De iurepatronatusTi. XII
tunc dioceſani debeant p̄ſentatum niſi aliud canonicū oba ſiſtat admittere: et in penā p̄ſentātiū ad dioceſanos ip̄ospoteſtas aſſignationis hmōib deuoluatur: p̄cipimus auteꝫdioceſanis eiſde ſub ipſiꝰ obteſtatione diuini iudicij: ipſocrumqꝫ ꝯſciētias oneramꝰ: qd moderationē portiōis ipſiuſē debite faciāt: nec odio vl̓ faguore: vel al̓s in pluri vel minori circa illā ſciēter excedāt.h ¶ Sane ī prioratum vl̓ aliorum tam regulariū qͣꝫ ſecularium locoꝝ eccleſijs in qͥbusreligioſi vel alij ad quos eorum redditus ꝑtinere noſcūtur: p̄dicta cōſueuerūt onerai ſupportare: p̄miſſa nullatenꝰobſeruētur: ſed onera omniaque eccl̓iaꝝ ipſaꝝ perpetuisī preſbyteris aut vicarijs incūberent: ſi dicta eis aſſignatio
facta eſſet: religioſi ⁊ alij ſum pradicti plene ſubire: ac preſbyteros ſeu vicarios ipſosn decēter tractare: necnō ſuſtēͦ tationē eis p̄ſtare ſufficiētem⁊ ꝯgruā teneāt̉. Ad q̄ omniaintegralit̓ adimplēda ⁊ nihilq ominꝰ qͦ ad obſeruationē debita aſſignationis ꝑ dioceſarnū in caſu alio vt p̄mittit̉ faciende: religioſos p̄dictos ⁊alios quoſlibet a dioceſaniseiſdē eccl̓iaſtica volumꝰ cēſura cōpelli: nō obſtātibꝰ exemptionibꝰ aut alijs qͥbuſlibets pͥuilegijs ꝯſuetudinibus velt ſtatutis que circa premiſſa vl̓eorū aliquod religioſis ip̄isaut alijs in nullo volumꝰ ſuffragari. Idem. In pluresheredes vnius ex pluribuspatronis tranſit iuſpatronatus in ſtirpeſ. hoc dicitLures Io. an. ca. II
1 ¶ Et ī penā. Nō dlc̄ ⁊ poſtea ī penaͣ. nec. sͣ. ꝓx. dixitpͥus debeāt ꝑ qd̓ dico ꝙ dūmō lapſus ſit terminꝰ nō attēto ordīe huiꝰ lr̄e: ſic̄ aſſigͣtio patronoꝝ p̄cedit īſtitutionē: ſic ⁊ dloceſani pͥus poter̄t aſſigͣre ⁊ poſtmodū īſtituere: fa. no. d̓ reſcpͥ. cū dilecta. ī. iiij. gl. ⁊ ſic illd̓ extuncqd̓ p̄cedit det̓minat vbū debeāt⁊ ꝟbū deuoluat̉.Sꝫ ī qͦ ē hec pēacū nil videat̉ referre an ꝑ ip̄osan ꝑ ep̄m hͦ fiat:exqͦ modꝰ n̄ excedit̉: So. aſſigͣbitforte ep̄s tale p̄diū ꝙ ſibi tenerevoluiſſet ꝑditio:gͦ electōis ē hͨ pena. fa. de p̄bē. ſipl̓ibꝰ. in fi. li. vj..ff. de le. ij. ſtatulib̓. §. ſtichū. et ēſi. de ſup. ne. p̄la.c. vno. ea. cōpil.b ¶ Deuoluat̉.Tan. Goff. Inno. ⁊ Hoſt. dicebant. de p̄ben. d̓monach̓. ꝙ ſi monachi aſſigͣre nollēt hāc portionēep̄s elapẜ ſex miſibꝰ ordinaret ecleſiā ꝑ decre. ſic̄d̓ ſupͣ. ne. p̄la. ſꝫArch̓. in decr e. j.d̓ p̄bē. li. vj. dicitdecre. ſic loqui indefectu pn̄tati nō ī defectu ꝓuētuū: qͣre dixit ep̄m hͦ caſu nō poſſe eccl̓iaꝫ ordīare: ſꝫ coget illos ad aſſigͣtioneꝫfaciēdā hodie meliꝰ ꝓuiſuꝫ ē ꝑ hāc lr̄aꝫ. c ¶ Oneramus. ꝯcor. sͣ. de vo. c. fi. vbi ꝯcor. d̓ hͦ. sͣ. titu. ꝓxi. c. vlti..§. vt aūt. ī fi. jͣ. de hereti. c. j. poſt pͥn. ⁊ ꝑ hāc penā ⁊ eano. de reſcpͥ. ſtatutū. §. aſſeſſorē. li. vj. videt̉ ꝙ ꝑ pr̄onovl̓ p̄ſb̓ros nō poſſit ep̄o q̄ſtio ꝯferri. ⁊ qd̓ ſi appellarētpatroni dicētes ꝙ exceſſit: vel p̄ſbyter dicens ꝙ portionō ſufficit ep̄s nō deferret. Fateor tn̄ ꝙ ſuꝑior ad queꝫappellatū eſt emēdaret qd̓ male factū eſſet. sͣ. de ap. paſtoralis in pͥn. Idē puto cū an̄ lapſum termini eſt ꝯtentio int̓ patronos: qͥ dicūt portionē antiquā vel auctamꝑ ip̄os ſufficere ⁊ ep̄ꝫ hͦ negātē. d ¶ Moderationē .i.moderatā taxatione: hoc dico qꝛ moderatiōis ꝟbū diminutionē ſapit. de ꝟ. ſig. c. fi. ⁊ ē huic ſi. de elec. cupientes poſt pͥn. li. vj. e ¶ Odio vl̓ fauore. Pn̄tati vl̓ preſentantiū. f ¶ Uel alias. Puta p̄mio vl̓ timore. xj. q.iij. qͣttuor. de reg. iu. cū eterni. li. vj. jͣ. de hereti. c. j.g ¶ Vl̓ minori. ꝯcor. d̓ of. cu. c. j. ⁊ qd̓ ibi no. ī. iij. glo.h ¶ Sane. Hic declarat ꝑ oīa vt. jͣ. dicā. i ¶ Obẜuētur. Ex qͦ enī pn̄tati ⁊ īſtituti nō ſuſtinēt onera. ſꝫ ꝓcurationē: cathedraticū: ⁊ alia iura ep̄alia ⁊ hoſpitalitatis onera: ⁊ his ſil̓ia ſubeūt patroni: nō fiet aſſigͣtio p̄dicta etiā ꝓ ſuſtētatōe rectorꝭ: vt ſeqͥt̉. Si gͦ aliqͣ oneraputa ꝓcurationū ſubeūt pr̄oni reliqͣ ſubit p̄ſbyt̓. videtur ꝙ aſſignatio fieri debeat ſufficiēs ꝓ his oneribusem̄ que ſubit p̄ſbyter. facit d̓ preſcrip. accedentes. d̓ ſtatu mona. in ſingulis. de deci. tua. ij. puto enim hoc eſſede mēte hoꝝ luriū ꝙ aut oīa ſubeāt patroni: aut omīa
p̄ſbyter. fa. de ꝯſe. dl. ij. cōꝑimꝰ. ff. de admi. tu. cū q̄rit̉.Nā ꝑticularꝭ exactio ml̓ta habꝫ īcōmoda. ff. fami. herciſ. l. plane. fa. ff. de exer. ac. l. ij. sͣ. de cēſi. cū inſtātia. ⁊ hͦꝓbat ſequēs lr̄a. k ¶ Perpetuis. d̓ cap. mona. c. vnoli. vj. l ¶ Dicarijs. Repete ꝑpetuis. d̓ of. vic. ad hec.m ¶ Subire. teneat̉ qd̓ ſequit̉.n ¶ Decenter.Hoc reſpicit honeſtatem. de vo.magne. honeſtegͦ locabunt̉ in ſede. de exceſ. p̄la. cj. de maio. ⁊ obe.ſolite. et honorabit̉ in eis ſacerdotale officiū. d̓here. cū ex iniuncto. ꝟ. licet autē.xcv. di. eſto.o ¶ Preſtare. bͦptꝫ ꝙ etiā ꝓ ſuſtētatiōe rectoriſnō fiet aſſigͣtio.Sufficiētē.Olde qd̓ no. xx.j. q. j. c. j. d̓ reſcpͥ.cū adeo. ī glo. ij.q Ad obſeruationē. Nō poterunt gͦ tollere vl̓minuere portionē ꝑ ep̄m aſſigͣtam. facit de preben. auaricie.r ¶ Alio. Cū .ſ.rector vel vicarius ſuſtinet onera ⁊ infra tempus per dioceſanū ſtatutum aſſignatioper patronos facta non fuit. o ¶ Conſuetudinibus.Concor. vide. sͣ. ea. compll. de eta. ⁊ quali. vt hi qui. adfinem. t ¶ Premiſſa. In alijs ergo non ledunt̉ priullegia. ſic. s. titu. j. c. vlti. ꝟ. nullo Io.Lures. Se ſūmattria dicēs. Scd̓a ibi: Et vt faciliꝰ. Tertia ibi: Quibꝰ. Quaꝝ pͥma d̓termīat no.xvj. q. vl. ple mētis. pleniꝰ. e q. ſi pl̓es. ⁊. e. ti. c. j. ꝑ q̄ ptꝫh̓ reprobari opi. q̄ placere videbat̉ Ala. Hug. Laurē.Io. Tan. Gin. Ber. ⁊ Goſ. q̄ mihi etiā placebat ⁊ approbat̉ opi. Inno. ⁊ Hoſt. dicētiū in p̄di. c. j. ꝙ in iurepatronatꝰ ſucceſſio fit ꝑ ſtirpes nō ꝑ capita: cū hͦ eē debeat ī linea deſcēdēti. īſti. de here. q̄ ab īteſ. defe. §. ⁊ qplacuit: vt ſic pl̓es vni ſuccedētes loco vniꝰ hēant̉. ff. d̓ꝯdi. ⁊ demō. cui fundꝰ. ⁊ dicebat Inn. hāc eqͥtatē p̄ferēdā ſb̓tilitati ꝯͣrie. ff. ad. l. acqͥl̓. ita vulneratꝰ ī fi. ff. dīſti. l. j. his ꝯcor. Rof. bn̄uē. ī libello ſuo. e. ti. §. nūc d̓ vl.Primi doc. ꝯͣ. Ad qd̓ īducebat Din. ꝙ pr̄oni veniūt adſucceſſionē lib̓ti ꝑ capita n̄ ꝑ ſtirpes. iſti. d̓ ſucceſ. li. §ſꝫ nr̄a. al̓s īcipit ml̓tꝭ. fa. ad hͦ: ꝙ ſtipulatiōes īdiuiduen̄ diuidūt̉ int̓ heredes. ff. d̓ ꝟ. ob. l. ij. ⁊. l. eadē. §. catho.⁊. .l. ſtipulatiōes n̄ diuidūt̉. Arch̓. ī p̄di. c. ſi plures. concordare voluit opīones: dicēs opi. Inno. eē verā in hisqͥ ex diuerẜ cauẜ ſūt pr̄oni. ⁊ ita ponebat Roſ. vt ſi vnꝰex fūdo: alt̓ ex dote: oēs enī ex altēto deſcēdentes locovniꝰ hn̄t̉. qn̄ ꝟo vnicꝰ fuit pr̄onꝰ: tūc locū habeat opi. ꝯͣria: vt ſic īſpiciamꝰ initiū. Sꝫ lꝫ hͦ aliqͣꝫtulū mulceat aures: cui nec videt̉ hͦ decr. obſtare q̄ ponit pl̓es pr̄onos⁊ vnū ex pl̓ibꝰ n̄ vnū ſolū. nō tn̄ video rōnē qͣre alid̓ iniiij
Queſtio
Diuiſio
An in lurepatronatuſſucceſſio fitper ſtirpesaut per capita