De conceſſione preben.Ti. III
ecutorē a nobis ad ꝓuidēdūde tali beneficio deputatum.z ¶ Secꝰ aūt fore cenſemꝰ cuꝫdecreto appoſito alicui ꝓuideri mādamꝰ d̓ bn̄ficio qd̓ ip-
S fra mēſeꝫ a vacatiōis ip̄iꝰ noticia duxerit acceptandū: vtappoſitio mēſis eiuſdē aliqͥde afferat impetrāti. ¶ Quemetiā beneficium qd̓ acceptare
ribl. ſle gͦ fortior gratia conditionata ex exiſtētia rel vl̓voluntate eiꝰ ꝓ qͦ ſcribit̉: qͣꝫ dependēs ex volūtate terrij vt p̄dixi. Sꝫ fingas hūc caſū: hꝫ. a. hāc formā paupeꝝ in certa eccl̓ia. ſcd̓o hꝫ. b. ſpāle gr̄am ī eadē et talēq afficit: vacat bn̄ficiū in ip̄a eccl̓ia: qd̓ an̄ pͥmi ꝯditionē extātē ordīarius ꝯfert. c. demūextitit ꝯditio pꝰqͣꝫ executor. b. ſibi ꝯtulit illud pꝰq̄ executor. a. primi illud ſibi ꝯtulit. q̄rit̉ cuiꝰ ſit bn̄ficiū? Dico ẜm p̄di. opl. ꝑ d̓cre. pe.de p̄bē. li. vj. ꝙ pͥmus eſt potior: collatio eī ordinarij facta. c. nō valuit nec tenuit īpediēte gr̄a illiꝰ. b. ꝓ qͦ bn̄ficiū illud erat effectū ī eū caſū ī quē nō debebat̉ illi. a. effectꝰ gͦ cōditiōis poſtea exiſtētis: qͥ ē vt decretū afficiatvt h̓ ꝑ illā collationē īpediri nō potuit: collatio eī factab. nō tenuit ex qͦ pͥus extiterat pͥmi ꝯditio: ex qͥbus cōcludit̉ ꝙ p̄dixi: aſſurgat gͦ pͥmus ſcd̓o: ex cuiꝰ ꝑſona cōſequit̉ ꝙ al̓s ſibi perij: et: ⁊ eſt ſi. e. ti. aucͣte. li. vj. ſi verocollatio facta. b. p̄ceſſit ꝯditionē pͥmi: tūc ēt planū eſſetꝙ. b. potior eēt ī bn̄ficio ꝑ hāc lr̄aꝫ. Idē ſi teneret̉ ſcd̓aopi. q̄ hꝫ ꝙ forma gr̄e p̄ueniēs ꝯditionē faciat ſcd̓m potiorē etiā ī bn̄ficio poſt ꝯditionē vacāte. a ¶ Secus.h̓ approbat qd̓ no. sͣ. e. ti. qꝛ cūctis ī pͥn. li. vj. ⁊ qd̓ not.Archi. e. li. de p̄bē. dudū. et dic ſecꝰ in hͦ .ſ. ī caſu iſto nōvaleret collatio ordīarij vel alteriꝰ executoris īfra menſem facta. licꝫ an̄ acceptationē. b ¶ Cēſemꝰ. Licꝫ ꝑ hͨꝟbū videret̉ ius nouū īducere: cū tn̄ rō ſit antiqͣ ⁊ directe ab olim īuēta fuerit hec forma ꝯͣ decre. qꝛ cunctꝭ: vtibi no. in. j. gl. puto ꝙ reſpiciat p̄terita: nec ꝯͣdicat hͦ ꝟbū qd̓ ẜm deriuatiōes ponit̉ etiā ꝓ iuſſu: deliberatiōe:extimatiōe: ⁊ ſnīe ꝓlatiōe. ꝯcor. jͣ. ꝓx. rn̄. ⁊ dixi. sͣ. ea. cōpl. de ꝓba. lr̄is. c ¶ Infra mēſem. iſte terminꝰ inualuit de ſtilo et more curie. Idē tn̄ dicas de qͦlibet alio temino maiori vl̓ mīori ī lr̄is exp̄ſſo: ſolet aūt curia ſic ſcribere bn̄ficiū eccl̓iaſticū cū cura ⁊cͣ. etiā ſi dignitas ⁊cͣ. fiqd̓ vacat ad pn̄s vel vacabit ī tali ⁊cͣ. qd̓ ꝑ te vel ꝑ ꝓcuratorē tuū ad hͦ legirime ꝯſtitutū īfra vuiꝰ mēſis ſpaciū poſtqͣꝫ tibi vel eidē ꝓcuratori vacatio hmōi innotuerit duxeris acceptādū ꝯferēdā tibi ⁊cͣ. diſtrictiꝰ īhibētes venerabilibꝰ ⁊cͣ. ne de illis interī ēt an̄ acceptationēhuiꝰ diſponere qͦquo mō p̄ſumāt: ac d̓cernētes irritū ⁊īane. ⁊cͣ. tn̄ ex hac lr̄a vld̓r ꝙ minꝰ plena clauſula .ſ. hn̄smādatū cū ptāte acceptādi ⁊ ſpacio tꝑis ⁊ decreto ſufficiat. Sed q̄rit̉ an̄ tal̓ expectās poſſit expectare pꝰ mēſem bn̄ficiū adhuc vacās: vid̓r ꝙ ſic: cū hec clauſula inip̄ius fanorē appoſita ad ligādas manus ordinarij inip̄ſus expectātis odiū nō debeat retorqueri. de reg. iur.qd̓ ob gr̄am li. vj. cū ſuis ꝯcor. et hͦ placet Arch̓. depreben. dudū lib. vj. ⁊ vid̓r exp̄ſſū. e. li. ⁊ ti. ſi tibi abſenti.nō credo ꝙ ſi clauſula reſeruatiōis et ptās executorisadiūgit̉ bn̄ficio vacaturo: qd̓ acceptabit īpetrās. jͣ. mēſem: vt ītex. ⁊ ī forma quā ſuꝑiꝰ ſcpͥſi: ꝙ pꝰ mēſeꝫ ꝑ expectātē acceptari poſſit bn̄ficiū vl̓ ei ꝯferri ⁊ tūc ad regulā: qd̓ ob gr̄am. rn̄det̉ vt ibi no. ꝙ hͦ īducit formā mādati ꝑ decre. cui de nō. de p̄bē. li. vj. Ad decre. ſi tibi rn̄deo ꝙ loqͥt̉ cū collatio p̄cedit acceptationē .ſ. ꝙ cū bn̄ficiū ab ordinario pure ꝯfert̉ et poſtca ad acceptādumterminꝰ aſſignat̉: tūc eī cū pͥma pura collatio ꝑ illiꝰ termini lapſū ꝑempta nō ſit: ꝓulſus re integra poſt terminū acceptabit: h̓ ꝟo acceptatio p̄cedit collationē cuiꝰfaciēde ptātē exccutor n̄ hꝫ niſi īfra tp̄s limitatū fueritacceptatū: fateor tū ꝙ ita poſſet eſſe diuiſa reſeruatio a
ſpacio tꝑis ꝙ locꝰ eſſet opinioni ꝯͣrle: vt ſi dicat̉ beneficium ꝙ in tali loco vacauerit qd̓ duxeris acceptandumtibi ꝯferendā collationi nr̄e pn̄tibꝰ reſeruamꝰ: inhibentes ne īfra mēſem poſtqͣꝫ tibi de vacatiōe ꝯſtiterit aliqͥsde illo p̄ſumat quacunqꝫ aucͣte diſponere ⁊cͣ. ponderet̉gͦ reſcriptoruꝫ tenor de pͥuil̓. porro. ſi aut ẜm nouam formā papadat canonicatū:⁊ circa p̄bendamdat bn̄ficiū aceeptandi infra mēſem: tunc licet reſeruatio et executoris ptās adiūgat̉ p̄bēde: īfra mēſem acceptare poterit: vt. sͣ. dixi: ita ꝙ poſt mēſem ex vi reſeruatiōis acceptari vel ꝑ executorē ꝯferre nō poſſit: qꝛ cū canonicuseſt ex vi canonicatꝰ vid̓r ꝙ ſi nullius ibidē expectat ētpoſt menſem ſibi petenti ꝑ ordinariū ꝯferri dꝫ. ⁊ cū decreto: id eſt ꝙ alteri collata nō tenet: per decreta. ſi clericus. ij. reſpon. de prebē. li. vj. ſed hoc caſu poſſet dici cōtrarium: qꝛ in caſu decre. ſi clericus. explrauerat pōt eſtas executoris: ſed h̓ adhuc durat quo ad aliam q̄ vacabit ſi acceptabitur infra menſem: nil ergo mirū ſi ibiordinariꝰ addit̉. Item ſicut nec ibi ordinariꝰ habet poteſtatem ſuꝑ neglecta: ita nec hic: et hocteneas.d ¶ Noticia. Hoc determinabit in fi. et no. qꝛ in iſtaforma nō eſt locꝰ decre. ne captāde. eo. ti. li. vj. vt poſſitacceptari pͥmū incertū quod vacabit. illa eī locū hꝫ vtibi ptꝫ: cū ſimplicit̓ ſcribit̉ de bn̄ficio quod duxerit acceptandū: tūc eī pōt ſe fortune ſubmittere acceptādo primū vacatuꝝ vel vlteriꝰ ex cauſa: ſꝫ qn̄ ſcribit̉ de bn̄ficioquod a vacatiōis noticia infra mēſem duxerit acceptādū. hec ꝟboꝝ forma nō patit̉ quod vacatuꝝ acceptet:fateor tn̄ ꝙ vacas pōt acceptare: ēt ſi vacabit tꝑe gratie. verbū enī noticia vacationis preſentē et futurū includit dūmodo vacet: de priuile. quia circa. nec obſtatſi precedat verbū quod vacabit in reſeruatiōe ſine verbo p̄ſentis tꝑis ſi quod vacat. nā illud vacabit quodvacans reꝑitur. vnde dicit lex ꝙ verbū oportebit: tamp̄ſens qͣꝫ futurū tp̄s ſignificat. ff. de ꝟbo. ſigni. l. verbūin princi. ti. ad idem. eo. ti. verbum erit. et aliud eſt dicere vacabit: aliud vacar inchoabit: et hoc conuenit hicmenti: ſecus vbi mens reſiſteret vt ibi.e ¶ Afferat. ſimile de priuile. A papa lib. vj. Ioh̓. an.f ¶ Quem etiā Sūme vtilis fuit iſta particula: cū enīexecutor datꝰ cū clauſula acceptādi ptātē nō habeat īconferendo bn̄ficiū niſi ex quo fuerit acceptatum: totadie collationibus opponebatur ꝙ non valebant̉: qꝛ nōpreceſſerat acceptatio: et quia ipſius precedentis acceptationis deficiebat quādoqꝫ probatio: ſuccumbebatexpecctans. licet igitur verbū acceptationis non exprimat: ſatis eſt tn̄ ꝙ petit cōferri: vel recipit collatu: multa ſil̓ia colligas ex no. de his q̄ fi. a ma. par. ca. ex ore. deap. ad audientiā. ⁊. c. dilecti. ij. vnde exquo ꝑ inſtrumētu de ꝓmiſſiōe ꝯſtat: p̄ſumit̉ interrogatione p̄ceſſiſſe. inſti. de iuti. ſti. §. ſi ſcriptū. ff. de ver. obli. ſciēdū. ſic ſatiseſt quod heres ſe īmiſceat: licet ꝟbo nō adeat: inſti. dehere. quali. §. pe. ff. de acqͥ. here. iulianꝰ. §. ſi ſeruū. et. l.ſi quis extraneus. §. interdū. tn̄ qn̄qꝫ nō ſufficit facti ꝓſecutio: de ap. ab eo. j. rn̄. li. vj. de elec. eccl̓ia. j. d̓ baptiſ.c. j. ⁊ pe. ſꝫ ī d̓cre. ab eo. eūdo ad iudicē appellatiōis nōſatiſfit iuri volēti ꝑ apl̓oꝝ delationē ip̄m iudicē inſtrui:electio ⁊ baptiſmus formas habēt: ne ſine illis ſufficeret animus etiā de quo conſtaret: ſꝫ cū h̓ ſolū de aīo etacceptatiōe q̄rat̉: de illo ſatꝭ ꝯſtat ꝑ h̓ exp̄ſſa. Io. an.
puſtio