LiberIII
a prebenda poterit acceptare.b Primaqꝫ prebenda hocipſoēvacabit ꝙ ſecundā cū archi-diaconatu predicto pacificefuerit aſſecutus. De ꝯceſſiōep̄bēde ⁊ eccleſie nō vacātis.(lemēs. v. in ꝯcilio Uien̄.Decretum conditionale antecōditiōis euētum non afficitpoteſtatē ordinarij vel alterius collatoris: ſecus quandoacceptationi beneficij tēpusadijcit̉ cuꝫ decreto: ⁊ qͥ beneficiū vacās ab executore petit vl̓ recipit: illud intelligit̉acceptaſſe: que vacatio notadicitur expectanti: ex quo inloco beneficij publice ſcit̉. h. d. Io. ā.Um ei quem ca. I0 Fin ſcīa reputamus
ꝫ idoneū ſi per inquiſitionē exgecutoris ſibi deputati nobisrepertus fuerit eſſe vite laudabilis ⁊ cōuerſationis hohͦneſte: de beneficio certi valoris alicui prouideri mandaimus: adijcientes ꝙ de beneficio minoris valoris poſſitx eidem ſi voluerit prouideri:ī ac exnūc etiaꝫ inane decernētes ⁊ irritū: ſecꝰ ſi a qͦqͣꝫ qͣuisin aucͣte contigerit attentari.Quia decretū hmōi ī euētuꝫdūtaxat p̄dictarū cōditionūſuum ſortit̉ effectū an̄qͣꝫ extetprima conditio bn̄ficiū pretaxati valoris ⁊ etiaꝫ minorispriuſqͣꝫ impetrans ſuam ſuper valore huiuſmodi volūtapteꝫ declarat ꝯferre libere poIterit ꝑ ordinariū aut aliū ex-
fuiſſet annexa: retenta prima prebenda: cōſequeret̉ dignitatem ſiue prebendā que cum illa vacauit. e. ti. quiatepe lib. vj. ſed cum dignitatem ſiue prebendā nō poſſit habere propter annexioneꝫ: nec duas prebendas ineadē eccl̓ia: de conceſ. p̄bē. lr̄as. rōne ānexi in principali impediri videt̉:ſꝫ ꝓmpta eſt ꝓuiſio ſcilicet vacationis prime quāſubmittit. Sedquid dices in caſu conuerſo: adeptus ſum dignitatem per reſcriptum apoſtolicūexpecta ibi prebēdam cum beneficio acceptandi:vel ſiue vacat p̄bēda cum dignitate cui eſt annexa. nunquid prima dignitate? dimiſſa cōſequi potero hanc prebēdam cum ſua dignitate: puto ꝙnō: qꝛ nō eſt eadērō pͥncipalis adacceſſorium ⁊ acceſſorij ad principale: de conſe. excle. vl̓ alta. c. vnolib. vj. facit eo. ti.quia ſepe. et. c. ſuꝑ eo. de regu. iur̄. acceſſoriū li. vj. cumcōcor. a ¶ Poterit. Quod intellige vbi alteri nō debet̉ ex pͥoritate tꝑis vel p̄rogatiue gr̄e vel alio lure.b ¶ Hoc ip̄o. Ptꝫ ꝙ in p̄bedis eluſdē eccl̓ie ipſo iureꝑ receptionē ſcd̓e vacat pͥma. c ¶ Dacabit. Nō enīpoſſet eſſe triplex in eccl̓ia ſine diſpēſatione papali: necvalet in hoc ꝯſuetudo: de ꝯſue. c. j. li. vj. ⁊ no. ꝙ plus abhorrent iura habere duas prebendas in vna eccl̓ia qͣꝫal̓s hr̄e duo curata pͥmū enī nō licꝫ etiā iure ānexionisquā hꝫ p̄bēdā ad dignitatē vt h̓: ſꝫ ſcd̓m lure ānexiōisquā hꝫ curatū ad p̄bēdā. e. ti. ſuꝑ eo. li. vj. et fa. ad opi.quā teneo in decre. lr̄as de cōceſ. p̄bē. ſequēdo Inno .ſ.ꝙ ī duabꝰ canonijs eiuſdē eccl̓ie nō poſſit ep̄s diſpēſarelicet diſpenſare poſſet in canonia ⁊ ꝑſonatu vel officiorōnem huius ibi plene ſcripſi ſuꝑ vlti. glo.Dm ei. ¶ Diuidit̉ in qͣttuor ꝑtes. Prīo declarat qn̄ afficit decretū cōditionale nō adiecto termīo menſis. Scd̓o qn̄ afficiat illo adiecto. ibi: Secus. Tertio petēdo ſibi ꝯferri bn̄ficiū vel reciplēdo illud collatū videat̉ qͥs acceptare ibi: Que etiā.Quarto declarat qn̄ qͥs dicat̉ habere noticiā vacatiōisbn̄ficij ibi: Ceteꝝ. Imola. Et determinat caſus dubioscirca decre. qꝛ cūctis. e. ti. li. vj. d ¶ Reputamꝰ. Perrelationē examīatoꝝ ad hͦ deputatoꝝ: qͥbus credit̉: ⁊ ēiſta forma paupeꝝ in qͣ fit examīatio quō legāt cantāt⁊ cōſtruāt. e ¶ Idoneū. Iūge h̓ lr̄am ꝓuideri mādamus de bn̄ficio. ⁊cͣ. f ¶ Si ꝑ. Ecce ꝯditionē de qͣ infra loquit̉. g ¶ Inqͥſitionē. An ad hāc vocāda ſit ꝑsplene no. sͣ. ea. cōpi. de offi. dele. c. vno. h ¶ Daloris.De pēſione ꝓuideri nō poſſe. de p̄bē. qͣꝫuis. j. li. vj.¶ Adijciētes. Niſi hͦ ſuiſſet additū de bn̄ficio minorl̓s eſtimatiōis etiā ſibi volenti ꝓuideri nō potuiſſet:de p̄ben. cui de nō. §. vl. li. vj. k ¶ Si noluerit. Scd̓a
cōditio. Einūc. Hoc fortificabat dublū qͣſi a tpedate papa noluit ꝙ decretū afficeret: ſꝫ ꝯͣrium rn̄det̉ ⁊ſupplemꝰ ex nūc vt valet extūc. fa. de vo. et vo. re. licet.ad fi. et ſic facit hec lr̄a ꝯͣ Egi. ꝓ Inn. ⁊ Hoſ. et Abb. īeo qd̓ ſcpͥſit de ap. p̄terea. ij. ſuꝑ. ꝟ. excōicatū. m ¶ Attentari. nō dicitetiā ignorant̉: ettn̄ ex inferioribꝰptꝫ ꝙ certis caſibus hoc decretum afficit: perqd̓ ptꝫ ꝙ decretū pape afficit ignorātes: ⁊ de hͦ d̓elec. ſi eo tꝑe lib.vj. ⁊ ꝓbat̉ de preben. c. pe. eo. li.n ¶ Effectū. al̓sfuiſſet edictū ſuꝑīcerto. e. ti. c. j. §.ſubiūctū in fi. li.vj. o ¶ Extetprima .ſ. ꝙ ꝑ executoris inqͥſitionē ſit reꝑtus ⁊cͣ.vtile ꝯſiliū eſt ꝙſuꝑ illa ꝓnuncietexecutor vl̓ ꝙ ſacta mētiōe d̓ illainhibeat: vel ſaltem ſuā ptātē inſinuet collatori:al̓s nō facile forte cōſtare poſſetꝯdltionē extltiſſe. p ¶ Declarat. Etiā in executorisabſentia dūmodo de ea ꝯſtet vt infra dicā. q ¶ Ordinarium: Hoc ꝓbamus ꝑ p̄di. decre. jͣ. e. xi. ll. vj. vt ſicutibi decretū datū cū bn̄ſicio acceptandi an̄ acceptationēnō impedit ptātē ordīarij: ita nec datū ſub ꝯditiōibusiſtis vel alijs an̄ ꝯditionū euētū. Io. r ¶ Executorē.Si enī nō afficit ptātē ordīarij: gͦ nec executorꝭ alteriꝰqͥ maior ē ordīario. de off. dele. ſane. ij. ⁊ cū hͦ oporteat ītelligi d̓ executore ſcd̓o: pͥmus eī ꝯferret bn̄ficiū ēt poſtqͣꝫ eueniſſet ꝯditio. Itē cū h̓ dicat̉ ꝙ ſcd̓s ꝯfert an̄ ꝯditiōis euētū: ꝑ qd̓ a ꝯrio infert̉: ꝙ poſtqͣꝫ eueniſſet cōditio pͥmi ꝯferre nō poſſet. Itē cū gnaͣlit̓ d̓ executore loqͣtur: ꝑ quē ēt cxecutorē ī forma gr̄e vid̓r īcludere: h̓ vid̓rſolui qd̓ h̓ fuit diſputatū an̄ īpetrās pͥmo ī hac formapaupeꝝ p̄ferat̉ ſcd̓o: qͥ īpetrauit in forma gr̄e in eademeccl̓ia vel ad collationē eiuſdē: et ponit̉ in mercurſali. īlr̄a. N. ſub ti. de p̄ben. h̓ enī vld̓r ꝙ dūmō ꝯditio ꝓceſſerit vacationē vl̓ ſaltē collationē factā ſcd̓o debet̉ pͥmo:facit de reſcpͥ. tibi qui. li. vj. ſed ob. e. li. ⁊ tit. c. ſi pro te.Sol̓. ibi ꝯditio pēdebat ex alteriꝰ arbitrio ita ꝙ illo recuſante nullū ius habebat īpetrās. h̓ ꝟo pēdet exiſtentia rei vt in pͥmo caſu: vel ex volūtate ip̄iꝰ cui facta eſtgratia ī ſcd̓o. Aliqͥbꝰ vld̓r ꝙ ſcd̓s īpetrās an̄ ꝯditionē īforma gr̄e p̄ferat̉: ⁊ ẜm hͦ licet hec pͥma ꝯditio qͦ ad idone tatē ꝑſone ſit de pn̄ti: inqͥſitio tn̄ circa id fiēda eſt defuturo. De ſcd̓a etiā nō dubitat̉ qͥn ſit de futuro: ⁊ ẜmhͦ ſeq̄ret̉ ꝙ ſi duo īpetrauerūt ſub hac forma: ſi ſcd̓s primo ꝑuenit ad ꝯditionē erit potior cū pͥus ip̄iꝰ decretūafficiat: vt h̓. fa. p̄di. decre. ſi ꝓ te. ⁊ qd̓ no. e. ti. ſi ſoli. li.vj. equū videtur quod pͥus dixi: vt exquo conditio primi preceſſit collationē factam ſecundo: preferatur primus ſecundo habenti formam gratie vel pauperū: necveꝝ ꝙ ſꝑ debeat̉ illi ꝓ qͦ pͥus ē affecta: vt ꝓbat ꝑ decr-
Queſtio