De hereticisTi.III

a vel orare pꝰ qͣꝫ gradū ꝑfectionis hmōi fuerit aſſecutꝰ: qꝛd tūc ſenſualitas ē ita perfectaſpiritui ⁊ rōni ſubiacet ꝙ hmo poteſt libere corꝑi concecdere quicqͥd placet. Tertio ꝙilli qui ſunt in p̄dicto graduperfectionis ⁊ ſpiritu liberta

tis nō ſunt humane ſubiectidobedientie: nec ad aliqͣ preceē pta eccleſie obligant̉: quia vttaſſerūt vbi ſpūs dn̄i ibi liberstas. Quarto ꝙ hō pōt ita finalē btītudine ẜm oēm gͣduꝫꝑfectiōis in p̄ſenti aſſequi ſic̄hͦ eam in vita obtinebit beata.

de lelunlo veterū obſeruātiaꝝ: quaſi per id lnnuat dominus apoſtolos non detinendos in veteribꝰ obſeruātijs quos ꝑfundi oportebat gratie nouitate. Vl̓ tertloẜm Augꝭ. illud intelligit̉ de ielunio qd̓ ꝑtinet ad hunillitate tribulatiōis: vn̄ vbi Lucas dixit: filij ſpōſi ſelunare: Matth̓.lx. c. dixit lugere:hoc nō ꝯuenit ꝑctis: qͥbus conuenit leiunium cuꝫgaudio mentis īſpiritualia ſuſpēſe. et de hoc Thomas ſecunda ſecunde. q. cxlvij.ar. iiij. in fi.a ¶ Orare. hoceſt falſum: nā homo quātūcunqꝫin ſtatu vle ꝑfectꝰ habet orare: vt diuina vilrtute ꝑſeueret in illa ꝑfectione: ad quā ꝑſeuerantiā ꝟtus ꝓpria n̄ſufficit: vn̄ oībus viatoribus qͣntūcunqꝫ perfectis dicere incūbit ex dei precepto Matth̓. vj. Et ne nos induces intentatione: ⁊ reliqua cōtenta in or̄one dn̄ica.hoc dicit Aug. in lib. de ꝑſeuerantia. Conſtat etiam ꝙmultis dat̉ gratia: qͥbus non dat̉ ꝑſeuerantia in gratia: nec neges ꝑ hoc illā gr̄am: habebāt em̄ ꝑ illā ꝙ ꝑſeuerare poterat. Itē illa inchoata eſt quātū ad mentem/ ſꝫ nō cōſumata qͣntū ad carnē: qd̓ pͥus erit in patria: vbi nō ſolū ꝑſeuerare poterit: īmo nō ꝑſeuerare n̄poterit: ⁊ hoc ꝑ Tho. j. ſcd̓e. q. cix. ar. vlti. Item qͣntūcūqꝫ in via ꝑfectus habet orare ꝓ beatitudinis adeption quā nondū habet: ſic̄ Pſal. xxvj. Unā petij a dn̄ohāc requiram: vt inhabiteꝫ in domo domini. Dn̄ chriſtus inquātū homo orauit pro corporis gloria ⁊ ſimilibus dicēs Io. xvij. Clarifica filiū tuū ⁊cͣ. ⁊ de hͦ etiāquomodo chriſto cōueniebat oratio. Tho. ꝑte. iij. q.xxj. ar. iij. de oratione aūt ſatis ſcripſi. sͣ. ea. copi. de relig. c. vno ad fi. b A Senſualitas. que eſt vis animeappetens deſiderabilia corpori ⁊ refutans noclua: ethanc dicimus animā ſenſitiuam: de qua ſatis dixi. eacompll. de ſum. trinita. c. vno. ij. rn̄ſo. e ¶ Placet. dicunt iſti licere quodlibet. iiij. diſt. deniqꝫ in fi. Alex. etDydimū. Ea que volūtas ſibi vendicat honeſtate plerūqꝫ negamus admittere. dedit nobis multas naturablanditias: quas plerunqꝫ virtus cohibet. Ouidiusepiſtolaruꝫ. Eſt virtus placitꝭ abſtinuiſſe bonis: facitjq. j. aliud. et. q. iij. quid ergo. ¶ Tertio. ꝙ ⁊cͣ.d Obediētie. reprobat̉. d̓ renū. niſi ꝟ. ſꝫ dices. de regu. licet. et peccatum paganitatis incurrit: qui cū chriſtianum ſe aſſerat ſe. apoſto. obedire contemnit. lxxxj.diſt. ſi qui ſunt in fine. quod intellige: vt no. xix. diſtin.nulli fas. et de elec. generali. §. illos. li. vj. e ¶ Eccleſie. Hec ſunt omnino heretica et contraria illi articulo fidei: vnam ſanctam catholicam eccleſiam. Conſtat enim eccleſiam ideo vnam: quia in vniuerſati eccleſia eſt vnum caput ſuppremum: cui omnes de eccleſia obedire tenentur ſcilicet pape: hoc illo ſtatuente:per quem reges regnant: et legum conditores iuſta decernunt. Prouer. viij. Eſt enim eccl̓ia militans exemplata diuinitus a triumphante dicente Iohan. inApoca .xxj. in princi. Oldi hieruſalem ſanctam nouaꝫdeſcendentē de celo ⁊cͣ. Et Moyſi dictum eſt Exod̓.xxv. in fine: ꝙ omnia faceret ẜm exemplar ſibi monſtratum in monte. Cum igitur in eccleſia triumphante ſitvnus pͥnceps ſup̄mus culus obedientie tota ipſa ecclelia ꝑfectiſſime eſt ſubiecta .ſ. deus: neceſſario ſequit̉ ro-

ti milltanti vnū ſup̄mū pͥncipē p̄ſidere .ſ. papā: cuiusp̄ceptis oēs obedire tenent̉: ⁊ hoc eſt de neceſſitate ſalutis: vt in extraua. Bonifa. vnā ſanctam. ⁊ fortius inhis qui ſunt ꝑfecti. xxij. q. ij. ne quis. Inde p̄dictū fuliIohel̓. j. Congregabunt̉ filij iuda et filij iſrael pariteret ponent̉ ſibi caput vnum. ⁊ Iohan. x. Fiet vnuꝫouile et vnus paſtor. de bap. licet.et. jͣ. de ſenten. excō. c. j. cum ꝯcor.hanc obedientiāꝓbat naturalisrō: Sic̄ em̄ oꝑationes rerum naturaliū ꝓceduntex naturalibꝰ potētijs: ita operationes humane ꝓcedunt ex humana volūtate. oportuit aūt in naturalibus: vt ſuperiora mouerent inferioraad ſuas actiones ꝑ exeellentiā naturalis ꝟtutis collatediuinitus: ſic oportet in rebus humani ꝙ ſuperioresmoueāt inferiores ꝑ ſuā voluntatem ex vi auctoritatisdiuinitus ordīate: vt ſatꝭ ꝓbat Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. ciiij.ar. j. Iſtoꝝ aūt ſuꝑioꝝ mouentiū vnus eſt ſup̄mus vtp̄dixi. Oēs igit̉ ſunt ſubiecti monitiōi illiꝰ ⁊ ſūt in illoquaſi membra de mēbro ⁊cͣ. de elec. ſignificaſti. ꝙ allegant iſti nō ob. vt ſtatiꝫ dicam. Libertas. ij. adCorinth̓. iij. xix. q. ij. due ſunt in fi. et hoc iutelligit̉ de libertate a ſeruitute peccati non a ſeruitute qua vtri qͣntumcūqꝫ ꝑfecti ſunt aſtricti p̄latis eccleſie vel ſecularibus principibus: nam virtus qua homo ſubijcitur homini ad corpus ꝑtiuet nō ad aīam q̄ manet libera: licetergo in via ꝑ chriſti gr̄am a defectibus anime liberemur: nō tn̄ a defectibꝰ corꝑis: qd̓ patet ꝑ Apoſtolū adRom̄. viij. Filij ergo dei per gratiam: licet ſint liberi aſpirituali ſeruitute peccati: non tamen a corporali quaeccleſiaſticis vel temporalibus dominis ſunt aſtricti:vt dicit glo. j. ad Timoth̓. vj. Illi quicunqꝫ ſub iugo ⁊cͣ. g Quarto ꝙ homo ⁊cͣ. h GBeata. hoceſt falſū: qꝛ vt. sͣ. dixi in via huiꝰ ꝑegrinationis charitas quātūcūqꝫ ꝑfecta deſeri pōt: ſed nō in patria. et vide quod no. de pe. di. ij. in ſūma. ⁊ di. iiij. ſi ex bono circa mediū in glo. vnde Ouidius. ⁊ facit Prouer. xxiiij.de pe. diſt. iij. ſepties. vnde apl̓us. j. ad Corinth̓. xiij. infi. Uidemus nūc per ſpeculum in enigmate: tunc autēfacie ad faciem. Circa hoc autem ſciendum ꝙ hō mortalem vitam agens etiā ꝑ dei potentiam abſolutā nonvidetur poſſe obtinere omnē gradum perfectionis beatifice loquendo de beatitudine accidentali. Ratio qꝛad illius beatitudinis perfectionem pertinet perfectaimpaſſibilitas et glorificatio: que propter contradictorum cum eius paſſibilitate ſtare non poteſt: ẜm etiamlegem cōmunem qua deus beatificat homines: nulluspoteſt eleuari a deo ad ſue eſſentie beatificam viſionē:niſi totaliter moriat̉ ſicut cōiter eſt de animabus nuncbeatis: vnde Exo. xxxiij. Non vldebit me homo et viuet. Vel niſi ſic abſtrahat̉ a ſenſibus corporis ꝙ neſciat an ſit in corpore vel extra corpus ſicut accidit Paulo: vt. jͣ. dicā. ⁊ de hoc Tho. ꝑte. j. q. xij. ar. xj. ſed dicerehominem per dei potentiam abſolutam: et ipſius priullegium ſpeciale poſſe finalē beatitudinē conſequi ẜmomnē gradū beatifice ꝑfectionis: quantū ad eſſentialēbeatitudinē q̄ ꝯſiſtit in ꝑfecta viſione diuīe eſſentie: ⁊ẜm qͦſdā in perfecta. dei dilectione frultionē. ẜm doctomeū catholicū ē ⁊ inducit illud Auguſt. xij. ſuꝑ Gene.

2. Corinth̓.:

dlus

Quidiusin metha.

n pͥncieccl̓ie