LiberV
Quinto ꝙ quelibet intellectualis natura in ſeipſa naturaliter eſt beata: quodqꝫ ania ma non indiget lumine glorie ipſam eleuante ad deū videndum et eo beate fruendū.Sexto ꝙ ſe in actibus exerce
bre virtutū eſt hominis imperfecti ⁊ perfecta anima licētiatca ſe virtutes. Septimo ꝙ mulieris oſculum cuꝫ ad hoc naͣtura non inclinet eſt mortalepeccatū. Actus autem carnalis cuꝫ ad hoc natura īclinet
Im ad lltteram: ⁊ in libro de videndo deū ad Paullnam dicentis: ꝙ Moyſes ex dei priullegio ſpeciali adhūc mortalē vitā agēs deū ꝑ eſſentiā vidit tanqͣꝫ fututus iudeoꝝ doctor: vn̄ Numeri .xij. de ipſo palam: Didit deū ⁊ non ꝑ enigmata ⁊ facie ad faciē allocutꝰ eſteū. Exod̓ .xxxiij.viij. q. j. Moyſeſvbi de hͦ. ⁊ Paulus idem priuilegium habuit tanqꝫ futurꝰ doctorgentiuꝫ: vnde dicit. ij. ad Chorinthi. xij. ſe raptuꝫin paradiſuꝫ dei.Conſtat auteꝫ intelligentibus ẜmeū ꝙ oēm ꝑfectionē beatifice viſionis ⁊ frultionis pure creature poſſibilē potuiſſet deus eis cōferre ⁊ cōicare ꝑ ſuā potētiā abſolutā. alle. Tho. iiij. ſen. di. xlvj. ar.vij. Quīto ꝙ ⁊cͣ. a ¶ Nō indiget. qͣſi hͦ poſſit ſuanaturali virtute: hoc exp̄ſſe eſt hereticū ⁊ reprobatumde ꝯſe. di. itij. c. vl. ⁊ ibi ſoluit̉ qd̓ opponit̉ de libertatearbltrij. ⁊ eſt ꝯͣ doctrinā Apoſtoli. ad Ro. vj. Gratiadei vita eterna .i. beatitudo ꝑfecta. huiꝰ rō eſt: quia illudiqd̓ eſt ꝓpriū ſuꝑloris nature nō pōt natura infertor aſſequi niſi ꝑ actionē ſuꝑioris nature: cuiꝰ illud eſtꝓpriū: ſicut nec aqua pōt fieri calida niſi ꝑ actionemignis: videre aūt deū ꝑ eſſentiā in quo ꝑfecta beatitudo cōſiſtit: ſoli deo eſt ꝓpriū. nulla igit̉ natura intellectualis pōt deum ꝑ eſſentiam videre niſi deo hoc faciente: ꝓpt̓ ꝙ dn̄s Io. xiiij. Qui diligit me diliget̉ a pr̄emeo. ⁊ ego diligā eū ⁊ manifeſtabo ei meip̄m: et videqd̓ dixi. sͣ. ea. cō. de magi. c. j. in prin. in glo. per quam.Sexto ꝙ ſe ⁊cͣ. b ¶ Imꝑfecti. Ad hmōi ītelligētiam ſciendū ꝙ Macrobiꝰ ſuꝑ ſcd̓o ſomnio Scipionisdic̄: ꝙ Plotinꝰ inter ph̓ie ꝓfeſſores cū Platōne maxīediſtinguebat duo genera moraliū virtutū: quā diſtinctionem approbant theologi. Quedā em̄ ſūt modificatiue paſſionum inſurgentiū in ſenſualitate hominis:vel actionū occurrentium homini: ſicut temperantiamodificat delectationes exiſtentes in cibis ⁊ venereis:fortitudo: timores ⁊ audacias que ſūt circa ꝑſcula mortis: ⁊ ſic de alijs. Et iſte dicunt̉ purgatorie: qꝛ ſūt hominū nondū purgatoꝝ a paſſionū inſultibꝰ: ⁊ ꝑ cōſequens nō ſūme ꝑfectoꝝ ſꝫ ad id toto conatu tendētiū.Alie ſunt nō regulātes paſſiōes ſenſualitatꝭ: ſꝫ ſolū tenentes aīam hoīs in deo ⁊ in ſūma ꝑfectione: vt ſi tēperantia terrenas cōcupiſcētias ignoret: fortitudo paſiones neſciat: prudentia ſolis diuinis intendat: iuſticia mentē cum deo ꝑpetuo federe teueat: ⁊ he virtutesdicunt̉ anime purgate qꝛ ſunt ſolū hoīm totaliter purgatoꝝ a paſſionū moleſtijs: qd̓ eſt ſolū beatoꝝ vl̓ pauciſſimoꝝ in hac vita ꝑfectiſſimoꝝ. Huic cōuenit qd̓ dicit Augꝰ. xij. de trinitate. Qd̓ nūc agit iuſticia ī ſubueniēdo miſerꝭ: qd̓ prudētia in p̄cauēdis inſidijs: qd̓ fortitudo ī p̄ferēcis moleſtijs: qd̓ tꝑantia ī coercēdis delectatiōibꝰ prauis ibi nō erit vbi nil mali erit: ſed iuſticieerit deo regenti ſubditum eſſe prudentie nullum bonūdeo proponere vel equare ei fortitudinis firmiſſime cōercere: temperantie nullo affectu noxio delectari: ⁊ perhoc patet hoc ſuſtinere poſſe: ꝙ anima perfecta perfectione patrie vel ſumma perfectione: qͣꝫ pauciſſimi habuerunt in via: licentiat virtutes has quantū ad actūqꝛ habēt alios actꝰ ſpē: ab his q̄ inulatoribꝰ inueniūt̉ſꝫ nō licētiat in quo ad habitū: immo tūc ꝑfectiſſime illas habet. Nā habet charitatē in ſūmo ⁊ ꝑ ꝯn̄s om̄es
habitus ꝟtutū morallū. Un̄ apl̓us. j. ad Corinth̓ .xlij.Charitas patlēs ē: benigna eſt ⁊cͣ. ⁊ facit de pe. diſt. ij.charitas. ij. Hoc viſo ſciendū ē ꝙ dicere īꝑfecti homīseſſe ſe exercere in actibꝰ ꝟtutū moraliū repͥmēdo .ſ. impetū paſſionū ꝑ iudiciū rōnis ⁊ imꝑiū volūtatis: hͦ ēbene dictū ſi ſumamꝰ imꝑfectuꝫꝓ nondū habente ſummā ꝑfectionē vt priꝰ dixi:qualē .ſ. habentbeati in patria:⁊ qualeꝫ habuerūt pauciſſimi inhac vita .ſ. chriſtus: beata virgo: primi parentes in ſtatu innocentie: ⁊ forſan alij ex priuilegio ſpeciali. Sed ſi ſumamus imꝑfectū ꝓ vltioſo vel carente ꝑfectione neceſſaria ad ſalutē: hͦ eſt hereticū. Apl̓us em̄qͥ ꝑfectiſſimus fuit in via reprimebat inſultꝰ carnaliūpaſſionū: vn̄ dic̄. j. ad Corinth̓. ix. in fi. Sic pugno nonq̄ ſi aerē Herās ſꝫ caſtigo corpꝰ meū .ſ. motꝰ carnis illicitos reprimēdo. ẜm Aug. circa fi. lib. vj. ⁊ adde et inſeruitutē redigo .ſ. carnē ſpiritul ẜuire cogēdo ẜm eū.ad idē ad Ro. vij. Dideo aliā legē ⁊cͣ. ⁊. ij. ad Corith̓.xij. Ne magnitudo reuelationū me extollat: datꝰ ē mibi ſtimulꝰ carnis. Itē Hiere. ⁊ Io. baptiſta qͥ fuerūtſctīſſimi in vtero ẜm theologos habuerūt fomitē inclinantē ad ventalia licet nō ad mortalia: ⁊ ꝯͣ tales inſultus bellauerūt: vn̄ cātat eccl̓ia de Iohanne baptiſta:Antra deſerti teneris ſub annis ciulū turmas fugienspetiſti: ne leui ſaltē maculare vitā famine poſſes. beatꝰMartinꝰ legit̉ ꝙ carnē ſpiritui ſeruire cogebat. de beato Benedicto Grego. dic̄. ij. dial. ꝙ inſultus carnalistentationis rep̄ſſit ꝓlciendo ſe inter vrticas ⁊ ſpinas:vt ꝑ vulnera corporis. educeret ab aīa vulnus mētisEx quibꝰ patet ꝙ ꝑfecti ꝑfectione neceſſaria ad ſalutēnon licentiāt a ſe virtūtes etiā in actu: īmo ſe exercentin actibus ꝟtutum moraliū: vn̄ ip̄e apl̓us ad Philippenſes. iiij. Quecunqꝫ ſunt vera. quecunqꝫ pudica: ꝙcunqꝫ iuſta: quecūqꝫ amabilia: quecūqꝫ bone fame: ſiqͣꝟtus: ſi qͣ laus diſcipline: hec cogitate que accepiſtis⁊ audiſtis ⁊ vidiſtis in me. De hereſi vidimus: de inſania etiā huius opinionis ptꝫ. Quis em̄ ſciat ſe perfectū vt licentiare poſſit virtutum actus? certe nullus. depe. diſt. ij. ſi em̄. ver. nos autē luxta. ⁊ de purgatione canonica. c. vl. ver. ſed hoc. et quod ibi dixi. Ioh̓. an.c ¶ Septimo ꝙ mulieris oſculū. Eſt ſciendū peccatū mortale d̓r dupliciter. vno mō ẜm ſuā ſpēm: vt furtū adulteriū ꝑiuriū. de iurelurando. ⁊ ſi chriſtus. ver.qͣdā. Et hoc mō oſcula amplexus vel tactꝰ nō ſūt mortalia cū poſſūt abſqꝫ libidīe fieri vel ex ꝯſuetudīe regionis: ꝓpt̓ hͦ veꝝ fuit īuētū oſculū: vt dic̄ Plu. in vitaromuli. vl̓ ꝓpt̓ pacē vl̓ aliā neceſſariā vl̓ rōnabilē cām.Alio mō d̓r mortale ꝓcedēs ex inordīata ⁊ mala cā: vn̄peccat mortal̓r dās elemoſynā pauꝑi vt illū īducat adhereſim. cū gͦ nō ſolū deliberatꝰ cōſenſus ī actū peccatimortalis ſꝫ etiā in delectationē ei annexā ẜm Augꝭ. ⁊theologos ſit pctm̄ mortale: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝯſēſus deliberatꝰin actū luxurie ⁊ delectatiōis ei annexe vt ꝓbāt doctores ſit mortale. Oſcula āt libidīoſa āplexꝰ ⁊ tactꝰ ſi fiātꝓpter delectationē hmōi: ſic̄ em̄ ſolū libidinoſa cenſentur: manifeſtū eſt ꝓpter hanc cām libidinoſa oſcula fore mortalia: ⁊ hoc tenet Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cliiij. ar. iiij.nec mirū cū id dicat̉ etiaꝫ de libidinoſo aſpectu .xxxij.q. v. nec ſolo. ⁊. c. ſe. ⁊ falſa eſt rō ꝙ natura nō inclinet
SicrobiꝰDiotinus
Uirtutespurgatorieet virtutesaīe purgate
An oſit pequan
Auguſtinꝰ