Sermo
ecce ſponſus venit. ſurrexerunt et aptauerūt lampades ſuas ⁊c̄. verum qꝛ fatueoleum id eſt nitorē bone cōſciētie nō habuerūt. eo ꝙ ſua virginitate humanamgloriā queſier̄t. ideo in lumīe defeceruntnecad ſponſum intrare cū ſapientibꝰ meruerūt. Saluator igit̉ noſter xp̄c dei filiꝰvnicus. ꝓpter nos ex virgine natꝰ. nosſolida bonitate cuſtodiat a ſomno culpeadiuuet in ſomno mortis et pene tribuatſomnū gratie. ⁊ ad ſomnū quietis. eternenos ꝑducat in fine qui eſt benedictꝰ in ſecula ſeculorū Amen.¶ In aduentu dn̄i Sermo. vj.ꝟſcipite inuiceſicut ⁊ xp̄c ſuſcepit vos Ro.xv. Tunc em̄ noſtra oꝑa ſuntdeo grata. ſunt laude digna. ſunt meritoria. qn̄ ſunt facta ẜm formā a xp̄o nobisdatā. bene ergo dicit Apl̓s. Suſcipite inuicem. Ip̄e em̄ xp̄c ieſus ſic eſt principiūomniū creaturarum. et lumen omniuratōnū. ſic ē finis et exemplar noſtraꝝ omnium actōnū. vn̄ Exo. xxv. dictū ē moyſi. Uide om̄ia et fac ẜm exemplar qd̓ tibimonſtratū eſt in monte. et ip̄e dn̄s Ioh.xiij. dicit. Exemplū dedi vobis vt quēadmodū ego fecit ita et vos faciatis. dicitigit̉. ſuſcipite inuicē ⁊c̄. In quo vtiqꝫ verbo Apl̓us duo facit Nam monet ad hoſpitalitatis officiū et hoſpitalitatis ip̄iusdat formā et modum. Primū facit cumdicit. ſuſcipite inuicem. Secūdum verofacit cum addit. ſicut et xp̄c ſuſcepit vosverū quia exemplar eſt prius exemplatoet forma prior eſt formato. prius videndum eſſe puto de eo quod poſitū eſt ſecūdo. quia illo cognito nulla difficultas eſtin primo ¶ A Notandū eſt ergo ꝙxp̄c ſuſcepit nos quadrupliciter Primonaturam hominis aſſumendo. Secundohomini grātiā cōferendo. Tercō a periculis liberando Quarto vero ꝓ meritispremiando Primū fecit in incarnatōne
ſcd̓m in iuſtificatōne. terciū in adiuuādoquartū vero in retributōne. Dico ꝙ xp̄onos ſuſcepit dum noſtrā naturam aſſumpſit et matrimoniali quodam federe copulauit. Nam tanta fuit illa vnio vt deūhominē faceret. et īdeū hominē ſublimaret. et omnia ydeomata cōmunia eſſe eſficeret. et quidquid d̓r de filio dei. poſſitde filio homīs dici et ſimiliter econuerſoO diguatō mira. o humilitas ſūma. o caritas inexperta. o pietas obſtupenda quādo deo vnit̉ limus ſūmus fit ymus. et forriſſimus fit infirmus. quid mirabilius. qͥdpoteſt cogitari p̄dulcius. qͣꝫ deum noſtꝝvidere factū eſſe fratrē noſtrū et regē noſtrū. noſtra videre carne veſtitū. ſed qꝛhoc totū ex miſericordia factū eſt. id̓o bene d̓r Lu. j. Suſcepit iſrael puerū ſuū recordatus miſericordie ſue Tanta em̄ hecfuit miſericordia. tam ſūma. tam contranature principia. tam cōtra philoſophica documenta vt rennueret hoc crederemundi ſapientia niſi ꝑ ſtupenda miracula fuiſſet oīno conuicta nō em̄ defueruntqui dicerent̉. ſi pater et filius ſunt vna natura vna ſubſtātia. quō incarnari poteſtperſona filij. patris ꝑſona nō incarnataQue quidē queſtio ſolui non poſſet ſi invnitate nature aſſumptō facta eſſꝫ. quianatura patris et filii ſimpliciter vna eſt ⁊vna et eadem res omnino ſimplex incarnari et non incarnari ſimul et ſemel nonpoteſt. ſed ſicut eorū natura vere ē vna.ſic vere alia et alia eſt perſona. Cum ergo aſſumptio illa in vnitate ꝑſone ſit facta. quid mirum ſi vna poteſt incarnariperſona nulla perſona alia incarnata. nāſicut dicit Anſhelmus. Si ſit fons aliquis qui primum deſcendat et eius aquaadunetur in lacum. ita ꝙ ſola aqua riuiper fiſtulam quandam tranſiret. verumeſt dicere ꝙ vna eſt aqua riui fontis etlacus in naturaº. et tamen verum eſt ꝙaqua in riuulo ſola ē fiſtulata. ſꝫ forte miraris quō poſſit eſſe plus qͣꝫ vna perſona