LiberIII
ꝫab vno ex pr̄onis eccl̓ie relictiheredes vocē dūtaxat vnius?hēbūt ī pn̄tatiōe rectorꝭ: ⁊ vt
duobus patronis ex diuerſa cā qͣꝫ ex eadē: vt ſi duo dederint dotē. Itē nec video qͣre magꝭ inſpiciamꝰ ſtirpē īpͥmo gradu qͣꝫ ſecūdo vel vlterioribꝰ. Cuꝫ igit̉ in hͦ oēsꝯcordēt ꝙ hoc ius eſt ſimplex et indiuiſibile. Itē concordēt ꝙ in heredes ex ineqͣlibus ꝑtibus eqͣlit̓ trāſit: licet forſan vt dicebat Inn. pingnior ſit vox illius qͥplus hꝫ in hereditate. Item cūoēs ꝯcordēt eumqͥ aliqͥd ī dote poſuit ita pr̄onū eēſicut eū qͥ plus poſuit: et de oībus his ſcripſi. eo. ti. c. j.Mihi placebat opīo hic reprobata: q̄ licet in ꝑte hr̄etꝯͣriā eqͥtatē: tn̄ expediēs mihi videbat̉ eccleſijſ: vt ſicutpr̄onis ꝑ capita debet̉ ius ꝓceſſionis ius alimētoꝝ: etius defenſiōis: ita ꝑ capita debeat̉ ius pn̄tatiōis .ſ. vtꝙ ſunt capita pr̄onoꝝ tot ſūt ſuffragia vocū et nō plura: ad hͦ facit. e. ti. c. iij. qd̓ loqͥtur etiā de heredibꝰ fundatoꝝ in plurali: et tn̄ dicit p̄ficiendū illū qui plurimorū approbat̉ aſſenſu. Et nō plura dixi vt .ſ. ſi pr̄onusſit heres cōpr̄oni: ſolū vnā vocē habeat: cuiꝰ ꝯͣriū innuit hec lr̄a: vt .ſ. ſi ſit de heredibꝰ trium patronorum: intribus vocibꝰ ꝑtē habeat: vel ſi ſolus eēt heres. triū habeat tres voces. fa. de re iu. cū olim. ⁊ ex opi. h̓ approbata timeo ꝙ naſcent̉ inextricabiles q̄ones. Pone. ꝙ. A.pr̄onꝰ cuiꝰ heredes hr̄i debēt ꝓ vna voce habuit tresfilios qͦꝝ pͥmus. B. noīe habuit duos filios. ſcd̓s. C. nōmine habuit quattuor. tertiꝰ. D. noīe habuit ſex: qͦ iureiſti oēs hūt vnā vocē: eodē lure hūt duo filij. B. tertiāilliꝰ vocꝭ: qͣttuor filij. C. aliā tertiā: ſex filij. D. aliā tertiā.Si gͦ ad aꝑiendū intellectū dicendoꝝ hāc vocē reducamus ad vnū as. i. ad. xij. vncias: ⁊ faciamꝰ ꝙ q̄libetvncia in voce ſit Bonon̄. groſſus: et qͥlibet groſſus valeat. xij. Bonon̄. ꝑuos q̄ͣlibet ſtirps habebit quattuorvncias. Quid erit gͦ ſi vnꝰ ex duobꝰ: tres ex qͣttuor duoex ſex pn̄tant Titiū: et reliqͥ .ſ. vnꝰ ex duobꝰ: vnꝰ ex qͣttuor: et qͣttuor ex ſex pn̄tāt Seiū: de nūero ꝑſonaꝝ patet: de vncijs etiā ptꝫ. qꝛ pn̄tatores Titij habēt ſex vncias et qͣttuor denarios: pn̄tatores Seij hn̄t qͥnqꝫ vncias et octo denarios: ſꝫ explicā ſtirpē. Itē deſcendēdoad tertiū gradū ſi vnus ex illis duobꝰ filijs. B. habeatvnū ſolū filiū qͥ clericꝰ ē: alter octo: qͦrū duo etiā ſūt clerici: ille ſolus habebit duas vncias: et illi octo diuidētalias duas: et ſic qͥlibet ex illis octo habebit tres denarios. Itē ſi qͥlibet ex qͣttuor filijs. C. habuit filioſ: primꝰqͣttuor: qͦꝝ vnus clericꝰ: ſecundus tres: qͦrū duo clericitertius duos clericos: qͣrtus vnū: qͣttuor filij primi hn̄tvnciā: ⁊ ſic qͥlibet tres denarios: tres filij ſecūdi vnciā⁊ ſic quilibet quattuor denarios: duo filij tertij vneiamaliam: et fic quilibet ſex denarios et ſolus filiꝰ qͣrtꝭ habet integrā vnciā. Itē ſi ex tertia ſtirpe .ſ. ex ſex filijs.D. qͥlibet hꝫ filios. Pone qͥlibet ex tribꝰ duos et ſic ſexqͦꝝ vnꝰ ſolꝰ eſt clericꝰ: et quilibet ex alijs tribꝰ qͣttuor: ⁊ſic duodeci: qͦrū octo ſunt clericī. qͥlibet ex parētibꝰ habebit octo denarios: qͥlibet gͦ ex duobꝰ filijs pͥmoꝝ triūhabebit qͣttuor denarios: ⁊ qͥlibet ex qͣttuor filijs ſecundoꝝ triū habebit duos denarios. Habemꝰ gͦ ẜm predicta trigintaſeptē ꝓnepotes ex duodecī nepotibꝰ natisex tribus filijs pr̄oni. Finge ꝙ vacat eccl̓ia: ⁊ iſti trigītaſeptē diſcordāt: viginti laici ex eis p̄ſentāt vnū: deceꝫet ſeptē quos dixi clericos aliū: tu qui dicis per ſtirpesdeberi voces pr̄onoꝝ extrica mihi caſum iſtum quo iure etenim ponderas ſtirpē in primo gradu: eo iure ⁊ invlterioribus: vt p̄dixi in vncijs bene poteſt explicari: qꝛpars clericoꝝ habet ſex vncias et vnū denariū: ꝑs lai-
corū ſex vnclas minus vno denarlo. Adhuc fortior intricatlo: vbi ponis aliū cōpatronū habuiſſe totidē deſcendētes quoꝝ aliqͥ cōcordāt cū clericis p̄dictis: alij cūlaicis. Et ſcias ꝙ ſi in p̄dicto cōputo fuiſſem vltra ternarium vſus in pari numero: vt. v. vij. vel. ix. adhuc fortior eſſet intricatio. Itē ſi eſt intricatio tanta in ꝓnepotibus: qͣꝫto amplior in filijs ꝓnepotū vel vlterioribusꝙ eſt dicere ſi hec intricatio eſt in tertio gtadu: qͣꝫto maior in qͣrto qͥnto et vlterioribꝰ. Itē ſi intricatio eſt in caſu ſic explicite et certitudinalit̓ poſito qͣꝫto maior in eoꝑ ꝓbatiōes certificādo ꝓ tanto terreor. de hac approbatiōe: nec ſic terreor de eo qd̓ ſcripſi poſt Inno. ⁊ Hoſti. de elec. ſcriptuꝫ: ſuꝑ v̓bo ꝓpoſiti. vbi dico ꝙ p̄latuspoſſit hr̄e tertiā electiōis. capl̓m tertiā: clerꝰ tertiam: qꝛfateor vt ibi ſcripſi ꝙ poſſit eſſe intricatio in calculo: nōtn̄ tanta vt hic: et hoc ꝓpter ſucceſſiuas ſtirpes. Dicebat ergo Goff. e. ti. c. j. ꝙ cōſuetudo per quā in qͥbuſdāpartibꝰ: vt neapoli iuſpr̄onatus diuidit̉ ꝑ vncias poſſit excuſari: vt fiat diuiſio nō reſpectu iuriſpa. qd̓ eſt iudiuiſibile: ſed reſpectu portionū ẜm qͣs heredes ſucceſſerūt pr̄ono vni vel pluribus: et nō reſpectu portionuꝫqͣs ꝯtulerūt edificādo vel dotādo. et poteſt eſſe vtilitasharū diuiſionū: vt eccl̓ia in alendo et in honoribus magis teneat̉ ei a quo plus receperit: ſed actus p̄ſentandicōis ſit oībus. poſſet ēt circa gratificationē que aliquādo faciēda eſt. e. ti. cū aūt vox illiꝰ p̄ferri qui plus cōtulit: et hoc dictū mihi placebat: ſꝫ vt dixi opl. hic approbata: ꝓ qͣ facit de reſcrip. paſtoral̓ in pͥn. de teſt. licet exqͣdā. ibi nō vtiqꝫ vno ⁊cͣ. in tanto hꝫ eqͥtatē: qꝛ abſurdūerat pr̄onū inſtituēdo decē heredes: forſan ad hūc finēvt defraudare poſſet cōpatronū actu pn̄tandi: qd̓ eſſetſi iſti haberēt decē voces: et ille vnā: ⁊ qꝛ hͦ ita poſſet cōtingere in ſcd̓o grādu tertio et vlterioribus. ſicut in primo nō videt̉ hr̄e rōnē opi. Archi. ⁊ ꝓpter hāc fraudemvel iniqͥtatē multotiēs cogitauerā ꝙ bonū eſſet ſtatuere ꝙ extantibus deſcendentibꝰ heredibꝰ ſanguīs ex aliqͦ?lūpr̄onorū: ius iſtud nō poſſet tranſmitti in exͣneos. In 4heredes ꝟo ſanguīs trāſiret ꝑ capita etiā qͦ ad actū prſentatlōis: ⁊ tūc nō cōquerat̉ pr̄onus de cōpr̄ono: ſꝫ dedeo creāte: ſi pl̓es deſcēdētes p̄buit cōpr̄ono qͣꝫ ſibi. Deficientibꝰ ꝟo cōpr̄onis: tūc pr̄onus deſcēdētes nō hn̄spoſſet trāſmittere in exͣneos: qͥbus etiā ſuccederent ſolideſcēdentes ſanguīs et ꝑ capita. Et forſan nō eſſet abſurdū ſtatuere ꝙ nullo caſu in exͣneos .i. nō deſcēdētespoſſet trāſmitti: vt ſic facilius liberarent̉ eccleſie ab hͦture. fa. de de ci. ꝓhibemꝰ. et. c. fi. ¶ Plures: qͦcūqꝫ: cūſit eadem rō: ſed ad minus duos cōprehendit. de re. iu.pluralis. li. vj. cū cōcor. et dic plures etiā ſingulares. incollegiatis enī minus eſt dubium. de his q̄ fi. a p̄la. c.ea noſcit̉. a ¶ Ab vno. Ergo ſecus ſi plures a pluribus vel vnns a pluribus: vt dixi in magna glo.b ¶ Eccl̓ie. habemꝰ pr̄onos libertoꝝ ⁊ pr̄onos cārumde qͥbꝰ dixi. e. ti. ſuꝑ ru. c ¶ Relicti. Licꝫ ꝟbū relictiad viui tabulas nō ꝑtineat. ff. de ta. exhi. l. j. ad fi. fa. defo. cōpe. ꝯqͣſtus. Ide tn̄ puto ſi int̓ viuos trāſferat vendendo pluribꝰ vniuerſitatē: vel ꝑmutādo cū pluribusvel pluribus donādo qͥ ſūt modi trāſferēdi: vt no. e. ti.cū ſeculū. Donationē tn̄ nō poſſet facere pͥuatis ſine cōſenſu ep̄i: vt plene ſcripſi. eo. ti. illud. d ¶ Heredes.ſui vel exͣnel: cū nō diſtinguat: de hͦ. xvj. q. vij. cōſiderādū. ⁊ dixi. e. ti. cū ſeculū. e ¶ Rectoris. et clerici cūeadē ſit rō: eſt tn̄ in hͦ opīo an pr̄onus pn̄tet clericū: tene tn̄ qd̓ no. e. ti. poſtulaſti. i ¶ Et vt. circa hūc. ꝟ.erat triplex opi. Prima ꝙ hoc fleri poſſet. Scd̓a ꝙ nōpoſſet. Tertia ꝙ poſſet de aucͣte ep̄i al̓s nō. hic reprobatur ſcd̓a quā tenebat Inno. e. ti. c. j. ⁊ tertia quā ip̄e idētenebat eo. ti. querimoniaꝫ. ⁊ approbat primam quam
Exemplū
Queſtio
Caſus