Sermo
ſi veritati nō ꝯgaudes. ſi oīa nō ſuſtinesvtiqꝫ caritatē nō habes. Vnde ibi gloſacōcludit. exquo inquit caritas omnibusalijs eſt maior ſectamini ex toto corde caritatē que eſt dulce et ſalubre vinculū interra. ſine qua om̄is diues eſt pauper. etcū qua om̄is pauper eſt diues ¶ CEſt ergo notandū ꝙ caritas d̓r eſſe maior quadruplici rōne. eſt em̄ dignitate ſublimior. ē cōprehenſibilitate capacior. virtuoſitate potentior. et eſt diuturnitate ꝑmanentior. Dico ꝙ caritas eſt virtutibus alijs dignitate et nobilitate ſublimior. qꝛ ip̄a eſt principiū omnis meriti. et finis et cōſummatō om̄is diuini p̄cepti vn̄ꝓpterea hoc Apl̓s dicit ad Col̓. iij. Suꝑomniacaritatem habete que eſt vinculū perfectōuis. et de ip̄a etiā dicit Apl̓usj. Thimo. j. Finis precepti eſt caritas ſedfinis eſt nobilior his que ſunt ad finē. Reſtat ergo vt caritas om̄es virtutes aliaset p̄cepta alia ſua dignitate p̄cedat. et ſibreuiter vis ſcire quante dignitatis ſit caritas. nota verba. j. Ioh. iiii. Deus inqͥtcaritas eſt. nihil caritate nobilius. ſi quismanet in caritate in deo manet. ergo nihil caritate ſecurius. et ſi deus in eo manet. nihil caritate iocundius. Scd̓o caritas eſt comp̄henſibilitate capacior. namquid quid d̓r. quidquid p̄cipit̉. quidqͥd ſcribit̉ in ſola caritate cōpletur. Dum dn̄s loquens de caritatis p̄cepto. Dilige dominū deū tuum ⁊c̄. ſtatim adiungit Hec ē inquit lex et ꝓphete et Augꝰ dicit d̓ doctrina xp̄iana ꝙ deus nihil aliud p̄cipit qͣꝫ caritatē. vnde quedā gloſa ad Thimo. ſicait Sine caritate non delectat aliqua ſacra volumina ꝑſcrutari nec aliqua volūmina ſermonū reuoluere. nec aliqua ſecreta ſcripturarū penetrare. Tene ergocaritatem ex qua conſtat omnia dependere et vt bene cōcludam tante capacitatis eſt caritas ꝙ bonū comp̄hendit immēſum. et qͣſi quodāmō intra ſe bonū claudit eternū. vnde ſcribit apl̓s ad Ephe. iij
In caritate radicati et fundati vt poſſitis cōprehendere cum omnibus ſanctis q̄ſit longitudo diuine patientie peccatoresad pn̄īam expectādo. latitudo diuine miſericordie peccata cōdonādo. ſublimitasdiuine gratie iuſtos premiādo et ꝓfundūiuſticie reprobos cōdemnādo. ¶ DTercō caritas eſt virtuoſitate potentiornā oſtendit̉ caritas poſſe ſuꝑ omnipotentem. nā ip̄a eſt que cū de celis attraxit. inuiſibilem fecit nobis viſibilē. et impaſſibilē paſſioni ſuppoſuit. Quid igit̉ caritatieſt potentius. vn̄ Iere. xxxj. In caritateperpetua dilexi te ideo attraxi te. et quidmirū ſi caritas traxit deū. nā maiorē conuenientiā caritatis ad deū qͣꝫ ſit magnetis ad ferū qꝛ deus caritas d̓r. ſed nunqͣꝫmagnes ferrū appellat̉ nec ferrū magnesd̓r. ergoſi magnes quadā latenti virtuteattrahit ad ſe ferrū multo fortius videturycaritas poſſit attrahere deū. vnd̓ d̓r. j.Ioh. iiij. In hoc apparuit caritas dei innobis. qm̄ vnigenitū filiū ſuū miſit in mūdum vt viuamus ꝑ eū et eiuſdē. iij. dicit̉.In hoc cognouimus caritatē dei qm̄ ip̄eaīmā ſuā ꝓ nobis poſuit. Nā caritas eſtmire virtutis que ſummū ad yma depoſuit. inuiſibilem fecit viſibilē. Non ē igit̉miꝝ ſi ip̄a aliquē morti ꝓ xp̄o adijcit ſi.mortuos viuere fac̄. ſi filios dei ſuos poſſeſſores conſtituit. vn̄ d̓r. j. Ioh. iij. Uidete qualem caritatē dedit nobis deus vt filij dei nominemur et ſimus. Conſtat em̄ẜm verbū apl̓i ꝙ erimus et heredes. Sicergo caritas habet virtutē purgatōis cōtra peccatū inflamatōnis quātum ad effectū. viuificatiuā et ꝑfectiuā quātū ad motū. ſublimatiuā dum infima leuat ſurſumet inclinatiuā dum ſūma inclinat deorſū¶ EQuarto eſt caritas duratōne perpetua Nam ẜm doctrinā apl̓i euacuādaeſt fides cui ſuccedit viſio euacuanda eſtſpes cui ſuccedit tentō. et breuiter euacuandū eſt quidquid imꝑfectū eſt donec veniat quod perfectū eſt. Caritas aūt nō ē