Druckschrift 
Liber sextus Decretalium
Einzelbild herunterladen
 

LiberV

Quinto quelibet intellectualis natura in ſeipſa naturaliter eſt beata: quodqꝫ ania ma non indiget lumine glorie ipſam eleuante ad deū videndum et eo beate fruendū.Sexto ſe in actibus exerce

bre virtutū eſt hominis imperfecti perfecta anima licētiatca ſe virtutes. Septimo mulieris oſculum cuꝫ ad hoc naͣtura non inclinet eſt mortalepeccatū. Actus autem carnalis cuꝫ ad hoc natura īclinet

Im ad lltteram: in libro de videndo deū ad Paullnam dicentis: Moyſes ex dei priullegio ſpeciali adhūc mortalē vitā agēs deū eſſentiā vidit tanqͣꝫ fututus iudeoꝝ doctor: vn̄ Numeri .xij. de ipſo palam: Didit deū non enigmata facie ad faciē allocutꝰ eſt. Exod̓ .xxxiij.viij. q. j. Moyſeſvbi de. Paulus idem priuilegium habuit tanqꝫ futurꝰ doctorgentiuꝫ: vnde dicit. ij. ad Chorinthi. xij. ſe raptuꝫin paradiſuꝫ dei.Conſtat auteꝫ intelligentibus ẜm oēm ꝑfectionē beatifice viſionis frultionis pure creature poſſibilē potuiſſet deus eis cōferre cōicare ſuā potētiā abſolutā. alle. Tho. iiij. ſen. di. xlvj. ar.vij. Quīto ⁊cͣ. a indiget. qͣſi poſſit ſuanaturali virtute: hoc exp̄ſſe eſt hereticū reprobatumde ꝯſe. di. itij. c. vl. ibi ſoluit̉ qd̓ opponit̉ de libertatearbltrij. eſt ꝯͣ doctrinā Apoſtoli. ad Ro. vj. Gratiadei vita eterna .i. beatitudo ꝑfecta. huiꝰ eſt: quia illudiqd̓ eſt ꝓpriū ſuꝑloris nature pōt natura infertor aſſequi niſi actionē ſuꝑioris nature: cuiꝰ illud eſtꝓpriū: ſicut nec aqua pōt fieri calida niſi actionemignis: videre aūt deū eſſentiā in quo ꝑfecta beatitudo cōſiſtit: ſoli deo eſt ꝓpriū. nulla igit̉ natura intellectualis pōt deum eſſentiam videre niſi deo hoc faciente: ꝓpt̓ dn̄s Io. xiiij. Qui diligit me diliget̉ a pr̄emeo. ego diligā manifeſtabo ei meip̄m: et videqd̓ dixi.. ea.. de magi. c. j. in prin. in glo. per quam.Sexto ſe ⁊cͣ. b Imꝑfecti. Ad hmōi ītelligētiam ſciendū Macrobiꝰ ſuꝑ ſcd̓o ſomnio Scipionisdic̄: Plotinꝰ inter ph̓ie ꝓfeſſores Platōne maxīediſtinguebat duo genera moraliū virtutū: quā diſtinctionem approbant theologi. Quedā em̄ ſūt modificatiue paſſionum inſurgentiū in ſenſualitate hominis:vel actionū occurrentium homini: ſicut temperantiamodificat delectationes exiſtentes in cibis venereis:fortitudo: timores audacias que ſūt circa ꝑſcula mortis: ſic de alijs. Et iſte dicunt̉ purgatorie: qꝛ ſūt hominū nondū purgatoꝝ a paſſionū inſultibꝰ: cōſequens ſūme ꝑfectoꝝ ſꝫ ad id toto conatu tendētiū.Alie ſunt regulātes paſſiōes ſenſualitatꝭ: ſꝫ ſolū tenentes aīam hoīs in deo in ſūma ꝑfectione: vt ſiperantia terrenas cōcupiſcētias ignoret: fortitudo paſiones neſciat: prudentia ſolis diuinis intendat: iuſticia mentē cum deo ꝑpetuo federe teueat: he virtutesdicunt̉ anime purgate qꝛ ſunt ſolū hoīm totaliter purgatoꝝ a paſſionū moleſtijs: qd̓ eſt ſolū beatoꝝ vl̓ pauciſſimoꝝ in hac vita ꝑfectiſſimoꝝ. Huic cōuenit qd̓ dicit Augꝰ. xij. de trinitate. Qd̓ nūc agit iuſticia ī ſubueniēdo miſerꝭ: qd̓ prudētia in p̄cauēdis inſidijs: qd̓ fortitudo ī p̄ferēcis moleſtijs: qd̓ tꝑantia ī coercēdis delectatiōibꝰ prauis ibi erit vbi nil mali erit: ſed iuſticieerit deo regenti ſubditum eſſe prudentie nullum bonūdeo proponere vel equare ei fortitudinis firmiſſimeercere: temperantie nullo affectu noxio delectari: perhoc patet hoc ſuſtinere poſſe: anima perfecta perfectione patrie vel ſumma perfectione: qͣꝫ pauciſſimi habuerunt in via: licentiat virtutes has quantū ad actūqꝛ habēt alios actꝰ ſpē: ab his inulatoribꝰ inueniūt̉ſꝫ licētiat in quo ad habitū: immo tūc ꝑfectiſſime illas habet. habet charitatē in ſūmo ꝯn̄s om̄es

habitus ꝟtutū morallū. Un̄ apl̓us. j. ad Corinth̓ .xlij.Charitas patlēs ē: benigna eſt ⁊cͣ. facit de pe. diſt. ij.charitas. ij. Hoc viſo ſciendū ē dicere īꝑfecti homīseſſe ſe exercere in actibꝰ ꝟtutū moraliū repͥmēdo .ſ. impetū paſſionū iudiciū rōnis imꝑiū volūtatis: ēbene dictū ſi ſumamꝰ imꝑfectuꝫ nondū habente ſummā ꝑfectionē vt priꝰ dixi:qualē .ſ. habentbeati in patria: qualeꝫ habuerūt pauciſſimi inhac vita .ſ. chriſtus: beata virgo: primi parentes in ſtatu innocentie: forſan alij ex priuilegio ſpeciali. Sed ſi ſumamus imꝑfectū vltioſo vel carentefectione neceſſaria ad ſalutē: eſt hereticū. Apl̓us em̄ ꝑfectiſſimus fuit in via reprimebat inſultꝰ carnaliūpaſſionū: vn̄ dic̄. j. ad Corinth̓. ix. in fi. Sic pugno non ſi aerē Herās ſꝫ caſtigo corpꝰ meū .ſ. motꝰ carnis illicitos reprimēdo. ẜm Aug. circa fi. lib. vj. adde et inſeruitutē redigo .ſ. carnē ſpiritul ẜuire cogēdo ẜm.ad idē ad Ro. vij. Dideo aliā legē ⁊cͣ.. ij. ad Corith̓.xij. Ne magnitudo reuelationū me extollat: datꝰ ē mibi ſtimulꝰ carnis. Itē Hiere. Io. baptiſta fuerūtſctīſſimi in vtero ẜm theologos habuerūt fomitē inclinantē ad ventalia licet ad mortalia: ꝯͣ tales inſultus bellauerūt: vn̄ cātat eccl̓ia de Iohanne baptiſta:Antra deſerti teneris ſub annis ciulū turmas fugienspetiſti: ne leui ſaltē maculare vitā famine poſſes. beatꝰMartinꝰ legit̉ carnē ſpiritui ſeruire cogebat. de beato Benedicto Grego. dic̄. ij. dial. inſultus carnalistentationis rep̄ſſit ꝓlciendo ſe inter vrticas ſpinas:vt vulnera corporis. educeret ab aīa vulnus mētisEx quibꝰ patet ꝑfecti ꝑfectione neceſſaria ad ſalutēnon licentiāt a ſe virtūtes etiā in actu: īmo ſe exercentin actibus ꝟtutum moraliū: vn̄ ip̄e apl̓us ad Philippenſes. iiij. Quecunqꝫ ſunt vera. quecunqꝫ pudica:cunqꝫ iuſta: quecūqꝫ amabilia: quecūqꝫ bone fame: ſiqͣꝟtus: ſi laus diſcipline: hec cogitate que accepiſtis audiſtis vidiſtis in me. De hereſi vidimus: de inſania etiā huius opinionis ptꝫ. Quis em̄ ſciat ſe perfectū vt licentiare poſſit virtutum actus? certe nullus. depe. diſt. ij. ſi em̄. ver. nos autē luxta. de purgatione canonica. c. vl. ver. ſed hoc. et quod ibi dixi. Ioh̓. an.c Septimo mulieris oſculū. Eſt ſciendū pecca mortale d̓r dupliciter. vno ẜm ſuā ſpēm: vt fur adulteriū ꝑiuriū. de iurelurando. ſi chriſtus. ver.qͣdā. Et hoc oſcula amplexus vel tactꝰ ſūt mortalia poſſūt abſqꝫ libidīe fieri vel ex ꝯſuetudīe regionis: ꝓpt̓ veꝝ fuit īuētū oſculū: vt dic̄ Plu. in vitaromuli. vl̓ ꝓpt̓ pacē vl̓ aliā neceſſariā vl̓ rōnabilē cām.Alio d̓r mortale ꝓcedēs ex inordīata mala: vn̄peccat mortal̓r dās elemoſynā pauꝑi vt illū īducat adhereſim. ſolū deliberatꝰ cōſenſus ī actū peccatimortalis ſꝫ etiā in delectationē ei annexā ẜm Augꝭ.theologos ſit pctm̄ mortale: ꝯn̄s ꝯſēſus deliberatꝰin actū luxurie delectatiōis ei annexe vt ꝓbāt doctores ſit mortale. Oſcula āt libidīoſa āplexꝰ tactꝰ ſi fiātꝓpter delectationē hmōi: ſic̄ em̄ ſolū libidinoſa cenſentur: manifeſtū eſt ꝓpter hanc cām libidinoſa oſcula fore mortalia: hoc tenet Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cliiij. ar. iiij.nec mirū id dicat̉ etiaꝫ de libidinoſo aſpectu .xxxij.q. v. nec ſolo.. c. ſe. falſa eſt natura inclinet

SicrobiꝰDiotinus

Uirtutespurgatorieet virtutesaīe purgate

An oſit pequan

Auguſtinꝰ