iLlOEI
vn̄ abſolute accepta ex ꝓfeſſiōe ſue regule obligāt̉: ſed etiā tenēt̉ ad ea oīa īplēda q̄ ſunt ꝑtinētia ad hec tria q̄ regula ipſa ponit. Nā ſi adhec tria p̄dicta tm̄ preciſe ⁊ nude ꝓmittētes ſeẜuare regulā viuēdo in obediētia caſtitate ⁊ ſine ꝓprio: et nō etiā ad oīa ꝯtēta in regl̓a q̄ hectria modificāt artarēt̉: ꝓ nihilo ⁊ vane ꝓferrerent̉ hec ꝟba: ꝓmitto ſꝑ hāc regulā obſeruare: ex qͦ ex his ꝟbis nulla obligatio naſceret̉.Nec tn̄ putādū eſt ꝙ. b. Frāciſcꝰ ꝓfeſſores huius regl̓e qͣꝫtū ad oīa ꝯtēta in regl̓a modificātia tria vota: ſeu ad alia in ip̄a exp̄ſſa intēderiteqͣliter eſſe obligatos: qͥnpotiꝰ aꝑte diſcernit:ꝙ qͦ ad q̄dā ip̄oꝝ ex vi ꝟbi trāſgreſſio eſt mortalis: ⁊ qͦ ad q̄dā alia nō. Cū ad q̄dā ip̄oꝝ verbū apponat p̄cepti vel eqͥpollentis eidē ⁊ qͦ adaliqͣ ꝟbis alijs ſit ꝯtentꝰ. Itē qꝛ p̄ter ea q̄ exp̄ſſe ꝟbo p̄cepti ac exhortatiōis ſeu monitōis ponunt̉ in regula: nonnulla ꝟbo imꝑatiui modinegatiue vel affirmatiue appoſito inferunt̉: hactenus extitit dubitatū: an tenerent̉ ad iſta vtad hn̄tia vim p̄cepti. Et qꝛ vt intelleximꝰ nō minuit̉ hoc dubiū: ſed auget̉ ex eo ꝙ felicis recordatiōis Nico. papa. iiij. p̄deceſſor nr̄ noſcit̉ declaraſſe: ꝙ frēs ipſi ex ꝓfeſſiōe ſue regule ſuntaſtricti ad ea ꝯſilia euāgelica: q̄ in ipſa regulap̄ceptorie vel inhibitorie ſeu ſub ꝟbis eqͥpollētibus expͥmunt̉: ⁊ nihilominus ad eoꝝ oīm obſeruātiā q̄ ipſis in eadē regula ſub ꝟbis obligatorijs inducunt̉: ſupplicauerūt p̄dicti frēs vtad ip̄oꝝ ꝯſcientias ſeruādas declarare: q̄ hoꝫcēſeri debeāt p̄ceptis equipollētia ac obligatoria dignaremur. Nos itaqꝫ qͥ in ſinceris horūꝯſciētijs delectamur: attēdētes ꝙ in his q̄ aīeſalutē reſpiciūt ad vitandos graues remorſusꝯſcīe ꝑs ſecurior eſt tenēda: dicimus ꝙ lꝫ frēsnō ad oīum q̄ ſub ꝟbis imꝑatiui modi ponuntur in regula ſicut ad p̄ceptoꝝ ſeu p̄ceptis eqͥpollentiū obſeruātiā reneant̉. Expedit tn̄ ip̄isfratribꝰ ad obſeruādā puritatē regule ⁊ rigorēꝙ ad ea ſicut ad equipollentia p̄ceptis ſe nouerint obligatos: q̄ hic inferiꝰ annotant̉. Vt aūthec q̄ videri pn̄t eqͥpollentia p̄ceptis exvi ꝟbivel ſalteꝫ rōne materie de qͣ agit̉: ſeu ex vtroqꝫſub cōpedio habeant̉: declaramus ꝙ illud qd̓ponit̉ in regula de nō habēdo plures tunicaaqͣꝫ vnā cū caputio ⁊ aliā ſine caputio. Item denō portādis calciamētis: ⁊ nō equitādo extracaſuꝫ neceſſitatis. Itē ꝙ frēs vilibus induant̉.Itē ꝙ ieiunare a feſto oīm ſctōꝝ vſqꝫ ad natale dn̄i ⁊ in ſextis ferijs teneant̉. Itē ꝙ clerici faciāt diuinū officiū ẜm ordinē ro. ec. Itē ꝙ miniſtri ⁊ cuſtodes ꝓ neceſſitatibus infirmoꝝ etfratribus induēdis ſollicitā curā gerāt. Itemꝙ ſi qͥs fratrū in infirmitatē ceciderit: alij fratres debēt ei ſeruire. Iteꝫ ꝙ frēs nō p̄dicent in
ep̄atū alicuiꝰ ep̄i: cū ab eo illis fuerit ꝯͣdictū.Itē ꝙ nullꝰ audeat penitꝰ popl̓o p̄dicare: niſi a generali miniſtro vel alijs qͥbꝰ ẜm declarationē p̄dictā id cōpetit fuerit examinatꝰ approbatꝰ ⁊ ad hec īſtitutꝰ. Itē ꝙ frēs qͥ cognoſcerēt ſe nō poſſe p̄miſſā regulā ſpūaliter obſeruare: debeāt et poſſint ad ſuos mīſtros recurrere. Itē ꝙ oīa q̄ ponūt̉ ī regl̓a ad formāhabitꝰ tā nouitioꝝ qͣꝫ etiā ꝓfeſſoꝝ: necnō adreceptionis modū ac ꝓfeſſionē ſpectātia niſiretipientibꝰ qͦ ad habitū nouitioꝝ: ſicut dicitregula ẜm deū aliter videat̉. Hec inqͣꝫ oīa ſūta fratribus tāqͣꝫ obligatoria obſeruāda. Itēordo cōiter ſentit tenet et tenuit ab antiqͦ: ꝙvbicūqꝫ ponit̉ in regl̓a hoc vocabulū teneāt̉obtinet vim p̄cepti: ⁊ obẜuari debet a frībusſic̄ tale. Ceteꝝ qꝛ chriſti ꝯfeſſor p̄dictꝰ agēdorū ac ẜuādoꝝ circa recipiēdos ad ordinē miniſtris fratribꝰ modū p̄bēs: dixit in regl̓a ꝙcaueāt fres ⁊ eoꝝ miniſtri: ne ſint ſolliciti derebꝰ ſuis tꝑalibꝰ: vt libere faciat de eis qͥcqͥdip̄is a dn̄o fuerit inſpiratū: licētiā tn̄ habeātip̄i mīſtri mittēdi eoſ ad aliqͦs deū timētes ſiꝯſiliū reqͥrat̉ qͦꝝ ꝯſilio ſua bona pauꝑibꝰ erogēt̉ ¶ Dubitauerūt ⁊ dubitabāt ml̓ti fratꝝan liceat ip̄is d̓ bonis īgrediētiū qͥcqͣꝫ reciꝑeſi donet̉: ⁊ ſi ad dādū ꝑſonis ⁊ ꝯuentibꝰ poſſint eos īducere ſine culpa: ſi etiā ad diſponēdū de diſtributiōe reꝝ taliū debeāt ip̄i miniſtri ſeu fratres dare ꝯſiliū vbi ad ꝯſulēdū alijqͣꝫ ex ip̄is ad qͦs īgreſſuri mittāt̉: poſſint idonei īueniri. ¶ Nos aūt ꝯſiderātes attēte intēdiſſe ſctm̄ Frāciſcū ſue regl̓e ꝓfeſſores qͦsfundauerat in maxime pauꝑtate ab effectutꝑaliū reꝝ ip̄oꝝ īgrediētiū ꝑ dicta ꝟba ſpāliter ⁊ totaliter elōgare vt qͣꝫtū eſt ex ꝑte fratꝝip̄oꝝ receptio ad ordinē ſācta ⁊ puriſſima appareret: ⁊ ne aliquo mō oculum viderent̉ hr̄ead bona eoꝝ tꝑalia: ſꝫ ad ip̄os tm̄ diuino ſeruitio mācipādos. dicimꝰ oīno debere tā miniſtros qͣꝫ fratres ceteros a dictꝭ inductōibꝰ adſibi dādū ⁊ ſuaſionibꝰ: necnō ⁊ a dādis circadiſtributiōeꝫ ꝯſilijs abſtinere: cū ꝑ hoc ad timētes deū ſtatꝰ alteriꝰ mitti debeāt nō ad fratres vt vere cūctꝭ pateāt eſſe tā ſalubris inſtituti pr̄ni ſtudioſi celatores ſeduli et perfecti.Cū ꝟo facere de rebꝰ ſuis ꝙ dn̄s inſpirabit:ip̄am ⁊ regula ingrediētibꝰ libeꝝ velit eē: nōvidet̉ qͥn liceat eis reciꝑe. ꝯſideratis ſcꝫ eorūneceſſitatibus ⁊ moderaminibꝰ declaratiōisiā dicte: ſi qͥd de bonis ſuiſ intrās ſicut ⁊ ceteris pauꝑibus ꝑ modū elemoſyne libere velitdare. Cauere tn̄ in acceptōe oblatoꝝ taliū decet frēs: ne ex receptorū quantitate notabilip̄ſumi poſſit ſiniſter oculuſ ꝯtra ip̄os. Preterea cū dicat̉ in regl̓a ꝙ illi qͥ iā ꝓmiſerūt obe