunt qui nō docent niſi vana et nō ſtudētad ſciendū vtilia ſed potius curioſa. vn̄et ſic docētes ⁊ audiētes ceci ſunt omnesvn̄ de talibus d̓r Ro. ij. Cōfidis teip̄m eſſe ducē cecoꝝ et lumē eoꝝ qui in teuebrisambulāt. ſed deus dicit de talibus Matxv. Si cecus ceco ducatū p̄bet ambo ī foueā cadunt Quarta cecitas eſt in iudicādis. nam ſi ceci ſunt hodie hoīes rectoresomēs et iudices vt iuſticiā vendāt et iudicia ꝑuertāt. vn̄ d̓r Eccl̓. xx. Encenia etdona excecāt oculos iudicū. vn̄ cōqueritur dn̄s Iſa. j. Quō facta es meretrix ciuitas fidelis iuſticia abundauit in ea. nūcaūt homicide principes tui infideles ſocij furū. omnes diligūt munera. ſequunt̉retributōes. ⁊ Ier. vj. A mīmo vſqꝫ admaximū om̄es auaricie ſtude̓t ¶ DSed notandū ꝙ licet om̄e pctm̄ mortalececitatē inducat. ſunt tn̄ ſpecialiter quattuor genera peccatoꝝ que maxime homines excecāt. nā cecat hoīes humor auaricię. cecat liuor inuidie. cecat tumor ſuꝑbie et cecat ardor luxurie. Dico ꝙ cecathominē humor tꝑalis ſubſtācie ſiue auaricie ad literā dum humor nimis ad oculos fluit ip̄os videre non ſiuit. īmo aliqn̄totaliter cecos reddit. et ſi modicus humorſitinfluēs impedit viſū. qd̓ miꝝ ſi illececus ē et nō videt qui tot domos et poſſeſſiōes et vineas in oculis cordis habet.et bene ſignata ſūt hec Thobie. ij. vbi d̓rꝙ cōtigit ꝙ ſtercora calida hirūdinū ca-

dentia ſuꝑ oculos cecauerūt eū. Hirūdines aīmalia garriētia ſunt. et auaroꝝ genera ſignāt quoꝝ effectus eſt in die garrire de peccato. ſtercora aūt ſignāt bonatꝑalia. Nam et ip̄a bona tꝑalia in ſcriptura ſtercora appellant̉ eo ꝙ multū vilia ſunt. ſtercora calida que ſunt nouiteradquiſita. qꝛ nūc maiorē ingerūt aīe curāet id̓o viſus taliū eſt ſicut in ceco dormiente qui ſomniat ſe videre cū tn̄ cecus ſitet videre nō poſſit. vn d̓r Apo. iij. auaroTu dicis qꝛ diues ſum et nullius egeo. etneſcis qꝛ tū es miſer in vita ⁊ miſerabilisin fame et pauper in bonis oꝑbus. nūdꝰin virtutibꝰ et cecus in om̄ibus. Nōne tucecus videris dū ſtannū argēto p̄mittistales ſunt om̄es auari qui tꝑalia bona p̄ponūt eternis et ſūmis vilia. et de his bene d̓r Deū. xiiij. Munera excecant oculos ſapientiū et ꝑuertūt verba iuſtoꝝ (E Secundo excecat hominē liuor inuidie. ſic homines inuidia cecat vt q̄ ſūtmala ſibi bona appareant et bona malaeſſe iudicant. vnde d̓r Sap. ij. Excecauiteos malicia eoꝝ Inuidia em̄ appellaturmalicia. qꝛ malicia in ſuo oꝑe ſpernit omnia ꝓximi bona. vnde dicit̉ in pſal. Noliemulari in malignantibus ⁊c̄. et ſequiturcauſa. Quoniā inquit tanqͣꝫ fenū velociter areſ? ⁊c̄. peſſimū merito quod ex omnibus affligit̉. Patet ergo ꝙ hō ita cecat̉vt minima bona ꝓximi ſibi maxima eſſevideant̉. vn̄ Poeta. Inuidꝰ inuidia obruit̉ intus et extra ¶ F Tercō excecathoīes tumor ſuꝑbie. oculꝰ em̄ q̄ nimiū tumidꝰ ē videre nō pōt. ⁊ hec cecitas ē valde ꝑiculoſa ī p̄ſidēte ꝑſona q̄ debet ꝯgnoſcere reꝝ cauſas ⁊ merita vt ſic verā poſſit ferre ſnīam. et ꝓpter hoc de talibus d̓rmat. xv. Sinite illos qꝛ ceci ſūt et ducescecoꝝ. tl̓es etiā vt Boe. dic̄. ſūt ſil̓es auibꝰ d̓ nocte volātibꝰ quoꝝ intuitū nox illumīat dies cecat. neq̄ūt em̄ vt dic̄ tenebrisoculi aſſueti ad lumē ꝑſpicue ꝟitatis autad altā tolli. ¶ G Quarto hoīes excecat